Category Archives: მოგზაურობა

Trip To Yerevan – დღე II

👉 Trip To Yerevan – თბილისიდან ერევნისკენ; დღე I

დღე II – გენოციდის მემორიალი, ლურჯი მეჩეთი, სავაჭრო ცენტრი

შაბათს ცოტა არ იყოს და გვიან გაგვეღვიძა. მგონი, პირველი საათი იყო სასაუზმოდ სასტუმროსთან არსებულ კაფეში რომ მივედით. დღის მთავარ გეგმას ლურჯი მეჩეთი და ერევან მოლი წარმოადგენდა.

ვინაიდან და რადგანაც Yerevan Mall ჩვენი სასტუმროდან საკმაოდ შორს იყო, ამიტომ მანქანით გადავწყვიტეთ წასვლა. მანამდე კი, ლურჯ მეჩეთში გავიარეთ.

ლურჯი მეჩეთი მეთვრამეტე საუკუნეში აშენდა, თუმცა საბჭოთა კავშირის დროს მეჩეთმა ფუნქციონირება შეწყვიტა და ისტორიის მუზეუმად გადაიქცა. სომხეთის დამოუკიდებლობის შემდეგ, ირანის მთავრობის მხადაჭერით მეჩეთი გარემონტდა და დღეს იგი ერთადერთი მოქმედი მეჩეთია ერევანში. მიჩვეული ვარ, რომ მეჩეთები დიდი, ბევრ მინარეთებიანი, პომპეზური, ხალხით სავსე და ძალიან ლამაზია. აქ კი საპირისპირო სიტუაცია დამხვდა, ხალხი საერთოდ არ იყო, არც უზარმაზარი იყო და თანაც მხოლოდ ერთი მინარეთი ჰქონდა. შიგნითაც, დიდი სილამაზით ვერ დაიკვეხნიდა. მაგრამ ეგ არაფერი. ის ფაქტი, რომ სომხეთში მეჩეთი არსებობდა, უკვე საინტერესო ფაქტი იყო ჩემთვის.

blue-mosque-yerevan

მეჩეთის შემდეგ Yerevan Mall-სკენ გავემართეთ.

დიდად შოპინგის სიყვარულით ვერ დავიკვეხნი, სამაგიეროდ, იმის თქმა შემიძლია, რომ ჩვენი მოლი გაცილებით დიდია.

ბევრი ბოდიალის, სათვალისა და მაისურის ყიდვის შემდეგ, გენოციდის მემორიალის ნახვა გადავწყვიტეთ. ჯერ ერთი, რომ ბარემ მანქანით ვიყავით (მემორიალი ქალაქის ცენტრიდან ცოტა შორსაა) და მეორეც, სხვა საქმე მაინც არ გვქონდა. გზად არარატის კონიაკის ქარხანას ჩავუარეთ. რადგან კონიაკის მოყვარულები არც-ერთი არ ვიყავით და შენობაც დიდად ვერ დაიკვეხნიდა სილამაზით, ამიტომ Must see places-ის სიიდან დაუფიქრებლად ამოვშალეთ. მასვე მიჰყვა ფარაჯანოვის მუზეუმიც. მისი შემოქმედება არც-ერთმა არ ვიცოდით და შესაბამისად მუზეუმითაც დიდად აღარ დავინტერესდით.

სომეხთა გენოციდი 1915-1918 წლებში, თურქების მიერ მოხდა.  გენოციდის დასაწყისად 1915 წლის 24 აპრილი ითვლება, როდესაც ოსმალურმა ხელისუფლებამ, კონსტანტინეპოლში 250-მდე სომეხი და სომხური დიასპორიის მეთაური დააპატიმრა. გენოციდი ორ ძირითად ეტაპს მოიცავდა – მამაკაცების მკვლელობა და ქალების, ბავშვების, მოხუცებისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირების დეპორტაცია და სიკვდილი. დაღუპულთა რიცხვი 1 მილიონზე მეტია.  დღევანდელი თურქეთი კატეგორიულად უარყოფს ისტორიულ ფაქტს სომეხთა გენოციდის შესახებ.

genocide-memorial-yerevan

მემორიალი  წიწერნაკაბერდის გორაზე,  1965 წელს, გენოციდის მსხვერპლთა ხსენების საპატივცემულოდ ააშენეს. მემორიალი 44 მეტრიანია და იგი სომხეთის აღორძინების სიმბოლოა, ხოლო წრიულად განლაგებული 12 ფილა იმ 12 პროვინციას აღნიშნავს, რომელიც იმ პერიოდში დაკარგეს. გენოციდიან 80 წლის შემდეგ, იქვე ახლოს გენოციდის მუზეუმი გახსნეს.

მემორიალი საკმაოდ მაღლა მდებარეობს, შესაბამისად ძალიან კარგად ჩანს არარატის მთა და ერევანი.

გენოციდის მემორიალიდან იქვე ახლოს მდებარე სავაჭრო ცენტრში წავედით. ცოტა ვიბოდიალეთ, ცოტა დავისვენეთ და სასტუმროსკენ გავუყევით გზას.

საღამოს გადავწყვიტეთ რომ სანამ დასალევად გავიდოდით, ჯერ გუგლში და ფორსქვეარზე კარგად დაგვეძებნა ადგილები, რივიუებიც საგულდაგულოდ წაგვეკითხა და ისე აგვერჩია. ამ რჩევა რჩევაში 26 Irish Pub-ს მივაგენით. შეფასებები გადასარევი ჰქონდა, ფოტოებზეც იდეალური გარემო ჩანდა – მაგრამ ადგილზე მისულებს ძალიან მოსაწყენი ადგილი შეგვრჩა ხელთ. ალბათ, სამის ნაცვლად, 6 კაცი რომ ვყოფილიყავით, ერთმანეთში გავერთობოდით. ბოლოს ისევ Calumet-ში გადავწყვიტეთ წასვლა და კარგადაც მოვიქეცით. ხან სომხურ, ხან ესპანურ და ხანაც ინგლისურ ენოვან სიმღერებზე ვცეკვავდი და სომხურ ლუდს, კილიკიას და კოტოიაკსაც გეახლებოდით, რომელსაც ჩვენი ნატახტარი ჯობია.

მეორე დღეც გადასარევი აღმოჩნდა.

 

დღე III – თბილისისკენ

სასტუმროში ჩექ-აუთი 12 საათზე გვქონდა, შესაბამისად, წინადღის ნასვამებმა თავები ძლივს ავწიეთ, ჩავბარგდით და სასტუმროდან გავედით.

ჯერ თბილისში წასასვლელად ადრე იყო, შესაბამისად, იქვე ახლოს, ქალაქის ცენტრში ბოდიალი ვამჯობინეთ, ამინდიც ხელს გვიწყობდა. შუადღისკენ კი თბილისისკენ დავიძარით.

გაგვიმართლა, რომ სევანის ტბა (ან სევანის ზღვა, როგორც ამას სომხები უწოდებენ) საქართველოსკენ მიმავალ გზაზეა. უზარმაზარი, ლურჯი და კამკამა ტბა კავკასიაში უდიდეს ტბად ითვლება.  ტბის გარშემო, ყოველშემთხვევაში იმ ადგილას სადაც ჩვენ გავჩერდით, ხეებია, წითელი, ყვითელი და მწვანე ფერებით შემოდგომა განსაკუთრებით იგრძნობოდა. ირგვლივ სიცარიელე იყო, მხოლოდ ჩენ, თოლიები და ტბა ვიყავით.

წარმომიდგენია ზაფხულში რა ხდება, ალბათ იქაურობა ღია კაფეებით, სხვადასხვა გასართობი საშუალებებით და უამრავი ადამიანით არის სავსე. სამწუხაროდ ტბაზე ძალიან ციოდა და დიდხანს გაჩერება ვერ შევძელით.

sevan-yerevan

ერევანი-თბილისის გზამ მშვიდობით ჩაიარა, ამოჭმულ გზას თუ არ ჩავთვლით. საზღვარზე მძღოლი და მგზავრები ისევ დავიშალეთ, ისევ მოუწია მძღოლს 2000 დრამის (10 ლარის) გადახდა მანქანისთვის და ისევ გაუჩხრეკავად გადავკვეთეთ ჯერ სომხეთის და შემდეგ საქართველოს საზღვარი.

