Tag Archives: ლუდი

პრაღა, ჩეხეთი

ამსტერდამში 1 კვირიანი ვოიაჟის შემდეგ პრაღას მივადექით. ფრენა იმაზე ნახევარი საათით ნაკლები გაგრძელდა ვიდრე დაგეგმილი იყო.
პირველი რაც პრაღაში გადამხდა ის იყო, რომ აეროპორტის გასასვლელთან სრულიად მარტო დავრჩი. აეროპორტიდან გამოვედი, ავტობუსში ავედი, ბარგი მოვათავსე და განრიგის სანახავად დაბლა ჩამოვედი, მაინტერესებდა რომელ საათზე გავიდოდა. საბოლოო ჯამში სანამ მე განრიგს ვნახულობდი ავტობუსმა წრიპინი ატეხა, კარებები დახურა და ცოცხალი თავით აღარ გამიღო. საბედნიეროდ მახსოვდა ნომერი და ვიცოდი, რომ ბოლო გაჩერებაზე უნდა ჩამოვსულიყავი. თემო და კობა იქ მელოდებოდნენ 🙂

pragueპრაღაში მე ევრო მქონდა წაღებული და აროპორტში ძალიან მცირე ნაწილი, მგზავრობისთვის რაც დამჭირდებოდა, ის გადავახურდავე. ძალიან ცუდი კურსი აქვთ აეროპორტში, 1 ევროდ 23 კრონა (ჩეხური ფული) მოგივათ. ძალიან გამაოცა მომსახურე პერსონალმა, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა ცდილობდა რაც შეიძლება მეტი გადამეხურდავებინა, ჯერ მკითხა რამდენი ხნით რჩები მხოლოდ 20 ევროს რომ ახურდავებო, ისაო ესაო, ბოლოს ისიც მითხრა ტაქსისთვისაც კი არ გეყოფაო, ვუთხარი ავტობუსით მივდივარ-მეთქი და შემეშვა. პრაღაში რთულია ფულის გადახურდავება, ან ძალიან ცუდი კურსია, ან კიდევ უსაშველოდ მაღალ საკომისოს იღებენ. თუმცა არის ერთი კარგი ადგილი, არაბების სავალუტო პუნქტი, სადაც ხელსაყრელად დაახურდავებთ და საკომისიოსაც არ წაგართმევენ.  მე რომ გადავახურდავე 1 ევროდ 27 კრონა (თუ 26?) მომივიდა.

აეროპორტშივე შეგიძლიათ იყიდოთ ავტობუსის ბილეთი, რომელიც 32 კრონა ღირს და მისი გამოყენება 90 წუთის განმავლობაში შეგიძლიათ. ბილეთი მოქმედებს ყველა საზოგადოებრივ ტრანსპორტში. ქალაქის ცენტრამდე ავტობუსით და შემდეგ უკვე მეტროთი მივედით. სხვათაშორის მეტროს სადგურები თბილისში ბევრად უკეთესია, ნუ თუ იმას არ გავითვალისწინებთ, რომ პრაღაში სადგურების უმეტესობა შშმ პირთათვის ადაპტირებულია.

კობა პრაღაში თავს ისე გრძნობს როგორც თევზი წყალში 🙂 შესაბამისად, ჩვენი ბინის მოძებნა სულაც არ იყო რთული.

პრაღა ძალიან ლამაზი ქალაქია, დღისითაც და ღამითაც. თუმცა, ის რაც პრაღაში მომეწონა ძალიან მცირე, პატარა მოედანია, ძველი ქალაქი. სწორედ ამიტომ 6 დღე პრაღაში ძალიან ბევრია. ჩემი აზრით სრულიად საკმარისია 3-4 დღის გატარება, ვინაიდან და რადგანაც ამ 3-4 დღეში ყველაფრის დათვალიერებას მოასწრებთ.

prague

პრაღის ციხე-სიმაგრე მგონი ყველა წერტილიდან ჩანს. სანამ იქამდე ავიდოდი ვფიქრობდი, რომ საკმაოდ მაღლა იყო, თუმცა ასვლა არ გამჭირვებია. შორიდან ულამაზესია, ახლოდანაც ლამაზი იქნებოდა 4-5 სართულიანი, საბჭოთა კავშირის დროინდელი შენობები რომ არ ფარავდეს. მთელი იქ ყოფნის განმავლობაში ძალიან მაღიზიანებდა ეგ შენობები. ან ვის მოუვიდა თავში მაგის აშენება, ან რატომ არ ანგრევენ :/ არ ვიცი.
პრაღის ციხე-სიმაგრე ადრე მეფებიის, დღეს კი ჩეხეთის პრეზიდენტის რეზიდენციას წარმოადგენს. რამდენადაც ვიცი ის მსოფლიოში უდიდესი საპრეზიდენტო რეზიდენციაა. გინესის მიხედვით კი მსოფლიოში არსებული უძველესი ციხესიმაგრეებიდან უდიდესია, მოიცავს 70 000 კვ.მ. ფართობს. რეზიდენციიდან ულამაზესი ხედი იშლება, ისეთი, იქ ყოფნა და ყურება რომ არ მოგბეზრდება.

prague castle

კიდევ ერთი ადგილი, რომელიც მინდა გამოვყო ლენონის კედელია. კედელზე თავიდან ჯონ ლენონის სახე დახატეს, შემდეგ უკვე ბიტლზების სიმღერებიდან ციტატების მიწერა დაიწყეს. ამით ახალგაზრდები ერთგვარ პროტესტს გამოთქვამდნენ საბჭოთა კავშირის მიმართ. კედელი მუდმივად იცვლება. ტურისტები მიდიან და საყვარელი სიმღერებიდან ნაწყვეტებს წერენ. ძალიან სასიამოვნო იყო იქვე მყოფი გიტარიანი კაცის მოსმენა, რომელიც ბიტლზის რეპერტუარს ასრულებდა.

