“მრგვალი მაგიდა” თემაზე:წიგნები

“მრგვალი მაგიდის” შექმნა და მეგობრების მოწვევა ამ მაგიდასთან გუშინ ვცადე ფეისბუქში. შედეგი – წარუმატებელი. მინდოდა სახლში,რომ მიდგას იმ მაგიდასთან ჩამოვმჯდარიყავით და ვიდეო პოსტი ჩამეწერა. შედეგი – წარუმატებელი. წიგნებზე სალაპარაკოთ კი არა ორი სიტყვის სათმელად ვერ ვნახულობ მეგობრებს. ანდაც რა აზრი აქვს მათ ნახვას? ზუსტად ვიცი,რომ ჩემი ყველა მცდელობა ვისაუბრო წიგნებზე დასრულდება ფრაზით: “ზო,კაი წიგნია”. “ოო, წიგნის დროა ეხლა?”.

მეთვითონ კითხვა ადრე დავიწყე მამის გავლენით.წიგნებს ის მირჩევდა.მეც ვკითხულობდი. იყო პერიოდი როცა დავანებე თავი.მეზარებოდა ახალი წიგნის, ახალი თავის დაწყება. თუმცა,თუ ერთი გვერდი შემომეკითხებოდა იმას აუცილებლად ვასრულებდი, წიგნი ჩემზე გავლენას ახდენდა.

“მრგვალ მაგიდასთან” ვერ შემოვიკრიბე მეგობრები, ვერ ვკითხე, ვერ ვეკამათე, ვერ გავიზიარე მათი აზრი. თუმცა, რაზე უნდა ვეკამათო? ბოლოს როდის წაიკითხეს აღარ ახსოვთ. მათ ხომ დრო არ აქვთ. სწავლობენ, მუშაობენ… აბა სად სცალიათ ძილის წინ 2 გვერდის წასაკითხად მაინც.

იმისათვის, რომ ჩემგან განსხვავებული აზრი მომესმინა წიგნებთან დაკავშირებით 4 განსხვავებული თაობა შევიკრიბეთ.ოღონდ ცალცალკე. მე,მამაჩემი,ჩემი ძმა და ბაბუაჩემი. ეს არ იყო დისკუსია წიგნებზე, უბრალოდ ინტერვიუ გამომივიდა:

კითხვა 1: “როდის შემოვიდნენ წიგნები თქვენს ცხოვრებაში?”

ჩემი ძმა: “აუ არ მახსოვს ნათ, პირველად მე კითხვა,რომ არ ვიცოდი მამიკო მიკითხავდა ხოლმე.”

მამაჩემი: “წიგნების კითხვა ადრე დავიწყე, თუმცა მათი გაგება გვიან. ზუსტად დროს ვერ გეტყვი,მაგრამ მახსოვს,რომ არც ისე დიდი ვიყავი და არც ისე პატარა.”
ბაბუაჩემი: “წიგნები ჩემს ცხოვრებაში ყოველთვის იყვნენ. რაც თავი მახსოვს ან ვიღაც მიკითხავდა ან მე ვკითხულობდი.”
მე: “პირველად წიგნი მაშინ წავიკითხე,როდესაც თვალის ექიმთან დავდიოდი ვარჯიშებზე. ალბათ მეორე კლასში ვიყავი. პირველი წიგნიც მახსოვს: “მეფე მათიუშ I”. როგორ მიყვარს. თუმცა,ადრე იყო ჩემთვის. ნახევარი ვერ გავიგე. ალბათ ჯობდა უფრო ადვილი რამით დამეწყო.”

კითხვა 2: “რატომ ვკითხულობთ? რა მოაქვს კითხვას?”