 

ზოგადი შთაბეჭდილებები

ერევანი იმაზე ბევრად კარგი ქალაქი აღმოჩნდა ვიდრე ველოდებოდი. ერევანში სიწყნარე და სიმშვიდეა. რამდენიმე განსაკუთრებულ მიზეზს გამოვყოფ:

✔ მძღოლები – მათით ვარ აღფრთოვანებული! ქალაქში სრული წესრიგია, სიგნალის ხმას ვერ გაიგებთ, ზოლიდან ზოლში გიჟებივით არ გადადიან. იცავენ დადგენილ წესებს და არ დადიან სწრაფად. სდექ ხაზთან ჩერდებიან, ზებრას ახლოსაც არ უახლოვდებიან თუ იქ 1 ადამიანი მაინცაა და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ყველა მათგანი ჩერდება შუქნიშნის ყვითელ ფერზე.

✔ მძღოლებთან ერთად ცალკე აღნიშვნას იმსახურებენ ქვეითებიც – თითოეული მათგანი გადადის ზებრაზე და შუა გზაზე ძროხასავით არ მიჯლიგინობს. ცხადია გამონაკლისები იქაც არის და შეიძლება დღის განმავლობაში 1 ადამიანი ნახოთ, რომელიც ქუჩაზე არასწორ ადგილას კვეთავს, თუმცა, საერთო ჯამში გზებზე სრული წესრიგია. ძალიან მაინტერესებს როგორ მიაღწიეს ამ ყველაფერს. მაღალი ჯარიმები? ადამიანების შეგნება? არ ვიცი.

✔ერევანში ძალიან ბევრი პარკია, ხეებით და გამწვანებით, სადაც მყუდროდ მოკალათება და დასვენება შეგიძლიათ.

✔ აქვე აღვნიშნავ ღია კაფეებს, რომლებიც უხვადაა და გული მწყდება რომ ჩვენთან მაგის კულტურა ჯერ ვერ განვითარდა.

✔ ყველაზე მთავარი და დასაფასებელი ფართო ტროტუარები და სასეირნო ადგილებია. მათ აქვთ ტროტუარები სადაც მანქანები არ ჩერდებიან! სადაც ადამიანებს მშვიდად შეუძლიათ ფეხით გადაადგილება, ტროტუარები, რომლებიც მხოლოდ ქვეითებს ეკუთვნით.

✔ ერევანი 2-3 დღის ქალაქია, თუმცა, ვფიქრობ აუცილებლად სანახავი.

ჩემი ორდღენახევრიანი ვოიაჟი ერევანში დაახლოებით 350 ლარი დაჯდა. ამ 350 ლარიდან 100 ლარი სასტუმროში გადავიხადე ( 3 ღამე), 50 ლარი სუვენირებს და სომხურ კონიაკს დავუთმე, ცოტა ვიშოპინკე კიდეც და მშიერიც არ ვყოფილვარ და საღამოობით სომხურ ლუდსაც გეახლებოდით.

ზოგადი დაკვირვებით კაფეები ერევანში უფრო იაფია, ვიდრე ჩვენთან, თბილისში. ცხადია ცენტრალურ ქუჩებზე უფრო სიძვირეა, თუმცა, საერთო ჯამში ნორმალურ ფასად ძალიან გემრიელ კერძებს მიირთმევთ. ერთადერთი რაც შევნიშნე და ცოტა მეწყინა კიდეც, ის იყო, რომ „ამერიკანოს“ დიდად არ წყალობენ. მხოლოდ ერთი კაფის მენიუში შევხვდი.

ერთ-ერთი საუკეთესო თრიფი გამომივიდა. მიხარია რომ ერევანში ვიყავი.

 

 ბონუსად ვიდეო ამ ყველაფრის თვალსაჩინოებისთვის 🙂 

 

Trip to Yerevan – დღე I

თბილისიდან ერევნამდე

ჩემი მოგზაურობა ერევანში სპონტანურად გადაწყდა. ფაქტობრივად 3 დღეში დაგეგმილი და განხორციელებული თრიფი გამომივიდა.

სომხეთში წასვლას თუ დააპირებთ, პირველ რიგში პასპორტი გაიხსენეთ. ბევრს რატომღაც ჰგონია, რომ რადგან უვიზო მიმოსვლა გვაქვს და რადგან თურქეთში ID ბარათით არის შესაძლებელი გადასვლა, ამიტომ სომხეთის საზღვარზე პირადობის დამადასტურებელი მოწმობა საკმარისი იქნება. თუმცა, სინამდვილეში პასპორტი გჭირდებათ.

სომხეთში წასვლა რამდენიმე საშუალებით შეგიძლიათ – მატარებლით, მარშრუტკით, მინივენით და საკუთარი ავტომობილით. თუ საკუთარი ავტომობილი არ გყავთ, ყველაზე სწრაფი და ასე თუ ისე კომფორტული საშუალება მინივენია. მატარებელი მთელი ღამე მიდის და თანაც ვაგონები ძველია. მარშრუტკა კი ყველაზე ბოლო ვარიანტია, რითიც მგზავრობა შეიძლება. მისით გადაადგილება თბილისის ქუჩებშიც კი შემაწუხებელია.

მე და ჩემი მეგობრები ჩვენი მანქანით წავედით.

საზღვარზე ყველაფერი მარტივად ხდება. ჯერ საქართველოს საზღვარს გადაკვეთავ, გაგიღიმებენ (თუ ჩემსავით გაგიმართლად კონპლიმენტსაც გამოკრავთ ხელს), ბეჭედს ჩაგირტყამენ და სომხეთისკენ გიშვებენ. თუ საკუთარი ავტომობილით ხართ, გაითვალისწინეთ რომ მძღოლს (მანქანიანად) და მგზავრებს საზღვრის გადაკვეთა სხვადასხვა ადგილას უწევთ. საქართველოს საზღვრის შემდეგ ჯერი სომხეთზე მიდგება. პასპორტ კონტროლი მე მარტივად გავიარე, დახედეს ჩემს პასპორტს, მერე შემომხედეს, ბეჭედი ჩამირტყეს და have a nice trip-ო მომაძახეს. ჩემს მეგობარს რამდენიმე კითხვა დაუსვეს, თუმცა, არც ის დატოვეს ბეჭდის გარეშე.

პირველი გაოცება და პაატარა შოკი რაზეც მივიღე საზღვარზე მეტალ დეტექტორი იყო – არც ჩანთა შეამოწმეს, არც სხვა ნივთები, უბრალოდ მე გავიარე ჩანთის გარეშე (ჩანთა მეტალ დეტექტორის გვერდზე დავდე, ძირს, იმიტომ რომ სხვა ალტერნატივა არ მქონდა) წრიპინი არ დაიწყო და შემოუმოწმებელი ჩანთით გამიშვეს სომხეთისკენ.

თუ თქვენი ავტომობილით მიდიხართ, მაშინ აუცილებლად უნდა დარეგისტრირდეთ სპეციალურ შენობაში, სადაც 2 000 დრამს (დაახლოებით 10 ლარი) იხდით. ავტომობილი თქვენს სახელზე უნდა იყოს, ან მინდობილობა გქონდეთ. შემოწმება, ჩვენს შემთხვევაში, არც მანქანის მომხდარა. მძღოლს ჰკითხეს საბარგულში რა დევსო, მანაც გულწრფელად მიუგო ტანსაცმელიო და დაუჯერეს. საინტერესოა, ტანსაცმლის ნაცვლად სხვა რამე რომ გვქონოდა მერე რას იზამდნენ?

