ვზივარ და უბრალოდ ვფიქრობ რაზე დავწერო. არა, მაგასაც ვერ ვახერხებ. სულელური გამომეტყველებით ვაცეცებ თვალებს და ხანდახან თუ ვიტყვი ვაიმე დავიღალეთქო. არა და თითქოს ისეთი არც არაფერი გამიკეთებია. ვგრძნობ, რომ რაღაც მინდა და ვერ ვხვდები რა არის.

ამ უსაქმურობის ჟამს ინტერნეტში კაბებს ვათვალიერებდი ბანკეტისთვის და სულ დავიბენი. იმდენი არჩევანია არ ვიცი რომელი ავარჩიო და შევიკერო. თან შეკერილი ისეთი რო არ გამოვიდეს? ნეტა არ ტეხავდეს ჯინსები და კეტები რა =(( არა და სულ რაღაც 2 თვე დარჩა. ისე, მთელი 12 წელი ბანკეტს ველოდებოდი. მართლა, რომ ცხოვრებაში ერთხელ გაქვს. ზოგს ქორწილი 3 ჯერ აქვს მაგრამ ბანკეტი მაინც ერთხელ. რაღაც განსაკუთრებულად წარმომედგინა, განსხვავებული და ორიგინალური კაბით, ვარცხნილობით და მაკიაჟით. მაგრამ კარზე მომადგა და სულ ვერ ვგრძნობ იმ სიხარულს და ბედნიერებას რასაც წესით უნდა ვგრძნობდე. მე ხომ ამდენი წელი ველოდებოდი ამღირსშესანიშნავ დღესასწაულს

Advertisements

2 thoughts on “

  1. Marr

    მეც ამსე ვიყავი ნათ. 12 წელი ბანკეტზე ვოცნებობდი და ბოლოს სულ დამეკარგად მთელი მუღამი. ერტს გირჩევ, რომ ისეთი რამე არ ჩაიცვა, რომ მთელი ბანკეტი ჩაგამწაროს. მე ფეხსაცმელების მხრივ გამიმართლა, მაღლები იყო, მაგრამ ძალიან მოსახერხებელი. სამაგიეროდ კაბამ დამტანჯა, წელზე ძალიან მიჭერდა და ძლივს ვსუნთქავდი 😀 😀

    Reply
    1. siyvarulovna Post author

      მაღლებზე რომ უნდა დავიტანჯო ეგ წინასწარ ვიცი და ვეგუები. ბალეტკებიც მიმაქ 😛 ნუ ესე ვგეგმავ. და კაბაზე მართლა არ ვიცი რა ვქნა. ალბათ ბოლოს ისევ ჯინსით წავალ და სულ არ გამიტყდება 😀

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s