ჩემი ძმა: “შენ, ან მამიკო მეუბნება წაიკითხეო და იმიტომ”

მამაჩემი: “თავიდან ეს გასართობი,იყო. მერე ისიც აღმოვაჩინე,რომ წიგნით გართობასთან ერთად ცოდნის მიღებაც შეგიძლია. წიგნს შეუძლია აზროვნების შეცვლა. წიგნი მართლაც რომ მეგობარია”

ბაბუაჩემი: “წიგნი ჩემი განუყოფელი ნაწილი იყო. ეხლა ვეღარ ვკითხულობ. დროის უქონლობის გამო არა. არ ვიცი რატომ. უბრალოდ გულს ვერ ვუდებ.ალბათ ისედაც ბევრი პრობლემა მაქვს,კიდევ ახალი საფიქრალი რომ არ დავიმატო წიგნის სახით”

მე: “რატომ ვკითხულობ? ამ ეტაპზე კითხვის ერთადერთი მოტივაცია გართობა და ჩემი უაზრო ცნობისმოყვარეობაა. ყველაფერი მაინტერესებს,თუნდაც გამოგონილი ადამიანების ცხოვრება”

კითხვა 3: “რომელი ეპოქის მწერლები არიან თქვენთვის და თქვენი მეგობრებისთვის საინტერესო.
რომელია თქვენი თაობის საკულტო წიგნები?”

ჩემი ძმა: “რა გინდა?ვერ გავიგე რას მეკითხები”

მამაჩემი: “კონკრეტულად ერთი ეპოქის მწერლების გამორჩევა მიჭირს.ყველა თავისებურად მომხბილავი და კარგი წასაკითხია.მთავარია გესმოდეს რასაც კითხულობ.”

ბაბუაჩემი: “ჩემთვის საინტრესო მაინც XIX-XX საუკუნის მწერლები არიან.ისინი წერდნენ იმ ეპოქაზე,რომელიც ასე თუ ისე მეც გამოვიარე. საკულტო წიგნს ვერ გეტყვი. ვისთვის რა იყო, მაგრამ ჩემი თაობისთვის დამახასიათებელი მაინც მსოფლიო ომებზე შექმნილი ლიტერატურაა”

მე: “რატომღაც წიგნის კითხვას,რომ ვიწყებ არ ვუკვირდები რომელი საუკუნის მოღვაწეა ავტორი, არც წინასწარ ვკითხულობ ინფორმაციას მის შესახებ. შეიძლება მეცხრამეტე საუკუნის მწერალი იყოს მაგრამ შუასაუკუნეებზე წერდეს არაჩვეულებრივად. ასე რომ დროის და ჟამის მიხედვით მწერლების დაყოფა მიჭირს. საკულტო წიგნი? ალბათ ჩემი თაობისთვის საკულტო წიგნებად რომანები ითვლება. მაგალითად შტეფან ცვაიგის მოთხრობები. რომლებიც საერთოდ არ მომეწონა და უბრალო ადამიანის ნაწერს შევადარე”

კითხვა 4: “არის თქვენი თაობისთვის კითხვა მოდური? ცუდი ტონია, არ იყო ნაკითხი?
არის თქვენი თაობისთვის ისეთი წიგნები, რომლის არ წაკითხვა ”ტეხავს”?”

ჩემი ძმა: “ამ კითხვასაც უპასუხოდ დავტოვებ რა. მაგრამ ჩემი მეგობრები რომ ლაპარაკობენ ხოლმე წიგნებზე მეც მინდა ხოლმე რაღაც ვთქვა”

მამაჩემი: “თამამად შემიძლია ვთქვა,რომ ჩემს თაობაში კითხვა მოდაში იყო. ან უბრალოდ მართლა ყველას უყვარდა წიგნები.მაშინ როდესაც გატაცებული ვიყავი კითხვით, უბრალოდ მიკვირდა და შეიძლება ცუდ ტონადაც ვთვლიდი წიგნის არწაკიტხვას”

ბაბუაჩემი: “კითხვა ყოველთვის მოდაშია შვილო, უბრალოდ რასაც კითხულობ ის უნდა გესმოდეს კიდეც”

მე: “ვერ ვიტყვი,რომ კითხვა მოდურია. ეხლა მოდაში ბლოგი და ფეისბუქია 🙂 თუმცა მიხარია,რომ არსებობენ ადამიანები ვისთვისაც წიგნი ნებისმიერ სოციალურ ქსელზე მაღლა დგას. წიგნი რომლის არ წაკითხვაც ტეხავს? არ ვიცი არსებობს თუ არა ეგეთი წიგნი. რადგან მე ყველაფერს ჩემი გემოვნებით ვირჩევ და ძალიან იშვიათად ვითვალისწინებ სხვის აზრს”

კითხვა 5: “ისაუბრეთ საყვარელ გმირებზე. რომელი წიგნის, რომელი გმირი იქნებოდით?”

