Home Alone

მესამე დღეა საცხოვრებლად მარტო გადავედი .

ერთი წელი ველოდე ჩემი ბინის რემონტის დასრულებას, ამ ერთი წლიდან 5 თვე მხოლოდ გაზს ველოდებოდი. რაღაცნაირად ძალიან გაიწელა და მეც არსად მეჩქარებოდა. რაც უფრო ახლოვდებოდა, ის დრო რომ მარტო გადავსულიყავი, მით უფრო კომფორტული და თბილი ხდებოდა ჩემი მშობლების სახლი. სახლი, სადაც ყოველთვის იყო სადილი, სახლი რომლის კომუნალურებიც მე არ მაწუხებდა, სახლი სადაც გავიზარდე. ჩემი ოთახი და ჩემი საწოლი, რომელიც მსოფლიოში ყველაზე კომფორტული ადგილი იყო, დივანი მისაღებ ოთახში, რომელიც შაბათ-კვირის განუყოფელ ნაწილად იქცა… მოკლედ, ძალიან მშვიდად და კარგად ვგრძნობდი თავს სახლში. თუმცა, დრო იყო კიდევ უფრო დამოუკიდებელ ცხოვრებას შევჭიდებოდი.

რაღაცნაირად მეშინია მარტო ცხოვრების. ღამის მაჯლაჯუნების და მოწყენის არა, უფრო მეტად დამოუკიდებლობა მაშინებს. ახალი ცხოვრება დავიწყე 27 წლის ასაკში. უფრო მეტად საინტერესო, უფრო მეტად ხარჯიანი, უფრო მეტად დამოუკიდებელი და უცხოა ეს ყოველივე.

გარდა ამისა, მიჩვეული ვიყავი, სახლიდან რომ გამოვიდოდი ფეხით 3 წუთის სავალზე მქონდა ყველაფერი – რამდენიმე მაღაზია, აფთიაქები, ბანკები – ყველაფერი იქვე იყო, ერთი ხელის გაწვდენაზე. აქ კიდევ ახლოს არაფერია. მაღაზიაშიც კი მანქანით მივდივარ. თუმცა, უბანი ასათვისებები მაქვს და ერთი შემოვლა უნდა მოვაწყო 🙂

ვნახოთ როგორ განვითარდება მოვლენები.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s