prague, lenon wall

 

pragueპრაღაში, ასტრონომიული საათის წინ, ყოველ სრულ საათზე იმდენი ტურისტი იყრის თავს, რომ იქიდან თავის დაღწევა ცოტათი რთულია 🙂
ასტრონომიული საათი 1410 წელს დაამონტაჟეს. 1490 წელს მას მიუმატეს კალენდარული (მზის) საათი და ორივე მოაპირკეთეს გოთიკული არქიტექტურის ფიგურებით. საათში ერთხელ, სრულ საათზე, სარკმლები იხსნება და მოციქულები წრეზე ტრიალებენ, “მოციქულების სვლა” – ასე უწოდებენ ამ სანახაობას და სწორედ ამ სანახაობისთვის უამრავი ადამიანი იკრიბება. მეც ვიდექი შუადღის 2 საათზე, მზეში, და ველოდებოდი მოციქულების სვლას, მეგონა რამდენიმე წუთს მაინც გაგრძელდებოდა, მაგრამ მწარედ შევცდი :/ რამდენიმე წამს გაგრძელდა და ყველაფერი თავის ადგილს დაუბრუნდა, ტურისტებიც მიმოიფანტნენ. ცოტა იმედები გამიცრუვდა. უფრო დიდ სანახაობას ველოდებოდი.
ლეგენდის თანახმად, ასტრონომიული საათის დამმონტაჟებელი მოკლეს, ამაზე უკეთესი რომ აღარ გააკეთესო.

prague

ერთ-ერთი ყველაზე კარგი და აუცილებლად სანახავი ჩარლის ხიდია. როგორც ამბობენ, პირველი ქვა ხიდის მშენებლობისთვის 1357 წლის, 9 ივლისს, 5:31 საათზე დადებულა. იღბლიანი ციფრები (135797531) ასტრონომებმა ჩარლს IV-ს მისცს და მშენებლობაც მაგიტომ დაიწყო ამ დღეს და ამ საათზე. თუმცა, კიდევ ერთი ლეგენდის თანახმად, ხიდის აშენების დროს კვერცს იყენებდნენ, რათა ქვა უფრო მტკიცე და ძლიერი ყოფილიყო. ქვის ბლოკებში მართლაც არის რაღაც ორგანული და არაორგანული ნივთიერებები.
ჩარლის ხიდის შესახებ ბევრი ლეგენდა არსებობს, ერთ-ერთი მათგანის მოსმენა ამ ვიდეოს საშუალებით შეგიძლიათ:  http://youtu.be/tfj2ORAWtjs

 

 

მომეწონა პრაღა, მიუხედავად იმისა, რომ ხალხი უხეშია და ეს განსაკუთრებით ვიგრძენი ამსტერდამის შემდეგ. მომეწონა ის ფაქტი, რომ საკმაოდ იაფი ქალაქია და 1 კვირაში დაახლოებით 80 ევრო დავხარჯე ( საცხოვრებლის გარეშე). განსაკუთრებით ჩეხური სასმელი, ბეჰეროვკა და ლუდი მომეწონა ^_^ თუმცა, ბევრი დადებითი ემოციის მიუხედავად, ჯერჯერობით იქ დაბრუნება არ მინდა. ალბათ ბევრი წლის შემდეგ ისევ სიამოვნებით ვესტუმრები.

prague

 

 

Sunbringers

sunbringersქეთო რუსთაველზე დაჩექინდა და დავუკომენტარე, თუ კაი საქმეზე მიდიხარ მეც წამიყვანე-მეთქი. ისე მოხდა, რომ 30 წუთში ფილარმონიასთან ვიყავი და ქეთო ვნახე. აქ რა გინდოდა-მეთქი და მეგობრები რაღაც ფესტივალის ბეტა ვერსიას ატარებენ და მაგის ფული მივეციო. წამოდი შენცო, მაგარი იქნება ძალიანო, შაბათს წავალთ და კვირას საღამოს ჩამოვალთო, კაი-მეთქი. თბილისიდან გასვლის ნებისმიერ შანსზე თანახმა ვიყავი. არც ლაინ აფით დავინტერესებულვარ და არც იმით თუ ვინ მოდიოდა.

მიუხედავად იმისა, რომ არავის ვიცნობდი, არც იმ ჟანრის მუსიკა მხიბლავს, რომელიც იქ იყო და შაბათს კოკისპირულადაც წვიმდა, თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ერთ-ერთი საუკეთესო ვიქენდი იყო!

ბენდების და DJ-ის გარდა იყო ბევრი აქტივობა, ფარიკაობა, xbox, წრეში ბურთი, ბანდბინგტონი და კიდევ ბევრი საინტერესო და გასართობი საშუალება. 20 წუთის სავალზე მდინარეც იყო და უჯარმის ციხეც.

sunbringers

ფესტივალ  Sunbringers-ის ბეტა, სატესტო ვერსიამ გადასარევად ჩაიარა. ფესტივალი დახურული და ჯერჯერობით დატესტვის რეჟიმში უჯარმაში ჩატარდა, გაამართლა, და Sunbringers 2015 აუცილებლად იქნება მომავალ წელს!

მადლობა ორგანიზატორებს, რომ არ დაიშურეს ძალა და ენერგია ყველაფრის გადასარევად ჩატარებისთვის ^_^

თბილსიდან არც ისე შორს, ძალიან კარგ ხალთან ერთად გატარებული ძალიან კარგი ვიქენდი. ფრიად კმაყოფილი და ნასიამოვნები ვარ.