არ ვიცი ფოტოზე რამდენად ჩანს, მაგრამ მინის მიღმა ნისლია

არ ვიცი ფოტოზე რამდენად ჩანს, მაგრამ მინის მიღმა ნისლია

თბილისიდან ერევნისკენ საღამოს, 7-ის ნახევარზე დავიძარით, შესაბამისად, როდესაც საზღვარი გადავკვეთეთ უკვე საკმაოდ ბნელოდა. საზღვრიდან ერევნისკენ მიმავალი გზა უღელტეხილზე გადის. სულ აღმართ-დაღმართი, ასფალტ შეჭმული, ვიწრო და გაუნათებელი გზაა. ამ ყველაფერს ნისლიც დაერთო. ოღონდ, ნისლიც არის და ნისლიც, ხილვადობა საერთოდ არ იყო, არაფერი არ ჩანდა, შუაში დახაზულ თეთრ ხაზს მივყვებოდით, რომლის მხოლოდ 50 სანტიმეტრი ჩანდა. საბედნიეროდ დანიშნულების ადგილას ცოცხლებმა და ჯანმრთელებმა ჩავაღწიეთ.

როგორც ზევით აღვნიშნე გზა საშინელია. ალაგ-ალაგ ამოჭმულია და მოგიწევთ ძალიან ნელა იაროთ. თუმცა, როდესაც უღელტეხილს გადაივლით, იგრძნობთ რომ გზა კარგია, თანაც სამ თუ ოთხზოლიანი, ძალიან ცოტა მანქანით და სიჩქარეს მოუმატებთ მაშინვე ყვითელი სინათლე აინთება, რაც იმის მანიშნებელი იქნება, რომ სიჩქარის გადაჭარბების გამო დაჯარიმდით. რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს დაუსახლებელ პუნქტში, სწორ, კარგ და ფართო გზაზე სიჩქარის მაქსიმალური ლიმიტი 90 კმ.სთ-ია. ზოგან 60-იც კი. ყველაზე ცუდი ის კი არ არის, რომ სიჩქარის გადაჭარბების გამო შეიძლება დაჯარიმდეთ (დაახლოებით 150 ლარით), არამედ ის, რომ კამერა, რომელიც ყვითლად ინთება, ღამით ძალიან კაშკაშაა და თვალს ჭრის, რაც შესაძლოა ავარიის მიზეზიც კი გახდეს. ასე რომ, ფრთხილად იყავით, გაითვალისწინეთ და აუცილებლად დააკვირდით სავალ გზას, შეზღუდვები სწორედ იქ არის დატანილი. ოღონდ იმდენად ცუდად, რომ მთელი მონდომება დაგჭირდებათ, რომ დაინახოთ რა შეზღუდვაა და რამდენი კილომეტრ-საათით შეგიძლიათ სიარული.

ერევანში საკმაოდ გვიან ჩავედით. სასტუმროში დავბინავდით და სავახშმოდ გავედით. პირველადი დათვალიერებით და ღამის ბოდიალით არც თუ ისე ურიგო ქალაქი აღმოჩნდა.

 

დღე I must see places

ჩემს მეგობარს წინასწარ გამზადებული Must see ადგილები ჰქონდა – რესპუბლიკის მოედანი, კასკადი, ოპერა, Lover’s Park, გენოციდის მონუმენტი, ლურჯი მეჩეთი, ფარაჯანოვის მუზეუმი და რამდენიმე სავაჭრო ცენტრი. ჩემს პირად must see ადგილების სიას არარატის კონიაკის ქარხანაც ემატებოდა.  სიმართლე გითხრათ ჯერ კიდევ არ ვიცი ერევანი პატარა ქალაქია თუ დიდი, მაგრამ ისე აღმოჩნდა რომ აუცილებლად სანახავი ადგილების უმეტესობა ერთ დღეში მოვიარეთ.

რესპუბლიკის მოედნით დავიწყეთ. ჩვენი სასტუმროდან რესპუბლიკის მოედნამდე 2 ან 3 წუთის სავალი გზა იყო. მოედნის დაპროექტება 1924 წელს მოხდა, ალექსანდრე თამანიანის მიერ, მშენებლობა კი 1926 წელს დაიწყო და 1958 წელს დასრულდა. მოედნის ირგვლივ მდებარე შენობები სომხური ტუფის ქვით არის აგებული. საერთოდაც, სომხეთში ყველაფერი ამ ქვითაა აგებული. რესპუბლიკის მოედანს 1940 წლიდან 1990 წლამდე, სომხეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, ლენინის მოედანი ეწოდებოდა და იქვე ლენინის ძეგლიც იდგა.

რესპუბლიკის მოედანი გარშემორტყმულია შვიდი მთავარი შენობით – ეროვნული გალერეა და ისტორიის მუზეუმი, ფინანსთა სამინისტრო, მთავრობის სახლი, სომხეთის რესპუბლიკის ტრანსპორტისა და კომუნიკაციების სამინისტრო, სასტუმრო სომხეთი მარიოტი, საგარეო საქმეთა სამინისტრო და ტერიტორიული მოწყობის სამინისტრო. მთავრობის კოშკის საათი 1941 წელს დაამზადეს მოსკოვში და პირდაპირ მოსკოვიდან ჩაიტანეს ერევანში.

რესპუბლიკის მოედანი ერევანში

რესპუბლიკის მოედნიდან ტაშირ (ან თაშირ, Tashir street) სთრითის გავლით ოპერამდეც მივედით. ტაშირ სთრითი ძალიან მომეწონა, ფართო და უმანქანო ქუჩაა, მაღაზიებით და კაფეებით აღჭურვილი და რაც მთავარია ქუჩის დაბლა, მიწის ქვეშ, პატარა სავაჭრო ცენტრია. მართალია იქაურობა საავადმყოფოს ჰგავს – თეთრია და პრიალებს, მაგრამ ადგილი მაინც კარგი იყო.  ტაშირ სთრითის ბოლოში ერევნის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრია. ძალიან, ძალიან გაწბილებული დავრჩი. გაჯით გალესილს ჰგავს, ნაცრისფერი და უღიმღამოა, ღამით საერთოდ არ ჩანს, დიდ შავ ჩრდილს თუ არ ჩავთვლით, იმიტომ რომ ერთი ნათურაც კი არ ანათებს. არადა, სომხეთის მთავარი მუსიკალური თეატრი კი არის. ერევნის ოპერისა და ბალეტის თეატრის არქიტექტორი ა.თამანიანი გახლავთ და 1926-1953 წლებში აშენდა. 1939 წელს თეატრი ლენინის ორდენითაც კი დააჯილდოვეს, რომელიც სსრკ-ში უმაღლეს ჯილდოს წარმოადგენდა.

ერევნის ოპერა

kaskadiერევნის ოპერის შემდეგ, რომლითაც გაწბილებული ვიყავი, კასკადისკენ გავუყევით გზას. გრანდიოზული კიბე ზუსტად ოპერის უკანაა. კასკადის წინ, პატარა ბაღში ძალიან საინტერესო და სახალისო ქანდაკებებია. ჩემი ფავორიტი მსუქანი, ტიტველი ქალია, რომელიც არხეინადაა წამოკოტრიალებული და სიგარეტს ეწევა. თუკი კიბეების ქვემოდან შეხედვა იმედებს გაგიცრუებთ, რომელსაც გარშემო არსებული ხრიოკიც შეუწყობს ხელს არ იდარდოთ, ზემოთ და ზემოთ უფრო და უფრო კარგი სანახაობაა. კასკადის მშენებლობა 1972 წელს დაიწყო და 1980 წელს დასრულდა. კასკადში, გარე საფეხურების ქვეშ განთავსებულია ესკალატორი, რომლითაც სარგებლობა ნებისმიერ მსურველს შეუძლია და ყველაზე ზარმაც ადამიანებს სიამოვნებით მოემსახურა. კიბის „უჯრედებში“ კი სხვადასხვა მონუმენტები და ინსტალაციებია, რომელთა ნახვასაც ყველას ვურჩევ. კასკადში მოდერნ არტ გალერეაა, რომელიც რამდენიმე დარბაზს მოიცავს და შესვლა სულ რაღაც 1000 დრამი (5 ლარამდე) ღირს. თუმცა, დიდად ვისიამოვნე და გაკვირვებული დავრჩი-მეთქი, რომ ვთქვა მოვიტყუები. სომეხი მხატვრების, არქიტექტორების რამდენიმე ნამუშევრები იყო გამოფენილი. ჩემთვის ყველაზე საინტერესო, სვაროვსკის დარბაზი კი დაკეტილი დამხვდა.

