Tag Archives: გვანცა

გაძლიერებული ინტუიცია თუ რაღაც მაგვარი ანუ სასწაული დამთხვევები

რომ ამბობდნენ ქალებს მეექვსე გრძნობა გვაქვსო უბრალოდ მეღიმებოდა ხოლმე 🙂

თუმცა ბოლო ერთი პერიოდია ჩემს თავს გაძლიერებულ ინტუიციის გრძნობას ვამჩნევ.

მაგალითი 1:

სახლიდან უნივერსიტეტში მივდიოდი და გზად სკოლა უნდა გამევლო. ორ მასწავლებელზე ვფიქრობდი: ერთზე, რომელიც ძალიან მიყვარს და მეორე, რომელიც სკოლიდან გაუშვეს. პირველი პირდაპირ სკოლის გზასთან ვნახე, მეორე გადასასვლელზე. გამიკვირდა რომ ასე უცნაურად დაემთხვა თუმცა იმ დროს უფრო გამიხარდა ვიდრე გამიკვირდა და ამიტომ დიდი ყურადღება არც მიმიქცევია.

მაგალითი 2:

რუსთავში ვიყავი. ბევრჯერ მითქვამს იქ ბევრი ნაცნობი მყავსთქო და როდესაც თბილისში ვბრუნდებოდი ერთ–ერთ ნაცნობზე ვფიქრობდი, რომლის ნახვაც არ მაწყენდა და “მარშუტკიდან” დავინახე.

მაგალითი 3:

ყოველთვის როდესაც ჩემს სოფელს, დვალთას, ახსენებენ ხოლმე ეგრევე ტყუპები მახსენდებიან. ადამიანები რომლებიც ვერასდროს გაიზრდებიან და მუდამ იქნებიან ისეთები როგორებიც 5 წლის წინ, 2 წლის და თუნდაც წელს. ერთი კვირის წინ სოფელში წავყევი გვანცას და რა თქმა უნდა გამახსენდნენ და გავიფიქრე მომენატრნენთქო. ჩემი სახლის ჩასახვევს რომ მივუახლოვდი ბეგას (ტყუპების მამის) მანქანა დავინახე და ტყუპებიც იქ აღმოჩნდნენ.

მაგალითი 4:

ჩვენი ჯგუფი ექსკურსიას აწყობს და რამდენიმე დღეა ვფიქრობ წავიდე თუ არა. წასვლა ძალიან მინდოდა თუმცა რატომღაც მეგონა, რომ ბლოგერებიც (უფრო სწორედ ლევანი) ამ კვირაში თუ არა ამ თვეში მაინც იჩალიჩებდა ექსკურსიის მაგვარს და ფული დამჭირდებოდა და დედიკო აღარ დამაფინანსებდა. დღეს უნდა გადამეწყვიტა წავსულიყავი თუ არა და ბოლოს ისევ ჯგუფთან ერთად წასვლა ავირჩიე. თუმცა საღამოს ლევანი, რომ ვნახე მითხრა იმ კვირაში ექსკურსიას ვგეგმავოო…

მაგალითი 5:

ყოველთვის როდესაც გვანცას ვუმესიჯებ პასუხად მომდის ჯერ “აუ აი ამწამს გწერდი მეც” ან “ტექსტი მქონდა აკრეფილი და გიმესიჯებდი” და ბოლოს პასუხი მესიჯზე. ხშირად ხუმრობს ხოლმე ტელეპატები ვართო…

მოკლედ, რაც არ უნდა იყოს ალბათ დამეთანხმებით, რომ ინტუიციის თუ არა რაღაც მაგვარის გაძლიერებული გრძნობა მაქვს.

რატომ მიყვარს რუსთავი

ერთადერთი ადგილი (თბილისის გარდა), სადაც ვიცხოვრებდი ეს რუსთავია.

ძალიან მიყვარს ეს ქალაქი და ამისთვის უამრავი მიზეზი მაქვს.

პირველი და ვფიქრობ ყველაზე მნიშვნელოვანი – იქ გვანცა ცხოვრობს.

თბილისთან სიახლოვის მიუხედავად (თბილისიდან 10კმ.–ში), რუსთავი აბსოლიტურად განსხვავებულია. სულ სხვანაირი ურთიერთობებია ჩამოყალიბებული. გაცილებით თბილები და ბევრად უფრო მეგობრულები არიან ვიდრე თბილისელები. რომ შეადაროთ როგორ ექცევიან ერთმანეთს ბიჭები და თუნდაც გოგოები ბევრს შეიძლება შეშურდეს კიდეც.

არც ისე დიდიხანია რაც ეს ქალაქი აშენდა. პირველი მაცხოვრებლების უმეტესობა სოფლიდან ჩამოსული ხალხი იყო, რომლებიც დაასაქმეს მეტალურგიულ ქარხანაში და მისცეს საცხოვრებელი ადგილები. შეიძლება სწორედ სოფლიდან ჩამოსული ხალხის უერთიერთ სიყვარული და რა თქმა უნდა ბევრად თბილი დამოკიდებულება ერთმანეთთან გახდა საწინდარი და წინაპირობა იმისა, რომ დღეს მათი შთამომავლობა ბევრად კარგ პიროვნებებად არიან აღზრდილები, ვიდრე თბილისის ნებისმიერ უბანში.

მოკლედ, ხალხით და მაცხოვრებლებით ვარ აღფრთოვანებული. რა თქმა უნდა ცუდი ყველგან არის, მათ შორის რუსთავშიც, მაგრამ მთლიანი ფონი ბევრად დადებითია თბილისთან შედარებით.

ტერიტორიულად რუსთავი (ახალი) ძალიან ცუდ ადგილას არის გაშენებული, ფაქტიურად მინდორზე. ამიტომ, ზაფხულობით მრავლად არიან ქვეწარმავლები.  ნაკლებობაა ხეების, და ზოგადად ბუნების. უფრო სწორედ, ჯერ არ არიან სათანადოდ გაზრდილები. ასევე ნაკლებობაა გასართობი ადგილების, საღამოთი მხოლოდ “მეგობრობის პარკში” (მგონი ესე ქვია,ან მეშლება) სეირნობით უნდა დაკმაყოფილდე. თუმცა დარწმუნებული ვარ რამდენიმე წელში სრულყოფილ ქალაქად ჩამოყალიბდა.

მე მიყვარს რუსთავი.