P.S ერთადერთი ფესტივალი იყო, სადაც იხვეწებოდნენ ლუდი დალიეთ ძალიან ბევრი გვაქვსო 🙂

Tbilisi Beer Fest 2013

ლუდის ფესტივალზე მეც ვიყავი და ჩემი დაც. და მარტო ჩვენს ოჯახში არსებობს ორი რადიკალურად განსხვავებული მოსაზრება.

tbilisi beer fest 2013

ჩემი დისთვის პირველი, და გული მიგრძნობს უკანასკნელი, ბიერ ფესტი იყო. საშინლად არ მოეწონა გარემო, და მთვრალი ხალხის ქცევა, არაადეკვატურად ჩაცმული გოგოები და გულის რევამდე მისული გამტყვრალი ბავშვები.

ჩემთვის მესამე ფესტივალი იყო. და ვგრძნობ ყოველ წლიურად როგორ უმჯობესდება ლუდიც, სიტუაციაც, ორგანიზებაც და მუსიკაც. გუშინ ღამით სახლში რომ დავბრუნდი ნიუსფიდში შემდეგი სტატუსები ჭარბობდა:

1. რა უბედურებაა ამდენი მთვრალი ადამიანი – უკაცრავად და ლუდის ფესტივალზე მთვრალი ადამიანი რატომ უნდა გაგიკვირდეს? ვინმეს რატომ ჰქონდა იმის ილუზია რომ ლუდის ფესტივალზე, ზაფხულში, სიცხეში, ვინმე ფხიზელი იქნებოდა და ისე, ნაცნობების მოსასვლელად მოსული.
2. მ*******თ წყალგარეული, თბილი და ქაფიანი ლუდი – გუშინ და დღესაც თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ საკმაოდ ბევრი ლუდი დავლიე. ძირითადად ნატახტარს ან კაიზერს ვსვამდი და არც-ერთი მათგანი არ იყო წყალგარეული, არ შემიმჩნევია ქაფის უზადო რაოდენობა და რაც მთავარია არ იყო თბილი. ლუდი როდის მეჩვენებოდა იცით თბილი? 30 წუთი რომ გავიდოდა და მე ისევ ვწრუპავდი აი მაშინ თბილი იყო, კი, გეთანხმებით ოთხივე კიდურით.

ცივი და უქაფო ლუდი

ცივი და უქაფო ლუდი

3. რა უბედურებაა 2 საათიანი რიგები – შარშანდელთან შედარებით ბარის სიგრძე გაზრდილია, მაგრამ ასევე გაიზარდა იმ ადამიანების რაოდენობა, რომლებიც beer fest-ზე მოვიდნენ. როგორც არ უნდა ეცადნონ ორგანიზატორები ლუდზე რიგი ყოველთვის იქნება. თანაც, იმისათვის რომ რიგი როგორმე შეემცირებინათ ორგანიზატორებმა გადაწყვიტეს, რომ ლუდის გაყიდვა კუპონებით ყოფილიყო, რათა ბარში გოგონებს დრო არ დაეკარგათ ხურდის ძებნაზე ანდა დაბრუნებაზე. მაგრამ რა თქმა უნდა ეს იმის საწინდარი არ არის რომ როგორც კი მიხვალ ლუდს ეგრევე მოგცემენ, რიგში დგომა ყოველთვის მოგიწევთ.

ვგონებ, წელს ყველაზე კარგი კონცერტი იყო. ხალხის უმეტესობა ამბობდა რომ შინის, ან ზურგის, ან სვანსიხის ან ვინმე მსგავსის მოსასმენად იყო მოსული. ხალხის ნაწილი სცენასთან ძალიან ახლოს იდგა და ცეკვავდა, ერთობოდა და იდეალურად გაჰყავდა დრო.

მეორე ნაწილი კი სცენისგან მოშორებით, ჩემსავით, თივაზე ან მაგიდასთან იჯდა მეგობრებთან ერთად, ლუდს სვამდა, სიგარეტს ეწეოდა და ჭორაობდა.

ვისთვის როგორ, მაგრამ ჩემთვის არაჩვეულებრივი ვიქენდი იყო. ბევრი მეგობარი, ბევრი ნაცნობი, ბევრი ლუდი, ბევრი გართობა, კარგი მუსიკა და მეტი ნამდვილად არ მჭირდება იმისთვის, რომ შაბათ-კვირა იყოს კარგი და არაჩვეულებრივი.

ერთადერთი მინუსი ფესტივალზე ტუალეტების რაოდენობა და სისუფთავეა. მართალია სისუფთავის შენარჩუნება რთულია როდესაც ამდენი ადამიანი სარგებლობს, მაგრამ რაოდენობის გაზრდა ნამდვილად შესაძლებელია.

ბიერფესტზე ბევრი კონკურსი და თამაშები იყო, სამწუხაროდ მე ერთადერთით დავინტერესდი, ბლოგერები ეჯიბრებოდნენ ლუდის სწრაფად სმაში და ქეითალუკარდ-მარიე-ადო-რგაშვილის გუნდმა მოიგო, თუმცა თავზე ლუდის დასხმის ფასად : ))

bloggers

 

P.S ლუდის ფესტივალი წელს საკმაოდ ბევრ ქალაქში ჩატარდება და ვისაც გული სწყდებოდა აბა თქვენ იცით : )

რამდენიმე საათი ლუდის ფესტივალამდე

ლუდის ფესტივალის გახსნა 13 ივლისს 16:00 საათზეა. თუმცა მანამდე ნახევარი საათით ადრე შეკრება მოხდება თავისუფლების მოედანზე და ვარდების მოედნამდე აღლუმით მივლენ. რამდენადაც მე ვიცი იქნებიან სხვადასხვა ადამიანები, იქნება ლუდი და ღია ავტობუსი, და ასე კუნტრუშ-კუნტრუშით ამოივლიან რუსთაველს და 16:00-საათზე ოფიციალურად მოხდება ლუდის ფესტივალის გახსნა.