ოპერის შემდეგ კასკადით ნამდვილად ვისიამოვნე.

 

ჯერი Lover’s Park-ზე მიდგა, რომელიც კასკადიდან დაახლოებით 20 წუთის სავალზე იყო. საერთოდ, სამართლიანი იქნება თუ აღვნიშნავ, რომ ერევანში საკმაოდ ბევრი დასასვენებელი პარკია, რომლებიც ხეების ნაკლებობას არ უჩივიან. ასეთი აღმოჩნდა Lover’s Park-იც, თანაც, აქ შემოდგომა განსაკუთრებით იგრძნობოდა. წინასწარ არ დამისერჩავს ადგილი, თუმცა, რადგან Lover’s Park ერქვა, რამე განსხვავებულს და საინტერესოს ველოდებოდი, თუმცა, უკმაყოფილო მაინც არ დავრჩენილვარ. მთელი დღის ნაბოდიალებმა მშვენივრად დავისვენე ყვითელი ხეებით გარშემორტყმულ მყუდრო და წყნარ პარკში. ერთი ის იყო, რომ ბალახზე გადასვლა და წამოწოლა არ შეიძლებოდა.

lovers-park

სასტუმრომდე დაბრუნება მეტროთი გადავწყვიტეთ. უფრო სწორად, მეტროთი დავინტერესდით და ბარემ ჩვენი სახლისკენ მიმავალს გავყევით. მეტროთი 1 მგზავრობა 100 დრამი (50 თეთრი) ღირს და არც მეტი არც ნაკლები ჟეტონს ყიდულობ! ჩვენთან რომ იყიდებოდა სტაფილოსფერი ჟეტონები, ზუსტად ეგეთია, ჩააგდებ და გაგიშვებს. ის ორი დარბაზი, სადაც მე მოვხვდი დიდად არაფრით გამოირჩეოდა, აი მეტროს ვაგონები კი ჩვენი სჯობს, თამამად ვიტყვი ამას. თანაც, ხალხი აქაც ეგრევე შერბის ვაგონში და არ ელოდება როდის გამოვლენ ისინი, რომლებიც გამოსვლას აპირებენ.

jetoni

მეტროდან ჩვენს ქუჩაზე ამოვედით, მიწის ქვეშა გადასასვლელით გვინდოდა სარგებლობა, მაგრამ სავაჭრო ცენტრში აღმოვჩნდით. ცოტა ვიბოდიალეთ თუ ბევრი, ბოლოს მაინც სასტუმროსკენ, დასასვნებლად გავწიეთ.

საღამოს ბარში წასვლა გადავწყვიტეთ. თამამად შემიძლია იმის თქმა, რომ პარასკევ საღამოს, თითქმის საათნახევარი დავბოდიალობდით ცენტრში და ნორმალურ ბარს, ან კლუბს ვეძებდით, სადაც ლუდს დავლევდით, ვიცეკვებდით და გავერთობოდით. ბოლოს, Calumet-ში ამოვყავით თავი, რომელიც პუშკინის ქუჩაზეა. ცოტა პატარაა, მაგრამ ძალიან კარგი ადგილია. უბრალოდ, მთელი საღამო ესპანური ფლეილისტი იყო და ცოტა არ იყოს მომეწყინა.

ღამის 2 საათისკენ და უკეთესი დღის იმედით სასტუმროსკენ გავუყევი გზას.

 

სანამ მეორე დღეზე და ერევანი-თბილისზე ჩემს ბლოგზე დავწერ, მანამდე პოსტი სრულად შეგიძლიათ Allnews.ge-ზე წაიკითხოთ 🙂 

რომი, იტალია

რომში და ზოგადად იტალიაში წასვლა საკმაოდ დიდი ხნის მანძილზე მინდოდა. ვფიქრობდი, იტალიაში ისე წავალ რომ რომი, ვენეცია და ფლორენცია ვნახო-მეთქი, მაგრამ ამ მოგზაურობაზე არ გამოვიდა და მხოლოდ რომში აღმოვჩნდი 3 დღით.

10 აპრილს უკვე რომში ვიყავით. ფიუმიჩინოს აეროპორტიდან ქალაქის ცენტრალურ სადგურამდე მატარებელი დადის, თუმცა როდესაც ბილეთების საყიდლად მივედით აღმოჩნდა, რომ მატარებელი 1 საათში მოვიდოდა, ბილეთების გამყიდველმა ქალმა ალტერნატივა – შატლი შემოგვთავაზა იგივე ფასად (15 ევრო) და ჩვენც დავთანხმდით.

ისე მოხდა რომ არც-ერთს წარმოდგენა არ გვქონა ცენტრალური სადგურიდან საით უნდა წავსულიყავით. რატომღაც გადაგვავიწყდა ბარსელონაში რუკისთვის დახედვა. ტელეფონში რამდენიმე სქრინი მქონდა, სადგურთან რუკაც ვნახეთ და კითხვა-კითხვით და თემოს ორიენტაციის უნარით ჩვენს ქუჩას მაინც მივაგენით. თუმცა, საკმაოდ ბევრი დრო დაგვჭირდა სანამ გავერკვეოდით. კონტე ვერდეს 16 ნომერში უნდა ყოფილიყო ჩვენი ჰოსტელი. 16 ნომერი ჩვეულებრივი საცხოვრებელი სახლი იყო, სადარბაზო დაკეტილი და გვერდზე მაცხოვრებლების გვარები იყო. თუმცა, ჰოსტელის სახელი არსად არ ეწერა, ვერც სადარბაზოში შევდიოდით რომ მოგვეძებნა, დაკეტილი იყო. ცოტათი დაბნეულები იქვე ჩამოვსხედით. 3 გოგო მოვიდა, რომელიც იგივე სადარბაზოში შედიოდნენ, დაგვეხმარნენ და ჰოსტელში დარეკეს ნამდვილად იქ იყო თუ არა, აღმოჩნდა რომ კი, იქ არის #4 იყო. უბრალოდ არ ეწერა. გადავწყვიტეთ მივსულიყავით #4 სახლთან და ზარი დაგვერეკა, რაც იქნებოდა იქნებოდა. კარზეც კიარ იყო პატარა მინიშნება რომ იქ ჰოსტელია. კარი დაბნეულმა ბიჭმა გაგვიღო, კიო ეს ჰოსტელიაო. მერე ნახევარი საათი ამოწმა ჩვენი საბუთები და ბოლოს დაგვაბინავა. ვერ ვიტყვი რომ იქაურობა უსუფთაო იყო, მაგრამ ბარსელონას ჰოსტელის შემდეგ ცოტა დავფრთხით. მაგრამ  ბოლოს იქაურობასაც შევეგუე.

rome

ნახევარი დღე ფაქტობრივად დავკარგეთ. თუმცა, რადგან კიდევ 2 დღე და რამდენიმე საათი გვრჩებოდა, ამიტომ ჰოსტელში დიდხანს არ გავჩერებულვართ და გადავწყვიტეთ ჰოსტელთან ახლოს რაც იყო ისინი მაინც გვენახა.

კოლიზეუმი, ფორუმი, რამდენიმე პიაცა, შადრევნები და მაუს ოფ თრუს ვნახეთ. კოლიზეუმში არ შევსულვართ, ფორუმის თიქეთ ოფისები უკვე დაკეტილი იყო, მაუს ოფ თრუს-იც დაკეტილი დამხვდა, არადა ძალიან მინდოდა ხელი შემეყო 😦 თუმცა, ყველა პიაცა რომელიც ვნახეთ საკმაოდ კარგი, ლამაზი და მომხიბლავი იყო. განსაკუთრებით კი პიაცა ნავონა მომეწონა, უბრალო იმდენი ხალხი იყო, რომ ნორმალური სურათის გადაღება ვერ მოვახერხე 😦

rome colosseum

რომში ყველაზე მეტად რაც მიზიდავდა ტრევის შადრევანი იყო და ჩემს სასოწარკვეთას ბოლო არ უჩანდა, როდესაც ტრევის შადრევანთან მისულმა აღმოვაჩინე, რომ რემონტშია. ძალიან დამწყდა გული. შეფუთული და რემონტში არ იყო ისეთი კარგი სანახავი. სამაგიეროდ, იქვე ჩამოვჯექი და იტალიური ნაყინი მაინც მივირთვი. საოცრად გემრიელი იყო სხვათაშორის და იაფიც ღირდა. თუ სწორად მახსოვს, საშუალო ჭიქაში ორი ბურთულით 2,5 ევრო გადავიხადე.

