ყოველთვის რომ გახსენდება.
მისი სახლის ასახვევს გადიხარ ყოველ დილით და გახსენდება.
ინდურ ფილმს მოჰკრავ თვას, ან ყურს, ან რამეს და გახსენდება.
მის დას ხედავ და გახსენდება.
რამე სიმღერას უსმენ და გახსენდება.
ფეხით დადიხარ და გახსენდება.
მობილურში კონტაქტების სიას ათვალიერებ და თვალში მოგხვდება.
საერთოდაც, ყველა წვრილმანზე გახსენდება, სულ ყველაზე.
მაღლივში ხარ წასასვლელი და შეუძლებელია არ გაგახსენდეს.
გახსენების შემდეგ ყელში ბურთი გებჯინება, ნესტოები გებერება, თვალები გიცრემლიანდება და ყველანაირად ცდილობ ტირილისგან თავის შეკავებას, იმიტომ რომ გარშემო ხალხია, იმიტომ რომ ავტობუსში ხარ, იმიტომ რომ… რავიცი.

მენატრება : (

2 thoughts on “

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s