როგორც წინა პოსტში  ვახსენე, ფესტივალზე ლუდის ანგარიშსწორება მოხდება კუპონებით რაც რიგებს საგრძნობლად შეამცირებს. 1 კუპონი = 1.50 ლარს. ლუდზე მაქსიმალური ფასია 2 კუპონი. კუპონებს გოგონები ფესტივალის მთელ ტერიტორიაზე გაყიდიან. ასევე, გაზრდილია ბარის სიგრძე და წელს 40 მეტრია.

ორი დღის წინ ბეთერფლაიში ვიყავი. იქ სადაც იგეგმება და ხორციელდება თბილისის ლუდის ფესტივალი. უამრავი ადამიანი ფიქრობს, მსჯელობს, ზომავს, ჭრის და ა.შ თუ რა და როგორ უნდა იყოს ლუდის ფესტივალზე, რა იქნება კარგი და რა ცუდი. ამოწმებენ ამინდს და უხარიათ რომ წვიმა არაა და ფესტივალს გადადება არ ემუქრება. ბეთერფლაის ოფისში ძალიან ლამაზ კათხებს წავაწყდი, რომელთა ყიდვაც ფესტივალზე შეგეძლებათ.

collageცნობილია უკვე ლუდის ფესტივალის ლაინ აფიც და 13 ივლისს გამოვლენ: მელოუ, სვანსიხი, ლაუდსფიქერსი, სალიო.
14 ივლისი – ზარები, ზურგი, ელენე კალანდაძე, შინი.

გარდა ამისა, ლუდის ფესტივალზე იგეგმება უამრავი გასართობი. ერთ-ერთია beer pong. beer pong-ში მონაწილეობა არის ფასიანი, თუმცა შემდეგ უკვე ლუდის საფასურს აღარ იხდით. შეგიძლიათ ბირპონგის ვაუჩერი იყიდოთ სვუპზე სულ რაღაც 10 ლარად. იმ ვაუჩერით მონაწილეობს ორი ადამიანი. რაც ყველაზე საინტერესოა, გამარჯვებული დაჯილდოვდება swoop-ისგან სხვადასხვა პრიზებით.

პირველ ადგილზე გასულს გადაეცემა : 
  • კანჭის მენიუ warsteiner-ში + 30% იანი ფასდაკლება სხვა შეკვეთილ პროდუქტზე
  • ხინკლის მენიუ beer garden-ისგან
  • 1 საათიანი თამაშის ვაუჩერი ბოულინგზე bowling central-ში ნებისმიერ დროს
  • 2 ბილეთი კინოთეატრ საქრთველოში ნებისმიერ დროს ნებისმიერ ფილმზე
მეორე ადგილზე გადასულს გადაეცემა : 
  • 2 სოსისის ასორტის მენიუ Irlander-ში
  • 2 ბილეთი კინოთეატრ საქრთველოში ნებისმიერ დროს ნებისმიერ ფილმზე
  • 1 საათიანი თამაშის ვაუჩერი ბ ილიარდზე bowling central-ში ნებისმიერ დროს

მესამე ადგილზე გასულებს გადაეცემათ:

  • 2 ბილეთი კინოთეატრ საქრთველოში ნებისმიერ დროს ნებისმიერ ფილმზე
  • 1 საათიანი თამაშის ვაუჩერი ბილიარდზე bowling central-ში ნებისმიერ დროს

ბირპონგის გარდა იქნებიან მიმებიც, იქნება სხეულზე მოხატვა, და კიდევ ათასი საშუალება რითითაც შეგეძლებათ გაერთოთ მაშინაც კი, თუ ლუდი არ გიყვართ. სვუპზე ასევე შეგიძლიათ შეიძინოთ აქსესუარების ნაკრები, რომლებსაც უშუალოდ ფესტივალზე აიღებთ. მე ყველაზე ძალიან მაინც ქუდი მომეწონა და რა ვქნა : )

tbilisi beer fest

მოკლედ, გული მიგრძნობს წელს ლუდის ფესტივალი იმაზე კარგი იქნება ვიდრე შარშან და იმაზე 100-ჯერ კარგი იქნება ვიდრე შარშან წინ. რაც დრო გადის ყველაფერი იხვეწება და უფრო და უფრო კარგი იდეები ჩნდება თუ რითი შეიძლება გაეროს ადამიანი ლუდის ფესტივალზე.

P.S ვინც წამოსვლისგან თავს იმიტომ იკავებს რომ ბავშვი ჰყავს ნუ შეუშინდება ბავშვებს. ლუდის ფესტივალზე იქნება ბავშვების კუთხე, სადაც იქნებიან ანიმატორები, რომლებიც იზრუნებენ მათ გართობაზე და ლუდის ნაცვლად მიიღებენ ლიმონათს.

P.P.S შევხვდებით ხვალ, და ზეგაც : )

tbilisibeerfest

1 კვირა ლუდის ფესტივალამდე

მას შემდეგ რაც გავიგე რომ თსუ-ში გადაბარებები 17 ივნისიდან იწყება ვერ მოვიფიქრე რა უნდა გამეკეთებინა მინიმუმ 10 დღე თბილისში, სრულიად უსაქმურს. ხოდა, ერთადერთი რაც გამახსენდა თბილისის ლუდის ფესტივალია,

13-14 ივლისს ვარდების მოედანზე ლუდის ფესტივალი იქნება. არ მახსოვს რამდენი წელია ტარდება, მაგრამ მე შარშან და შარშან წინ ვესწრებოდი. შარშან წინ ლუდი თბილი იყო, უფრო სწორად, ქაფი და ლუდის რამდენიმე წვეთი და შესაბამისად კარგი მოგონებები არ მაკავშირებს.