ტრევის შადრევანმა გული დამწყვიტა.

rome

მეორე დღეს გადავწყვიტეთ რომ ვატიკანი უნდა მოგვენახულებინა. ვატიკანი ცოტა მოშორებით იყო და კაი ხანი დაგვჭირდა სანამ მივიდოდით. ვატიკანი მერვე ქვეყანა იყო რომელიც ვნახე ^_^ ეკლესიაში შესასვლელი რიგი უზარმაზარია, თუმცა სწრაფად მიიწევს. კიდევ ერთხელ დამწყდა გული როდესაც აღმოვაჩინე რომ ვატიკანში მხოლოდ ეკლესიის ნახვას მოვახერხებდი, იმიტომ რომ მუზეუმი შაბათ-კვირას დაკეტილია -_- ვატიკანის მუზეუმში შესვლა სტუდენტებისთვის 8 ევრო ღირს, არასტუდენტებისთვის 16 ევრო. გაწბილებულები გამოვბრუნდით უკან.

vatican

ძალიან მომეწონა რომის პატარა, ქვაფენილიანი ქუჩები და აივნებზე ლამაზი ყვავილები. ლამაზია რომი, თავისი ხმაურიანი მოსახლეობით და ხმაურიანი ტურისტებით.

კვირას მე და თემო დავიშალეთ. თემოს შოპინგი ჰქონდა გადაწყვეტილი, მეკიდევ კოლიზეუმში შესვლა და ფორუმის ნახვა მინდოდა.
კოლიზეუმთან ბილეთების რიგში ალბათ 40-50 წუთი ვიდექი მიუხედავად იმისა, რომ სწრაფად მიიწევს. ბილეთში 12 ევრო გადავიხადე და იგივე ბილეთით შევძლებდი ფორუმთან მისვლას და ძველი რომის ნახვას.
რომ მეუბნებოდნენ კოლიზეუმი შიგნიდან არაფერიაო არ დავუჯერე და მაინც შევედი და ცოოტათი გაწბილებული გამოვედი უკან. მართლა დიდი არაფერია. სამაგიეროდ ძველი რომის ნანგრევები და ფორუმი იყო კარგი სანახავი. დიდხანს ვიბოდიალე, წყნარად და მშვიდად ვათვალიერებდი ყველაფერს და დღის მეორე ნახევარში ჰოსტელში დავბრუნდი, უნდა მოვწესრიგებულიყავი, ჩემოდანი ჩამელაგებინა და მოვმზადებულიყავი თბილისში დასაბრუნებლად.

rome colosseum

არ მიყვარს როდესაც თბილისში ვბრუნდები ხოლმე.

რომ ჩამოვედი იმას მეკითხებოდნენ ბარსელონა უფრო მოგეწონა თუ რომიო. ხოდა, ვერ ჩამოვყალიბდი, მაგრამ მგონია რომ რომი უფრო მომწონს. ზღვის სეზონი რომ ყოფილიყო შეიძლებოდა ბარსელონა უფრო მეტად მომწონებოდა ვიდრე რომი.

rome

P.S გული მწყდება რომ არ მაქვს კარგი ფოტოაპარატი და ვერ შევძელი გადამეღო ის პატარა, ულამაზესი ქუჩები რომლებიც რომში და ბარსელონაში ვნახე.

P.P.S თუ ვინმე ბარსელონაში ან რომში წასვლას გადაწყვეტთ, შემიძლია რუკები მოგცეთ ^_^

ბარსელონა, ესპანეთი

ჩემი ბარსელონაში მოგზაურობა ფაქტობრივად შემთხვევით გადაწყდა. თემომ გადაწყვიტა ესპანეთში წასვლა და მეც ავეკიდე. ავეკიდე იმ პირობით, რომ სხვა რომელიმე ქვეყნის ქალაქსაც ვნახავდით. რომი ერთად შევარჩიეთ.

როგორც წინა პოსტში აღვნიშნე თვითმფრინავის ბილეთი (პეგასუსი) ბარსელონას მიმართულებით 87 ევრო დამიჯდა. თბილისიდან 3 აპრილს, დილის 5-ის ნახევარზე გავფრინდი, ორსაათნახევრიანი ფრენის შემდეგ სტამბულის აეროპორტში, საბიჰაში, შეძლებისდაგვარად გავიყვანეთ ოთხი საათი და შემდეგ სტამბულიდან ბარსელონამდე ისევ 4 საათი ვიფრინეთ.

ბარსელონას აეროპორტიდან (El Prat Airport) ქალაქის ცენტრში მოსახვედრად მატარებელი ავირჩიეთ. თემომ წინასწარ იცოდა რომელ სადგურზე უნდა ჩამოვსულიყავით (Passeig de Gràcia) რუკაც ჰქონდა და პრინციპში ადვილად გავერკვიეთ. აროპორტიდან სადგური საკმაოდ ახლოსაა და ბილეთის ყიდვაც იქვეა შესაძლებელი. 1 გზა 4 ევრო და რაღაც ღირს (მგონი 4.50 ევრო), ხოლო 10 გზა 9.95 ევრო. ამ უკანასკნელის ყიდვა ვამჯობინეთ.

მეტროს სადგურიდან სულ პირდაპირ უნდა გვევლო და ჩვენს ქუჩას, დიაგონალ ავენიუსაც მივადგებოდით. ჰოსტელის პოვნა არ გაგვჭირვებია, პირდაპირ ჰოსტელის შესასვლელ კარს მივადექით.

ფოტოებიდან და რივიუებიდან ვიცოდი რომ კარგი ჰოსტელი იქნებოდა და მოლოდინიც გაამართლა. 7 დღე-ღამე არაჩვეულებრივად გავატარე. წყნარ, მშვიდ, სუფთა და კომფორტულ ჰოსტელში.

ბარსელონაში აუცილებლად სანახავი ადგილების ნუსხა წინასწარ მქონდა მეც და თემოსაც. რუკა თემოს ჰქონდა (იმიტომ რომ ორიენტაციაში მე ძალიან მოვიკოჭლებ) და შევუდექით ბარსელონას დათვალიერებას.

პირველი რაც ბარსელონაში ვნახეთ საგრადა ფამილია იყო. მართალია შეფუთულია და ჯერ ისევ მიმდინარეობს სარემონტო სამუშაოები, მაგრამ მაინც შთამბეჭდავი სანახავი იყო. საგრადა ფამილიას ერთი მხარე შავია, მეორე უკვე გათეთრებული. გოთიკურ სტილს ცხადია შავი მხარე უფრო უხდება და სწორედ ეგ შავი მხარე იყო გაცილებით ლამაზი და კარგი. შიგნით არ შევსულვარ. 2027 წელს, როცა დასრულდება საგრადა ფამილიას მშენებლობა მაშინ დავბრუნდები ესპანეთში და მაშინ შევალ შიგნითაც.

საგრადა ფამილია

ძალიან მინდოდა და მაინტერესებდა გაუდის კასა მილა და კასა ბატლო. მე აღფრთოვანებული დავრჩი, ძალიან მომეწონა, განსაკუთრებით კასა ბატლო.
აქვე აღვნიშნავ რომ გაუდის პარკი, არის ერთ-ერთი ყველაზე კარგი რამ, რაც კი ბარსელონაში ვნახე. უზარმაზარი პარკი, სიმწვანე, სიმშვიდე და ძალიან ლამაზი ნაგებობები. პარკში ყველაზე საინტერესო ადგილები ფასიანია და თიქეთ ოფისები პარკშივე დგას. რიგი ცხადია არის.
გაუდის პარკში მარტივად მოსახვედრად ეს ლინკი გამოგადგებათ – how to get here

გაუდის პარკი

ასევე ძალიან კარგი და ლამაზია ბარსელონას ტრიუმფალური თაღი, რომელიც 1888 წელს აიგო. თაღის გავლით ძალიან კარგ პარკში მოხვედრა შეიძლება.

თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ გოთიკური უბანი ბარსელონაში ყველაზე ლამაზი უბანია! გოთიკური სტილი, ლამაზი სთრით არტები, პატარა ვიწრო ქუჩები – მთლიანობაში საოცარი სანახაობაა. აქვე არის ბარსელონას მთავარი საკათედრო ტაძარი, რომელიც XIII-XV საუკუნეებში აიგო. ჩვენი იქ ყოფნის დღეს დაემთხვა წითელი პარასკევი. ქუჩაში საოცარი ცერემონიალი მოეწყო და ძალიან მიხარია რომ მაინც და მაინც პარასკევ დღეს გადავწყვიტეთ გოთიკურ უბანში წასვლა. 

IMG_0726

ტიბიდაბო!
მთა ბარსელონას თავზე.  512 მეტრი სიმაღლის მთაზე მდებარეობს ეკლესია, ატრაქციონების პარკი და სატელევიზიო ანძა. ტიბიდაბოს მთა არის ბარსელონას გარშემო ყველაზე მაღალი მთა. ტიბიდაბოზე მოხვედრა ფუნიკულიორით შეიძლება. ფუნიკულიორის ბილეთი 7.70 ევრო ღირს და ორივე გზას მოიცავს.  ფუნიკულიორამდე მიდის ძველი, ლურჯი ტრამვაი, რომლის ღირებულებას 5.50 ევროა და მისი გაჩერება Dr Andreu-ს მოედანზეა. ბილეთების ყიდვა იქვეა შესაძლებელია. თუმცა, მე თუ მკითხავთ 5,50 ევრო ძალიან, ძალიან ძვირია და ფუნიკულიორამდე მისვლა ფეხითაც თავისუფლად შეიძლება, ან თუ ჩემსავით ზარმაცი ხართ, მაშინ ავტობუსიც ადის. ატრაქციონების პარკში შესასვლელი ბილეთი ფუნიკულიორის ასასვლელთან იყიდება და უზარმაზარი რიგი დგას. ბილეთის ყიდვის შემთხვევაში შეგეძლებათ შეხვიდეთ პარკში და დასხდეთ ნებისმიერ ატრაქციონზე. თუ ატრაქციონების პარკის ბილეთი არ გაქვთ, ისე არ შეგშვებენ :/ სამაგიეროდ ეკლესიის ნახვას შესძლებთ,  რომელიც 1902-1961 წლებში აშენდა. Sagrat Cor წმიდა გულს ნიშნავს და იგულისხმება იესოს გული. ეკლესიის თავზე აღმართულია იესოს ბრინჯაოს ქანდაკება.
ტიბიდაბოს მთაზე მოსახვედრად ეს ლინკი გამოგადგებათ – tibidabo cathedral del sagrat cor

ტიბიდაბო

მიუხედავად იმისა, რომ მე თავად ბარსელონას აკვარიუმში არ ვყოფილვარ (ჩემთვის ძვირი ღირდა), თქვენ მაინც გირჩევთ იქ მისვლას 🙂 აკვარიუმი პორტთან ახლოს, რამბლა დე მართან არის და ზვიგენებიც ჰყავთ.

ბარსელონაში ძალიან კარგი და ძალიან გრძელი ფეხით სასიარული ქუჩაა – La Rambla. რამბლას ქუჩა ღია კაფეებით იწყება, სუვენირების ჯიხურებით გრძელდება და მიმებით სრულდება. შუაში კატალუნიის მოედანია, იქვე არის ბარსელონას გადასარევი ბაზარი. უბრალოდ ცოტა თევზის სუნი დგას :/

ბარსელონას ბაზარი

კატალონიის ხელოვნების ნაციონალური მუზეუმთან ფანტანია, რომელიც აუცილებლად უნდა ნახოთ. ძალიან მეზარებოდა ფანტანთან მისვლა, მაგრამ კიდევ კარგი არ დამეზარა და მივედი. ფანტანი კონკრეტულ დღეებში, კონკრეტულ საათებში ირთვება. ასე, რომ წინასწარ გადაამოწმეთ და ისე მიდით მის სანახავად. ფანტანი წითლად ინთება, შებინდებისას ოდნავ მოვარდისფროა და მერე ნელ-ნელა მუქდება.

ბარსელონას ფანტანი

ბარსელონაში ზღვის სეზონი გადასარევი იქნება. ყვითელი ქვიშა, ზღვა და ნუდისტური სანაპიროები :3 ჩემი პირველი ნუდისტური სანაპირო სულ რაღაც ათიოდე დღის წინ იყო ^_^ მართალია ზღვის სეზონი არ არის, წყალი საშინლად ცივია, მაგრამ სანაპიროზე ხალხი მაინც ირუჯებოდა, ცხადია შიშვლები :3 ნუდისტურ სანაპიროზე ყველა ასაკის, ფორმის, გარეგნობის ადამიანის ნახვა შეიძლება. მათ შორის 60+ ასაკის ადამიანების.

მოკლედ, მე მგონია რომ ბარსელონაში ადამიანი ზღვის სეზონზე უნდა წავიდეს. დრო გაცილებით სწრაფად, კარგად და ნაყოფიერად გავა ^_^

P.S აუცილებლად გასინჯეთ პაელა (ბრინჯი ზღვის პროდუქტებით) და დალიეთ სანგრია ^_^ მართალია სანგრია იმაზე ალკოჰოლური აღმოჩნდა, ვიდრე ველოდებოდი და ცოტა შემათრო, მაგრამ საოცრად გემრიელია ❤

Trip to Barcelona & Rome – მოგზაურობის დაგეგმვა

ვისთვის როგორ, მაგრამ მე მიმაჩნია რომ მოგზაურობის დაგეგმვა 2-3 თვით ადრე უკეთესია, ვიდრე ბოლო 2-3 კვირაში. სხვა თუ არაფერი, ბევრად იაფი მაინც გამოდის.

e5ca642ddc65c8c67b456a6d16bac1aeსულ რაღაც 17 დღეში (3 აპრილს) ბარსელონაში მივფრინავ, შემდეგ კი რომში.
მოგეხსენებათ ორივე ქვეყანაში შენგენის ვიზა გჭირდებათ. ვიზის შესახებ დეტალური ინფორმაცია (საბუთები, ფასები…) უკვე მიწერია ბლოგზე და ამიტომ აღარ გავმეორდები, შეგიძლიათ იხილოთ ბმულზე – http://wp.me/pNi1I-10D . ვიზაზე განაცხადი 3 თვით ადრე შეგიძლიათ შეიტანოთ და მეც ასე მოვიქეცი. ორშაბათს განაცხადი შევიტანე და პარასკევს უკვე ვიზაჩარტყმული პასპორტი დამიბრუნდა.