ჩემი ძმა: “აუ რომელიმე ფილმის გმირი რომ ვთქვა არ შეიძლება?”

მამაჩემი: “არცერთის”

ბაბუაჩემი: “როცა ვკითხულობდი რომელიმე წიგნს, ყოველთვის ვიყავი ერთი კონკრეტული გმირი. ამჟად მე ჩემს თავს დავუბრუნდი”

მე: “საყვარელი გმირები,როგორც წესი არ მყავს ხოლმე. კითხვის დროს სახელების დამახსოვრებაც მიჭირს. ჩემთვის მთავარი სიუჟეტი და მოვლენების განვითარებაა და არა ერთი, რომელიმე გმირი. ამიტომ არ მიყვარს აღწერები, არც ადამიანების არც ბუნების. თუმცა ბოლოს წავიკითხე “რა თქვა განსვენებულმა” და საოცრად შემიყვარდა ის ქალი (სახელი როგორც ყოველთვის არ მახსოვს). მთელი მისი თავგადასავალი, გამბედაობა, ქალური სისუსტე, სიჭკვიანე,მოხერხებულობა, ეშმაკობა, ნიჭიერება… მოკლედ, ეს ქალი ჩემთვის გმირია და სიამოვნებით ვიქნებოდი ამ წიგნის ეს გმირი.”

ცოტა უცნაური “მრგვალი მაგიდა” გამოვიდა. მითუმეტეს,რომ არც–ერთი ვიყავით ერთად. არ გვიკამათია, არ გვიმსჯელია, არ აღმოგვიჩენია “ჭეშმარიტება”, არ დავთანხმებულვართ ან შევწინააღდეგებივართ ერთმანეთის აზრს თუ შეხედულებას. ჩვენ უბრალოდ ჩვენი აზრი დავაფიქსირეთ. 4 გასხვავებული ასაკის და აზროვნების ადამიანის აზრი. ჩემი ძმა – 12 წ, მამაჩემი – 43წ, ბაბუაჩემი – 70წ, მე – 19წ.

ხო, ცოტა უცნაური პოსტია.

10 thoughts on ““მრგვალი მაგიდა” თემაზე:წიგნები

  1. Mari

    წიგნების კითხვას ისე ვარ გადაჩვეული, თუ რამემ ძაან არ დამაინტერესა, ისე ხელს არ დავაკარებ. არადა, ერთი პერიოდი, ყველაფერს ვკითხულობდი, რასაც თაროზე ვპოულობდი. ისევ რომ მოვალ მაგ ხასიათზე, მერე მოგიჯდები და ერთად ვილაპარაკოთ წიგნებზე. 🙂 :*

    Reply
  2. NocHuRa SeBisKKo

    Me ar vpikrob rom ucnauri postia. pirikit kvlevis saxit gamogivida ojaxis cevrebtan da tan gansxvavebuli asakis respodentebi gkavda. mivesalmebi shens hobs tu ra davarkva ar vici 🙂

    Reply
  3. bekashonia

    საინტერესო იყო… გისურვებ წარმატებებს 🙂

    Reply
  4. sunwaited

    ამ პოსტში ყველაზე მეტად იმან გამახარა, მამაშენი გარკვეულწილად უარყოფითიდან დადაებითისკენ რომ გადაიხარა შენს ქვეცნობიერებაში ^_^

    უკვე იმ +ებს აწერ, რაც სხვას არ აქვს. მიხარია :*

    Reply
  5. natalia

    magaraia)))xshirad cere…dges cignebi martlac agar ainteresebt da mixaria tkvennairebs rom cavackdebi xolme…carmatebebi

    Reply
    1. siyvarulovna Post author

      მადლობთ 🙂
      ვცდილობ ყოველთვის დავწერო როცა დავასრულებ ხოლმე წიგნს, თუმცა არც თუ ისე ადვილია იმსჯელო 🙂

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s