წვიმა

თანთადან დაბნელდა…
არა, არ დაბნებულა უბრალოდ ცაზე ღრუბლებმა იმატა, შავმა ღრუბლებმა.
ფრინველებმა ზევით სინესტე იგრძნეს და დაბლა იწყეს ფრენა. მწერებმაც ბინებში მოიკალათეს. გარეთ არავინ არ არის.

ჯერ ერთი, მეორე მეორე წვეთი თმაზე. თითქოს არაფერი, თითქოს ვერც ვგრძნობ. მაინც შეუფერხებლად მივდივარ წინ, არსაითკენ. წვეთი წვეთს ემატება, თმიდან სახეზე ჩამოდის, მკერდზე… ნელ–ნელა ბოლომდე ვსველდები. გუბეებს არ ვერიდები, მიყვარს გუბეებში სიარული, სიარული და ფიქრი არაფერზე. მარტო ვარ. კარგი იქნებოდა ვინმე მყოლოდა გვერდზე, მხოლოდ იმიტომ რომ ხელი ჩამეკიდა და ერთად გვევლო გუბეებში. წვიმა იმატებს, ეს უკვე შხაპუნა აღარ არის. სველი ვარ, მაისური გინდ მცმია გინდ არა. მცივა კიდეც, მაგრამ მაინც შეუპოვრად მივაპობ გუბეებს. მალე სახლში ვიქნები, ცხელი აბაზა და ყავა მელოდება.

 

 

 

3 thoughts on “წვიმა

  1. Mari

    ნათ, შენ წვიმა მოიყვანე და გუბეებში მე გდევ, თუ გინდა :))

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s