მხოლოდ ჩემთვის

ორი დღეა ერთ ვიღაცაზე ვფიქრობ.

არა სხვანაირად არა, არც მეგობრულად.

ბევრჯერ მაქვს ნათქვამი რომ უაზროდ ვიცი ადამიანებზე შეჩვევა და მათი შეყვარება. იშვიათად ხდება ხოლმე, მაგრამ რამდნჯერაც ყოფილა იმდეჯერ გულნატკენი და იმედ გაცურებული დავრჩენილვარ.

პირველ შემთხვევაში ჩემი ზედმეტი ყურადღება და სხვანაირი სიყვარული ვერ გაიგო. ეგონა როგორც ბიჭს ისე ვუყურებდი და დავკარგე. ზაფხულობით ერთად გვიწევს დასვენება თუმცა უერთიერთობა აღარ გვაქვს. არანაირი.

მეორე შემთხვევა ვითომ შეყვარებულობით გაგრძელდა. არადა არ მიყვარდა ისე როგორც ბიჭი, როგორც “ის” ერთადერთი და რა თქმა უნდა უაზროდ დამთავრდა.

ეხლა რა ხდება? არ მინდა ამასაც მივეჯაჭვო. არ მინდა ესეც განსხვავეულად შემიყვარდეს. ხანდახან მგონია რომ ესეთი სიყვარული მარტო მე ვიცი. რომ მარტო მე ვგრძნოობ რაღაც სხვანაირს, რომლის ახსნაც არ შემიძლია. აბა როგორ უნდა ავხსნა? არც მეგობრულია ეს გრძნობა, არც იმ დიდი სიყვარულის ნაირი. აბა რა არის? რაღაცაა, რასაც მხოლოდ მე ვგრძნობ და ამიტომაც არ ესმით ჩემი ზედმეტი ყურადღება, ჩემი ბევრჯერ ნათქვამი “მიყვარხარ”, ჩემი ხანდახან ეგოისტობა და ეჭვიანობა. მისგან ბევრს არ ვითხოვ, არც ვცდილობ ავუხსნა რამე, ვიცი მაინც ვერ გაიგებს ამ უაზრო სიყვარულს. უბრალოდ ჩემთვის, გულში მიყვარს და გულში ვფიქრობ მასზე.

არ მინდა რამე ისეთი ეგონოს რაც არ არის და მხოლოდ ამის გამო გამიფუჭდეს ურთიერთობა, როგორც წინა ორ შემთხვევაში.

  1. #1 by Mari on July 12, 2010 - 11:37

    ჰმმ… ნათ, ერთი თვისება მაინც ვიპოვნე, რითაც მგავხარ. მეც მასე ვიცი ადამიანების ამოჩემება. არადა კი არაფერი, მაგრამ რაღაც დროის განმავლობაში ის ადამიანები ჩემთვის ზედმეტად მნიშვნელოვანები ხდებიან. ვცდილობ ხოლმე რომ ნაკლებად გამოვხატო, რადგან, როგორც შენ ამბობ არ მინდა ვინმემ ცუდად გაიგოს.

    • #2 by siyvarulovna on July 12, 2010 - 12:13

      ხო ზუსტადაც. ყველას სხვანაირად ესმის.
      მაგრამ რაღაც დროის განმავლობში კი არა ძალიან მალე ხდება ხხოლმე მნიშვნელოვანი

      • #3 by Mari on July 12, 2010 - 13:13

        დროის განმავლობაში კი არა, უნდა მეთქვა რომ დროის რაღაც მონაკვეთში არიან თითქმის სამყაროს ცენტრები. ამ წუთას არ მჭირს მასეთი რამ. თითქმის 2 თვის წინ დამთავრდა ბოლო აჩემება.

  2. #4 by siyvarulovna on July 12, 2010 - 13:31

    მგონია რომჩემთვის არ მთავრდება ეს აჩემება. უბრალოდ მასთან ურთიერთობა მთავრდება და თანაც ძალიან ცუდად. არ მინდა ეხლაც ანალოგიური რამ განმეორდეს.

  3. #5 by moiashi on July 12, 2010 - 14:11

    nacnobia chemtvis, erti adamini mec egre maqvs dakarguli. gamxnevdi

  4. #6 by Mari on July 12, 2010 - 14:46

    ნეტავ ახლა ვინ არის “ის” :D :D

  5. #7 by BigCrow on July 12, 2010 - 16:28

  6. #8 by Here Comes The Sun on July 12, 2010 - 21:33

    აიი… ეგ რავიცი მე მეგონა მარტო მე მჭირდა და ყოფილა კიდევ ერთი-ორი… მეც შემომეკარგნენ და ეხლა კიდევაა ერთი.. რომლის სიყვარულსაც ვერ ვხსნი, თან საოცრად ვეჭვიანობ და თან რავიცი კიდე… გაუდგა მგონი დაკარგვის გზას არადა არ მინდა.ეჰჰ

    • #9 by siyvarulovna on July 12, 2010 - 22:27

      მგონი ყველას ეგრე გვემართება = ((

      • #10 by Here Comes The Sun on July 12, 2010 - 23:07

        აჰაა.. მეც ეგრე მგონია უკვე…

  7. #11 by Me Var on September 12, 2010 - 02:11

    darwmunebuli xar rom es sheni dawerilia? :) ) mgoni chemi azrebi miitvise. (aqve davsdzen rom es xumrobaa, ar maqvs blogi)
    swored gushin davkarge. menatreba.

    • #12 by siyvarulovna on September 12, 2010 - 08:27

      მე არ დამიკარგავს. გაიგო ჩემი. მიხარია =))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 534 other followers