შარშან – ყველაფერი ძალიან კარგად იყო ორგანიზებული. გართობა – მშვენიერი, ლუდი – კარგი, ცივი და ნაკლები ქაფით, ფასი – 1 ლარი, ამინდი – მშვენიერი. მოკლედ, ყველაფერი იყო იმისთვის რომ მოკვდავი ადამიანები კარგად გართობილიყვნენ მეგობრებთან ერთად ლუდის ფესტივალზე.

რატომღაც, ხალხი ლუდის ფესტივალის გაგონებისთანავე პირველს რასაც კითხულობს ფასებია. უფრო სწორად, იქნება თუ არა ლუდი უფასო. საერთოდ, ვერ ვხვდები რატომ უნდა იყოს ლუდი უფასო, თუნდაც ლუდის ფესტივალზე. არსად, არც-ერთ ქვეყანაში, ისეთი კარგი რამ, როგორიც ლუდია, უფასო არ არის. ლუდის ფესტივალი ემსახურება ლუდის პოპულარიზაციას, ხალხის გართობას და ჯასთ იმის აღნიშვნას კიდევ ერთხელ, რომ კარგი სასმელია ლუდი. ბიერფესტის ბლოგზე (ლინკი) შეგიძლიათ იხილოთ 10 საუკეთო ლუდის ფესტივალი ფასებითურთ და დარწმუნდებით რომ თბილისის ლუდის ფესტივალზე ლუდი საკმაოდ იაფია.

შემდეგი კითხვები უკვე ლუდთან დაკავშირებით მოდის ხოლმე: “აუ ისევ მხოლოდ ნატახტარია?”, “აუ ქართული ბანძი ლუდები უნდა იყოს?”, “აუ მე მაგათ არ ვსვამ” და ა.შ.
ჯერ ერთი, ლუდის ფესტივალის ორგანიზატორი ნატახტარია და რატომ ითხოვს მასა რომ ყველა ლუდი იყოს ფესტივალზე ვერ ვხვდები. ყველა კომპანია ერთად რომ ატარებდეს კიდევ ჰო, მეორეც, თუ ცუდი ლუდია ნატახტარი და კაპიკის ფასი არ არის და ა.შ რატომ ყიდულობს ხალხი? სხვათაშორის, რამდენიმე დღის წინ ნატახტარის ქარხანაში ვიყავი და ბლაინდ ტესტი ჩაგვიტარეს, რაც მდგომარეობდა შემდეგში: დავლიეთ ორი ლუდი და წარმოდგენა არ გვქონდა რას ვსვამდით. დამსწრე საზოგადოების უმრავლესობამ (7-კაციდან 6-მა) ვთქვით რომ #1 ლუდი იყო უკეთესი, ხოლო ერთმა კაცმა თქმა რომ #2 იყო კარგი. საბოლოო ჯამში აღმოჩნდა რომ ის ლუდი, რომელიც უმრავლესობას მოგვეწონა ნატახტარი იყო, მეორე კი კონკურენტი ორგანიაციის, რომლის სახელწოდებაც არ გაგვიმხილეს. შესაბამისად, ვგონებ არც ისეთი ცუდი ლუდია როგორი დამოკიდებლებაც ხალხს აქვს. თანაც, ეს ის მომენტია როდესაც ყველაფერი გემოვნებაზეა დამოკიდებული, და ჰო, ცოტა პეროზეც : )

შარშან და იმის წინ, ლუდის გაყიდვა ხდებოდა პირდაპირ ბარიდან. ანუ, მიხვიდოდი, გადაიხდიდი ფულს, გაძლევდნენ ერთ კათხა ლუდს. წელს კუპუნებზეა დამოკიდებული თქვენი ლუდი. გაიყიდება კუპონები, რომლის საშუალებითაც გექნებათ მერე საშუალება იყიდოთ ლუდი, მარტივად რომ ვთქვათ, კუპონს გადაცცვლით ერთ კათხა ლუდზე. ერთი კუპონი 1,5 ლარი ღირს და ყველა ლუდს სხვადასხვა რაოდენობის კუპონი სჭირდება.  კუპონების გავრცელება მოხდება პრომო გოგონების მიერ, რომლებიც ივლიან ფესტივალზე და გაყიდიან კუპონებს, ანუ ერთ ადგილას სალარო და რიგი არ იქნება. პრინციპში, ძალიანაც კარგი ფასებია კარგი ლუდისთვის. ხალხი კარგ ლუდს ითხოვს, კარგი ლუდი კი იმაზე ძვირია ვიდრე 1 ლარი. ასე რომ, მასას მოუწევს იმის გააზრება რომ თუ უნდა კარგი ლუდი, კარგი ფესტივალი და ა.შ უნდა გადაიხადოს იმ ლუდის ექვივალენტი რასაც სვამს ^_^

1

წელს, გარდა იმისა რომ შეიცვალა გადახდის წესი, მრავალფეროვანი გახდა ლუდების ჩამონათვალიც. 13-14 ივლისს, ლუდის ფესტივალზე იქნება:  ნატახტარი, კოზელი, მთიელი, ეფესი და კაიზერი. ასე რომ, ცოტათი ნაკლები საწუწუნო აქვს ხალხის უმრავლესობას წელს 🙂

უკვე დაიდო ლაინ აფიც, რაც მთავარია ლუდის ფესტივალს ფექგრაუნდად აღარ გაჰყვება მგზავრების ჰიტები 🙂 ე.ი 13 ივლისს გამოვლენ: მელოუ, სვანსიხი, ლაუდსფიქერსი, სალიო
14 ივლისი – ზარები, ზურგი, ელენე კალანდაძე, შინი.

გული მიგრძნობს მშვენიერი ვიქენდი მელოდება წინ. მთავარია მალე მოიდეს 13 ივლისი და მე ამასობაში მოვიფიქრო რა შეიძლება გავაკეთო ამ ერთ კვირაში.