როგორც კი ვიზა გექნებათ, შეგიძლიათ დაიწყოთ ზრუნვა ბილეთებზე. ზემოთ აღვნიშე, რომ 3 თვით ადრე მოგზაურობის დაგეგმვას ის პლიუსი აქვს, რომ იაფი გამოდის-მეთქი. შედარებისთვის:
1. თბილისი–>ბარსელონას ბილეთში გადავიხადე 87 ევრო (პეგასუსი) დღეს კი ბილეთის ფასი 143 ევროა.
2. ბარსელონა–>რომი სულ რაღაც 25 ევროდ (ryanair) ვიყიდე. პრინციპში, დღეს იგივე რეისზე ბილეთების ყიდვა იგივე ფასად არის შესაძლებელი. შიდა ფრენები ძალიან იაფია და ფრიად კმაყოფილი ვარ ამ ფაქტით.
3. რომი–>თბილისის ბილეთში 122 ევრო (პეგასუსი) გადავიხადე, დღეს მისი ფასი 197 ევროა.
ამ 3 თვის განმავლობაში რაღაც ფასდაკლებები კი ჰქონდა პეგასუსს, მაგრამ ჩემს მიერ არჩეულ თარიღზე და მიმართულებაზე ისეთი კარგი ფასი არ ყოფილა, როგორადაც მე ვიყიდე ^_^

e4286c6f2697d54ccede45c86bd58a11როდესაც უკვე გაქვთ ვიზა და ნაყიდი გაქვთ ბილეთები თავისუფლად შეგიძლიათ დაიწყოთ საცხოვრებლის არჩევა. საცხოვრებელი ის თემაა რომლის დროსაც აჩქარება არ ვარგა, შეგიძლიათ კვირების განმავლობაში მშვიდად ათვალიეროთ სასტუმროები, ჰოსტელები, ბინები, იკითხოთ რივიუები და მოულოდნელად წააწყდეთ აქციას, რომლითაც ძალიან იაფად, ძალიან კომფორტულ და კარგ სასტუმროს/ჰოსტელს ნახავთ. ჩემი მეგობრის წყალობით, სწორედ მასეთი მოულოდნელი აქციით რომშიც და ბარსელონაში ჰოსტელები დავჯავშნეთ, იაფად, კარგ ადგილას და კარგი ჰოსტელები. ასეთი აქციებით კიდევ ერთხელ დაზოგავთ ფულს.  შედარებისთვის:
1. აქციის საშუალებით ბარსელონაში 7 ღამე სულ რაღაც 65 ევრო მიჯდება. აქციის გარეშე 7 ღამე იმავე ჰოსტელში, იმავე ოთახში 107 ევრო ღირს.

საცხოვრებელი ადგილის დაჯავშნის შემდეგ შეგიძლიათ დაიწყოთ იმ ადგილების მოძებნა, რომლებიც აუცილებლად უნდა ნახოთ სანამ იქ ხართ, ჩემს შემთხვევაში სანამ ბარსელონაში და რომში ვიქნები.

მოკლედ, მე ისევ მგონია, რომ მოგზაურობისთვის მზადების დაწყება 2-3 თვით ადრე სჯობს. შეიძლება ვიღაცისთვის არაფერი იყოს ჩემს მიერ ჩამოთვლილი დაზოგილი თანხა, მაგრამ ჩემთვის საკმაოდ ბევრია.

ვიზაც მაქვს, ბილეთებიც, ჰოსტელიც დაჯავშნილია, must see ადგილები მოძებნილი და გუგლ მეფზე აღნიშნული მაქვს და ისღა დამრჩენია დღეების თვლა გავაგრძელო.

P.S სასტიკად მეზარება ფრენა 😦 ყველაზე მეტად თურქეთში, გოქშენის აეროპორტში გასატარებელი 4 საათი მეზარება.

b329b23510f8c033b414c44aaadbd299

დრეზდენი, გერმანია

პრაღაში 6 დღე გვიწევდა ყოფნა, რაც საკმაოდ ბევრია. სწორედ ამიტომ გადავწყვიტეთ, რომ შორიახლოს არსებულ რომელიმე ქალაქში წავსულიყავით. ბევრი მსჯელობის შემდეგ დრეზდენზე შევჩერდით.

პრაღადან დრეზდენში დაახლოებით 2 საათის სავალი გზაა, ცოტა მეტი და დაახლოებით 990 კრონა (85 ლარი) ღირს პრაღა-დრეზდენი-პრაღა. ბილეთების ყიდვა სადგურ  Florenc Praha-ში შეგიძლიათ. ავტობუსი დილის 7 საათზე გავიდა და 10-ის წუთებზე უკვე დრეზდენში ვიყავით.
წინა ღამით სახელდახელოდ მოვძებნეთ მასთ სი ადგილები, ამოვიწერეთ და იმით ვხელმძღვანელობდით. სანახავი ადგილები ძირითადად ერთ ადგილასაა თავმოყრილი.

ცვინგერის სასახლე

„ცვინგერი“ 1711 – 1722 წლებში ბაროკოს სტილში ააშენეს. თუმცა მეორე მსოფლიო ომის დროს საგრძნობლად დაზიანდა. 1963 წელს დასრულდა სასახლის რესტავრაცია და დღეს თითქმის იმ ფორმაშია აღდგენილი, როგორიც ომამდე ოყო. ცვინგერის სასახლე გერმანიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კულტურულ-ისტორიულ ძეგლს წარმოადგენს.

ცვინგერის შენობებში საქსონიის მნიშვნელოვანი საგანძური ინახება: ფაიფურის კოლექცია, მათემატიკურ-ფიზიკური სალონი, იარაღის გამოფენა, მინერალოგიის და გეოლოგიის მუზეუმი, ასევე წარმოდგენელია ძველი ფერწერული ტილოების გამოფენა.

ცვინგერის სასახლე

ფრაუენკირხე

დრეზდენის ღვთისმშობლის ტაძარი, ფრაუენკირხე, ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი შენობაა დრეზდენში. დრეზდენის ფრაუენკირხე თითქმის სრულიად განადგურდა მეორე მსოფლიო ომში საჰაერო დაბომბვის დროს და აღდგენილ იქნა როგორც ყოფილი მტრების შერიგების ისტორიული სიმბოლო. ტაძრის ფასადის რეკონსტრუქცია დასრულდა 2004 წელს, ინტერიერისა კი – 2005-ში და 13 წლის ინტენსიური აღდგენა-მშენებლობის შემდეგ 2005 წლის 30 ოქტომბერს  ტაძარი საზეიმოდ აკურთხეს.

ფრაუენკირხე

kunsthofpassage

kunsthofpassage ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი უბანია მთელს დრეზდენში. საცხოვრებელი სახლის კორპუსის საწვიმარი მილები მუსიკალური ინსტრუმენტებითაა გაკეთებული და წვიმის დროს სასიამოვნო ხმას გამოსცემს. ცენტრიდან ცოტა მოშორებითაა და კითხვა კითხვით მივაგენით.

kunsthofpassage

kunsthofpassage kunsthofpassage-ს დათვალიერების შემდეგ ერთ-ერთ პარკში ვისვენებდით. აღფრთოვანებული ვიყავი სიმწვანით და სისუფთავით. იქვე ახლოს ერთ-ერთი ეკლესია იყო, სახელი აღარ მახსოვს :/ ძალიან დიდი და ძალიან ლამაზი.

IMG_8544

 

ძალიან ლამაზია  Procession of Princes  რომელიც 1870 – 1876 წლებში დაიხატა.

Procession of Princes

ლამაზი ქალაქია დრეზდენი. ერთი დღე ვიყავით, უფრო სწორად 11 საათი. უმეტესი მასთ სი ადგილების ნახვა მოვასწარით. თუმცა, ალბათ 2 დღე მაინც გინდა, რომ დრეზდენი თავიდან ბოლომდე დაათვალიერო.

drezden

 

 

 