1

სტამბული, დღე I

საბიჰა გოქჩენში დილის 6 საათზე ვიყავით. აეროპორტშივე ვიგრძენი რომ თბილისიდან შორს ვარ, თუნდაც იმიტომ რომ ტუალეტი სუფთა იყო და ტარაკნები არ დარბოდნენ აქეთ-იქით. აეროპორტიდან გამოსვლისას ზღვისპირა ქალაქებისთვის დამახასიათებელი სინესტე მეცა და სიცხე. პრინციპში, ივნისის ბოლოს სიცხე რა გასაკვირია, თუმცა დანარჩენ დღეებში ნამდვილად არ შევუწუხებივარ მზეს. აეროპორტის გასავლელთან, დაახლოებით 10-მეტრში ავტობუსების გაჩერებაა, საიდანაც თითქმის ყველა მიმართულებით გადის ავტობუსი ნახევარ საათში ერთხელ. ტაკსიმისკენ მიმავალი ავტობუსი ვიპოვეთ, გადავიხადეთ ბილეთში 13 ლირა და დავიძარით. გოქჩენიდან ტაქსიმამდე დაახლოებით 1 საათი, არც კი, მოუნდა. გზაში თვალებს აქეთ-იქით ვაცეცებდი, ვათვალიერებდი შენობებს, ლამაზ და მოვლილ გაზონებს და ძალიან მიხაროდა რომ შევძელი და სტამბულში ჩამოვედი.

istanbul

ავტობუსი ტაკსიმზე გაჩერდა. ცოტა ხანში ოფლაინ მეფის საშუალებით გავარკვიეთ საით იყო ისტიკლალი და გავუდექით გზას. ისტიკლალი არც ისეთი დიდი ქუჩა აღმოჩნდა როგორც ველოდები. თუმცა, დილის 7-საათისთვის საკმაოდ ბევრი ადამიანი მოძრაობდა. მაღაზიები ნელ-ნელა იღებოდა, ხალხს სამსახურში აგვიანდებოდა და ა.შ. ჩვენი ჰოსტელის პოვნა ცოტა გაგვიჭირდა, ერთ ქალბატონს ვთხოვეთ დახმარება და ჰოსტელამდე მიგვაცილა. ჩექ ინი შუადღეს 2 საათზე უნდა ყოფილიყო, ამიტომ მხოლოდ ბარგი დავტოვეთ, საჭირო ნივთები (ციფრული, ფული და მობილური ტელეფონი) ავიღეთ და საკვები ობიექტის ძებნას შევუდექით. პრინციპში ეგ ყველაზე იოლი საქმეა სტამბულში. ყოველ ორ ნაბიჯზე რაღაცაა სადაც შეჭამ. თან, უბრალოდ კი არ შეჭამ, არამედ გემრიელად შეჭამ. უბრალოდ, მზარეულები დილის 11-საათამდე არ იქნებოდნენ და შესაბამისად რაიმე ისეთს, შაურმის, ან სენდვიჩის მსგავს ვერ შევჭამდით და ჰამბურგერებს დავჯერდით.

სადღაც 10-საათისთვის უმანკოების მუზეუმისკენ მიმავალ გზას დავადექით. ჩვენი ჰოსტელის პირდაპირ რომ ქუჩაა მაგას უნდა გაუყვე, იარო იარო დაღმართზე და წითელ სახლს, ვიწრო ქუჩაზე აუცილებლად იცნობთ. უმანკოების მუზეუმამდე მისასვლელი დაღმართი ძალიან ვიწრო და ლამაზი იყო. სხვათაშორის მთელ ქუჩაზე ძალიან ბევრგან იყო ჯამები, რომლებიც სავსეა ძაღლების და კატების საჭმელებით. ბევრი მსუქანი კატა და ძაღლი ვნახეთ.

უმანკოების მუზეუმი სწორედ ისეთი იყო როგორსაც ველოდებოდი. ამაყად გავუწოდე წიგნი და ბეჭედი ჩამირტყეს. თან, წიგნი რომ ვანახე, უიოოო, გაუხარდა სალაროს გოგოს ^_^

ერთჯერადი ბილეთი ^^ ბეჭედდარტყმული <3

ერთჯერადი ბილეთი ^^ ბეჭედდარტყმული ❤

შესასლელში გაგვაფრთხილეს რომ არანაირი ფოტოო, კი ვიცოდი რომ ფოტოების გადაღება არ შეიძლებოდა, მაგრამ მაინც გული დამწყდა :/ მაგრამ მათი თხოვნას ყური არ ვათხოვე და მობილურით 1-2 ფოტოს გადაღება მოვახერხე. მუზეუმი ზუსტად ისეთია როგორიც წიგნში. ათვალიერებ ნივთებს და იხსენებ ქემალ ბეის და ფუსუნის ყველა ისტორიას, ყველა წვრილმანს, ხედავ სახეხს და გახსენდება რომ იმ დღეს როცა ქემალ ბეი ის ფუსუნის სახლიდან წამოიღო პოლიციამ გააჩერა, ტელევიზორზე დასადებ ძაღლებს შეხედავ და გახსენდება რამდენჯერ მოიპარა ქემალ ბეიმ ისინი და რამდენჯერ შეცვალა ახლით. მოკლედ, მთელი მათი ისტორიაა. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნით დიდად აღფრთოვანებული ვერ/არ დავრჩი, იმიტომ რომ საშინლად გაწელილი იყო, მაინც ძალიან სასიამოვნოა როდესაც შენს წინაშე მთელი წიგნი ცოცხლდება.

museum of innocence

ისე, წიგნის კითხვის დროს მუდმივად ვფიქრობდი რომ კარგი ფილმი გამოვიდოდა, აი ისეთი, 15-16 წლის შეყვარებული გოგოები რომ ცრემლებს აღვარღვარებენ.

მუზეუმიდან ჰოსტელში დავბრუნდით. სანამ 2 საათი გახდებოდა ჰოლში ვისხედით და ფბ-ს ვსქროლავდით. სხვათაშორის საფერფლე არ ჰქონდათ და ბიჩოკებს იქვე, ჰოსტელის შესასლელთან ყრიდნენ, ჩვენ რომ მოვიკითხეთ კი იუხერხულეს მაგრამ ძირს დაყარეთო გვითხრეს. სამაგიეროდ მეორე დღეს დიდი საფერფლე დაგვახვედრეს. ჰო, თურქეთში, არსად შენობაში მოწევა არ შეიძლება. რაღაც მომენტში კარგია, მაგრამ ხანდახან ძალიან ცუდია, გასაკუთრებით იმისთვის ვინც ბევრს ეწევა.

14:00-საათზე გასაღები ჩაგვაბარეს, გვითხრეს რომ ჩაი-ყავა შეგვეძლო დაგველია რამდენიც გვინდა, ვაიფის პაროლი მოგვახსენეს და ოთახისკენ გზაც დაგვილოცეს 🙂
1-2 საათიანი დასვენების მერე გალათა თაუერისკენ წავედით. ძალიან ოქროობა რუკა. არსად არ დავკარგულვართ და ყველაფერს მარტივად ვაგნებდით. გალათა თაუერი შორიდან უფრო კარგი ჩანს. ახლოდან ერთი ჩვეულებრივი კოშკია რა, რომლის თავიდანად სტამბულის ლამაზი ხედი იშლება.

galata tower

ბოდიალ-ბოდიალში გალათას ხიდს მივადექით. იმ დღეს ხიდს იქით გადასვლას ნამდვილად არ ვგეგმავდით, მაგრამ, ვინაიდან საკმაოდ ადრე იყო ჯერ და ხიდის საკმაოდ ახლოს აღმოჩნდა ეგრევე მეჰმედის სახელობის მეჩეთს მივადექით. უფლისწული მეჰმედი სულთან სულეიმან I-სა და ჰიურემ სულთნის პირველი შვილი იყო. მისი გარდაცვალების შემდეგ სულთან სულეიმანის ბრძანებით მისი სახელობის მეჩეთი ააშენეს. მეჩეთი 1543-1548 წლებში შენდებოდა. მეორენაირად შეჰზადეს (უფლისწული) მეჩეთს ეძახიან. ჩვენი მისვლის დროს ლოცვა იწყებოდა. ცოტა უცნაური იყო იმის ყურება როგორ იბანდა ფეხებს ბევრი კაცი და როგორ ემზადებოდა სალოცავად. სულთანაჰმედი უზარმაზარია, ოღონდ მართლა.

sultan ahmed

სულთანაჰმედიდან სუნელების ბაზარში გავიარეთ. უამრავი ძალიან კარგი სუნელი, უამრავი ტკბილეული და ყველაფერი გადასარევი. დავდიოდი და ნერწყვები მომდიოდა 😀

ჰოსტელში ფაქტობრივად გადამწვარი დავბრუნდი. დასვენება და ძილი იყო ის, რაც იმ წუთას მჭირდებოდა.

საღამოს კლუბში წავედით. გეტო ერქვა, ისტიკლალის ზედა ქუჩაზეა. ჩვენამდე ჭორებმა მოაღწია რომ რაღაც ფართი უნდა იყოს 11-ზეო. ზუსტად 11-ზე იქ ვიყავით, მაგრამ მაქსიმუმ 5 კაცი დაბორიალობდა აქეთ-იქეთ. ზევით ავედით, ვერანდაზე და ლუდი დავლიეთ. ერთ, პაწუკა ბოთს ეფესში 16 ლირა გადავიხადე 😐 ძალიან ძვირია. სამაგიეროდ, მაშინ როდესაც გადავწყვიტეთ რომ კლუბი შეგვეშალა და არაფერი ფართი არაა და დაბლა ჩავედით უამრავი ხალხი დაგვხვდა, ყველა ცეკვავდა, ერთობოდნენ, ლუდს სვამდნენ და ბედნიერები იყვნენ.

არ იყვნენ ჰომოფობები, არ იყვნენ კაი ბიჭები და არც მათი დები, არ იყვნენ ისინი ვინც ავი თვალით შემოგხედავდნენ პირსინგის, ან მოკლე შორტის გამო, არ იყვნენ ისინი ვინც რამეს გააფუჭებდა იმ საღამოს. ცოტა ხანს დავრჩი, ცოტა ვიცეკვე და ჰოსტელში დავბრუნდი. ძალიან დაღლილი ვიყავი და მეძინებოდა. თან, მეორე დღეს ბევრ რამეს ვგეგმავდი.

ის ის იყო დაძინებას ვაპირებდით მე და კნუტი და ძილბურანში ვიყავით რომ ფანჯრიდან ვიღაცამ რაღაც შემოგვძახა. შეშინებული კნუტი ოთახის ერთი ბოლოდან მეორე ბოლოში როგორ აღმოჩნდა ვერ დავინახე : )) გვერდზე ოთახიდან იყო, სიმპატიური ავსტრალიელი, უბრალოდ ხალისობდა ჩვენი შეშინებით. წარმომავლობით დაინტერესდა და იმით თუ რისთვის ვიყავით სტამბულში ან რამდენი ხანი ვრჩებოდით. ისე, ყველას კითხვა ეგ იყო ხოლმე, რამდენი ხნით ხარ და რისთვის ხარ 😀 შეშინებიდან რამდენიმე წუთში კარზე მოგვიკაკუნეს, გავაღე და ისევ ის ავტრალიელი ბიჭი იდგა, თეთრ ტრუსებში, ფეხშველა და კარი ჩამეკეტა და თქვენი ფანჯრიდან გადავძვრები თუ შეიძლებაო. უარს როგორ ვეტყოდით : ))) ფანჯრიდან გადასვლა ვერ გაბედა, შეეშინდა და ოუქეი, რისიფშენში ჩავალო და დროებითო : )

ფანჯრიდან გააგრძელა კონტაქტი, ცოტა ხანს.