პრაღა, ჩეხეთი

ამსტერდამში 1 კვირიანი ვოიაჟის შემდეგ პრაღას მივადექით. ფრენა იმაზე ნახევარი საათით ნაკლები გაგრძელდა ვიდრე დაგეგმილი იყო.
პირველი რაც პრაღაში გადამხდა ის იყო, რომ აეროპორტის გასასვლელთან სრულიად მარტო დავრჩი. აეროპორტიდან გამოვედი, ავტობუსში ავედი, ბარგი მოვათავსე და განრიგის სანახავად დაბლა ჩამოვედი, მაინტერესებდა რომელ საათზე გავიდოდა. საბოლოო ჯამში სანამ მე განრიგს ვნახულობდი ავტობუსმა წრიპინი ატეხა, კარებები დახურა და ცოცხალი თავით აღარ გამიღო. საბედნიეროდ მახსოვდა ნომერი და ვიცოდი, რომ ბოლო გაჩერებაზე უნდა ჩამოვსულიყავი. თემო და კობა იქ მელოდებოდნენ 🙂

pragueპრაღაში მე ევრო მქონდა წაღებული და აროპორტში ძალიან მცირე ნაწილი, მგზავრობისთვის რაც დამჭირდებოდა, ის გადავახურდავე. ძალიან ცუდი კურსი აქვთ აეროპორტში, 1 ევროდ 23 კრონა (ჩეხური ფული) მოგივათ. ძალიან გამაოცა მომსახურე პერსონალმა, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა ცდილობდა რაც შეიძლება მეტი გადამეხურდავებინა, ჯერ მკითხა რამდენი ხნით რჩები მხოლოდ 20 ევროს რომ ახურდავებო, ისაო ესაო, ბოლოს ისიც მითხრა ტაქსისთვისაც კი არ გეყოფაო, ვუთხარი ავტობუსით მივდივარ-მეთქი და შემეშვა. პრაღაში რთულია ფულის გადახურდავება, ან ძალიან ცუდი კურსია, ან კიდევ უსაშველოდ მაღალ საკომისოს იღებენ. თუმცა არის ერთი კარგი ადგილი, არაბების სავალუტო პუნქტი, სადაც ხელსაყრელად დაახურდავებთ და საკომისიოსაც არ წაგართმევენ.  მე რომ გადავახურდავე 1 ევროდ 27 კრონა (თუ 26?) მომივიდა.

აეროპორტშივე შეგიძლიათ იყიდოთ ავტობუსის ბილეთი, რომელიც 32 კრონა ღირს და მისი გამოყენება 90 წუთის განმავლობაში შეგიძლიათ. ბილეთი მოქმედებს ყველა საზოგადოებრივ ტრანსპორტში. ქალაქის ცენტრამდე ავტობუსით და შემდეგ უკვე მეტროთი მივედით. სხვათაშორის მეტროს სადგურები თბილისში ბევრად უკეთესია, ნუ თუ იმას არ გავითვალისწინებთ, რომ პრაღაში სადგურების უმეტესობა შშმ პირთათვის ადაპტირებულია.

კობა პრაღაში თავს ისე გრძნობს როგორც თევზი წყალში 🙂 შესაბამისად, ჩვენი ბინის მოძებნა სულაც არ იყო რთული.

პრაღა ძალიან ლამაზი ქალაქია, დღისითაც და ღამითაც. თუმცა, ის რაც პრაღაში მომეწონა ძალიან მცირე, პატარა მოედანია, ძველი ქალაქი. სწორედ ამიტომ 6 დღე პრაღაში ძალიან ბევრია. ჩემი აზრით სრულიად საკმარისია 3-4 დღის გატარება, ვინაიდან და რადგანაც ამ 3-4 დღეში ყველაფრის დათვალიერებას მოასწრებთ.

prague

პრაღის ციხე-სიმაგრე მგონი ყველა წერტილიდან ჩანს. სანამ იქამდე ავიდოდი ვფიქრობდი, რომ საკმაოდ მაღლა იყო, თუმცა ასვლა არ გამჭირვებია. შორიდან ულამაზესია, ახლოდანაც ლამაზი იქნებოდა 4-5 სართულიანი, საბჭოთა კავშირის დროინდელი შენობები რომ არ ფარავდეს. მთელი იქ ყოფნის განმავლობაში ძალიან მაღიზიანებდა ეგ შენობები. ან ვის მოუვიდა თავში მაგის აშენება, ან რატომ არ ანგრევენ :/ არ ვიცი.
პრაღის ციხე-სიმაგრე ადრე მეფებიის, დღეს კი ჩეხეთის პრეზიდენტის რეზიდენციას წარმოადგენს. რამდენადაც ვიცი ის მსოფლიოში უდიდესი საპრეზიდენტო რეზიდენციაა. გინესის მიხედვით კი მსოფლიოში არსებული უძველესი ციხესიმაგრეებიდან უდიდესია, მოიცავს 70 000 კვ.მ. ფართობს. რეზიდენციიდან ულამაზესი ხედი იშლება, ისეთი, იქ ყოფნა და ყურება რომ არ მოგბეზრდება.

prague castle

კიდევ ერთი ადგილი, რომელიც მინდა გამოვყო ლენონის კედელია. კედელზე თავიდან ჯონ ლენონის სახე დახატეს, შემდეგ უკვე ბიტლზების სიმღერებიდან ციტატების მიწერა დაიწყეს. ამით ახალგაზრდები ერთგვარ პროტესტს გამოთქვამდნენ საბჭოთა კავშირის მიმართ. კედელი მუდმივად იცვლება. ტურისტები მიდიან და საყვარელი სიმღერებიდან ნაწყვეტებს წერენ. ძალიან სასიამოვნო იყო იქვე მყოფი გიტარიანი კაცის მოსმენა, რომელიც ბიტლზის რეპერტუარს ასრულებდა.

prague, lenon wall

 

pragueპრაღაში, ასტრონომიული საათის წინ, ყოველ სრულ საათზე იმდენი ტურისტი იყრის თავს, რომ იქიდან თავის დაღწევა ცოტათი რთულია 🙂
ასტრონომიული საათი 1410 წელს დაამონტაჟეს. 1490 წელს მას მიუმატეს კალენდარული (მზის) საათი და ორივე მოაპირკეთეს გოთიკული არქიტექტურის ფიგურებით. საათში ერთხელ, სრულ საათზე, სარკმლები იხსნება და მოციქულები წრეზე ტრიალებენ, “მოციქულების სვლა” – ასე უწოდებენ ამ სანახაობას და სწორედ ამ სანახაობისთვის უამრავი ადამიანი იკრიბება. მეც ვიდექი შუადღის 2 საათზე, მზეში, და ველოდებოდი მოციქულების სვლას, მეგონა რამდენიმე წუთს მაინც გაგრძელდებოდა, მაგრამ მწარედ შევცდი :/ რამდენიმე წამს გაგრძელდა და ყველაფერი თავის ადგილს დაუბრუნდა, ტურისტებიც მიმოიფანტნენ. ცოტა იმედები გამიცრუვდა. უფრო დიდ სანახაობას ველოდებოდი.
ლეგენდის თანახმად, ასტრონომიული საათის დამმონტაჟებელი მოკლეს, ამაზე უკეთესი რომ აღარ გააკეთესო.

prague

ერთ-ერთი ყველაზე კარგი და აუცილებლად სანახავი ჩარლის ხიდია. როგორც ამბობენ, პირველი ქვა ხიდის მშენებლობისთვის 1357 წლის, 9 ივლისს, 5:31 საათზე დადებულა. იღბლიანი ციფრები (135797531) ასტრონომებმა ჩარლს IV-ს მისცს და მშენებლობაც მაგიტომ დაიწყო ამ დღეს და ამ საათზე. თუმცა, კიდევ ერთი ლეგენდის თანახმად, ხიდის აშენების დროს კვერცს იყენებდნენ, რათა ქვა უფრო მტკიცე და ძლიერი ყოფილიყო. ქვის ბლოკებში მართლაც არის რაღაც ორგანული და არაორგანული ნივთიერებები.
ჩარლის ხიდის შესახებ ბევრი ლეგენდა არსებობს, ერთ-ერთი მათგანის მოსმენა ამ ვიდეოს საშუალებით შეგიძლიათ:  http://youtu.be/tfj2ORAWtjs

 

 

მომეწონა პრაღა, მიუხედავად იმისა, რომ ხალხი უხეშია და ეს განსაკუთრებით ვიგრძენი ამსტერდამის შემდეგ. მომეწონა ის ფაქტი, რომ საკმაოდ იაფი ქალაქია და 1 კვირაში დაახლოებით 80 ევრო დავხარჯე ( საცხოვრებლის გარეშე). განსაკუთრებით ჩეხური სასმელი, ბეჰეროვკა და ლუდი მომეწონა ^_^ თუმცა, ბევრი დადებითი ემოციის მიუხედავად, ჯერჯერობით იქ დაბრუნება არ მინდა. ალბათ ბევრი წლის შემდეგ ისევ სიამოვნებით ვესტუმრები.

prague