სტამბული Part 1
სტამბული Part 2

მე და ზაფხული

ჩემთვის ზაფხული იყოფა ორ პერიოდად. გამოცდების პერიოდი და დასვენების პერიოდი. თუმცა, წელს summer job_ის წყალობით მესამე ეტაპიც მიემატა – სამსახური.

პირველი ეტაპი მშვიდად და ბედნიერად გადავლახე და ამაში საბოლოოდ გუშინ დავრწმუნდი. 1 საათის შუალედით გამწვამდა 6-ვე საგანი და 2 წლის განმავლობაში პირველად მოხდა, რომ ექვსივე საგანი ჩავაბარე გადაბარების გარეშე! თქვენთვის შეიძლება ჩვეულებრივი ამბავია, მაგრამ ჩემთვის ნამდვილად მიღწევაა. მითუმეტეს იმის ფონზე, რომ ერთ-ერთ საგანს მესამედ გავდიოდი და საფრთხე არსებობდა იმისა, რომ სტუდენტის სტატუსი შეეწყვიტათ. 6 საგნიდან ორზე ვვარაუდობდი რომ გადაბარება  და საზიზღარ მაღლივში აბოდიალება მომიწევდა, თუმცა გადავრჩი. აქვე ვიტყვი იმასაც, რომ ამ სემესტრში ლექტორებში საოცრად გამიმართლა. ვიმედოვნებ საშემოდგომო სემესტრიც ანალოგიურად წარმატებული იქნება. ერთადერთი რამ, რის გამოც გული დამწყდა იყო ის, რომ სწავლა 17 სექტემბერს იწყება და ისევ 25 ივლისს დასრულდება. ჩვენ თუ არა, საკუთარი თავები მაინც არ ეცოდებათ?! ჩემი აზრით დიდი უსინდისობაა საერთოდ ზაფხულში სწავლა, მაგრამ ვინ გისმენს 😐

ხანდახან სასწაულებიც ხდება, და ასეთი სასწაული იყო, ის რომ summer job-ზე დავრეგისტრირდი, თანაც საკმაოდ ადვილად. ლუდსახარშ ზედაზენში ვარ, სადისტრიბუციო ქსელში და ერთადერთი რაც მევალება მაღაზიებში ზედაზენის მაცივრების შემოწმებაა, რომ ზედაზენის ლუდის და ლიმონათების გარდა არაფერი იდოს, რაც არც თუ ისე რთული და დამღლელია, მითუმეტეს იმის ფონზე, რომ არაჩვეულებრივად კარგ კადრზე ხარ მიმაგრებული და ცდილობს ყველანაირად ხელი შეგიწყოს. მიუხედავად იმისა, რომ სადისტრიბუციო ქსელში ვარ. დღეს და ხვალ გადაწყვიტეს, რომ ქარხანაში გვამუშაონ, სადაც ბოთლებს ეტიკეტებს ვაკრავთ. ჩვენს მიერ გალამაზებულ ბოთლებს კი ამერიკაში გზავნიან. ზედმეტი მუშახელი დასჭირდათ და გამოგვიჭირეს. თუმცა, როგორც გვპირდებიან ეს ყოველივე მხოლოდ და მხოლოდ 2 დღეს გასტანს. სხვა მხრივ თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ სხვებთან შედარებით “კარგ პონტში” ვართ.  ანაზღაურება 500 ლარს შეადგენს, თუმცა საშემოსავლო 20% ეჭრება, რის შედეგადაც მხოლოდ და მხოლოდ 400 ლარი გვრჩება. ბევრი არ მიფიქრია იმაზე, თუ რა უნდა მექნა მაგ 400 ლარით, დარეგისტრირების დღესვე ვიცოდი – უნდა დამესვენა!

ვინაიდან და რადგანაც ჩემი ზაფხულის 95% სწავლამ და სამსახურმა წაიღო, ზაფხულში დასასვენებლად მხოლოდ 10 დღე მრჩება, ამიტომაც შემედგომას დავესესხები 25 დღეს და შემოდგომის ნაწილს სწორედ დასასვენებლად და აღებული ხელფასის დასახარჯად გამოვიყენებ. 20 აგვისტოს მუშაობას ვამთავრებ. ძალიან მინდა მეორე დღესვე ჩემს სოფელში წასვლა და ცოტა ხნით მაინც დასვნება. მიუხედავად იმისა, რომ დვალთაში 1 კვირაზე მეტს ვერ ვძლებ, ზაფხულში იქაურობა სამოთხეა! მდინარე, სიგრილე, ჰამაკი, ფიჭვების ტყე… სექტემბრის დასაწყისში სავარაუდოდ თბილისში ვიქნები, სამაგიეროდ 15 სექტემბრიდან-25 სექტემბრამდე ბათუმში წავალ და აღარც ჩამოვალ. რა კარგია რომ ხელფასი ბოლომდე მეყოფა და ვიმედოვნებ დარჩება კიდეც. მერე რა რომ სწავლის პირველი კვირა უნდა გავაცდინო, მე ზღვა და ცურვა მინდა!

ზაფხულში თბილისში ყოფნა და მუშაობა აუტანელია. სწორედ ამიტომ ბედნიერ ვიკენდებს ვიწყობ და ხან აკვა-პარკში მივდივარ, ხან ვპიკნიკობ, ეს ვიკენდი ბიერფესტზე გავატარე და ვარ ბედნიერი რომ ჩემი მეგობრები მაინც არიან თბილისში.

თქვენც ჩემსავით თბილისში ხართ და იხარშებით?