Tag Archives: მინისტრი

თეუსუს აქცია ანუ თეუსუს ჯავახიშვილს უერთებენ #2

როგორც წინა პოსტში აღვნიშნე ჩვენს უნივერსიტეტს გარკვეული საფრთხე ემუქრება. ამასთან დაკავშირებით თეუსუს ეზოში გაიმართა აქცია, მოთხოვნით: “არ გვინდა თსუ”, “ჩვენ გვიყვარს თეუსუ”, ეზოში დაიარებოდა ლოყადაყატული ხალხი, რომლებსაც ეწერათ “I♥‌TEUSU”. მე მესმის მათი და ვუერთდები მათ პროტესტს მხოლოდ იმ საკითხში რომ გადაგვიარეს.

მაგრამ მსგავსი აყალმაყალით და ყვირილით ნამდვილად არამგონია რამეს მივაღწიოთ. მარტივ მაგალითს მოვიყვან: გრეჩიხა და რამოდენიმე ასეული ადამიანი თითქმის 40–დღის განმავლობაში აპროტესტებდნენ ხელისუფლებას და მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებებს. შედეგი ყველამ მშვენივრად ვიცით. უნივერსიტეტი და მისი შიდა სამზარეულოც თითქმის სახელმწიფოა და სახელმწიფო თავის პოლიტიკას ატარებს.ისევე როგორც სახელმწიფო არ ითვალისწინებს ხალხის აზრს (მაგ: ავტობუსების გაუქმება/შეცვლა), ისევე უნივერსიტეტის ხელისუფლება არ ითვალისწინებს სტუდენტების აზრს (არ შეერთებასთან დაკავშირებით), ანუ მსგავსი გამოსვლებით და წივილ–კივილით შედეგი არ გვექნება უზაააარმაზარი.

თვითმართველობამ გადაწყვიტა ეს ბრბო (მაპატიეთ, მაგრამ თითოეული თქვენთაგანი ბრბოს ნაწილს წააგავდა) სააქტო დარბაზში “შეეყარა” და იქ წყნარად, ყვირილის გარეშე გადაეწყვიტათ ყველაფრი. გადასაწყვეტი თითქოს არაფერია, მაგრამ:  ა) ჩამოსაყალიბებელია რას და რატომ ვითხოვთ; ბ) ჩამოსაყალიბებელია როგორ ვაპირებთ მიზნის მიღწევას; გ) ასარჩევია ჯგუფი რომელიც უხელმძღვანელებს გარკვეული საკითხების მოგვარებას (მაგ: მოლაპარაკებებს); დ) გასაკეთებელი კიდევ ბევრია…

თუმცა,  ჯერ ხომ გამიშვი გამატარე იყო შესვლაზე, შემდეგ დამშვიდდით დაწყნარდის ძახილი… როგორც იქნა ასე თუ ისე ჩაწყნარდნენ და დაიწყო თვითმმართველობის ერთ–ერთმა წევრმა და განგვიმარტა,რომ აქ იმისთვის შევიკრიბეთ რომ ჩამოვწეროთ რას ვითხოვთ და რას ველოდებით, ოღონდ ყაყანის გარეშეო… ბოლო სიტყვები თქვა და უკვე ბაზარი შეიქმნა. ამ ხალხს მოსმენის და საუბრის კულტურა არ გააჩნია. მოდი და ნუ დაუძახებ ბრბოს. ყველა თავისთვის უბერავდა, ყველა თავის გულისნადებს აპროტესტებდა, ზოგი მასხარაობისთვის და გასართობად იყო მოსული….

მოკლედ, ავდექი და წამოვედი. იქ გამჩერებელი ნამდვილად არ ვიყავი, მითუმეტეს ვიცოდი,რომ ვერანაირ გადაწყვეტილებას ბრბო ვერ მიიღებდა. მართალიც ავღმოჩნდი, ხვალაც ანალოგიურს აპირებენ, ოღონდ ამჯერად როგორც გავიგე თვითმმართველობის პრეზიდენტი, შოთა მისაბიშვილი პასუხისმგებლობას იღებს ორგანიზება გაუწიოს ალექსანდრე კვიტაშვილთან და განათლების სამინისტროს წარმომადგენლობასთან შეხვედრას. ხვალ (04.11.10) თეუსუს სტუდენტების სახელით ჯგუფის დელეგატები კითხვებს და წინადადებებს ჩამოაყალიბებენ, ხოლო ზეგ(05.11.10) იქნება ოფიციალური შეხვედრა სტუმრებთან, გაირკვევა თეუსუს საბოლოო ბედი.

მე მაინც წარმატებებს გისურვებთ, მიუხედავად იმისა,რომ ძალიან მინდა თსუ–ში.

თეუსუს და ჩემი ურთიერთობა #2

რეგისტრაცია თეუსუ–ში 1–სექტემბერს დაიწყო.

სადღაც 7–ში მეც მივედი. ჩავაბარე ყველა საბუთი, შევავსე ანკეთასავით რაღაც და 13–ში დამიბარეს ხელშეკრულების გასაფორმებლად.

13–ში 11 საათზე უკვე იქ ვიყავი. თურმე რა ხელშეკრულებაზეა საუბარი… დარბაზი სავსეა ტელევიზიებით, დედიკოებზე ხელჩაკიდებული სტუდენტებით. თურმე ნუ იტყვი და იმისთვის დაგვიბარეს, რომ მინისტრის მოადგილეს ეცნობებინა ჩვენთვის პირველ კურსელებს 4 წიგნს გათხოვებთ უფასოდო. (ტელევიზორში თქვეს ვჩუქნითო და არ დაიჯეროთ). რამდენიმეს იქვე გადასცეს (ამსახველი ფაქტები ხომ უნდა ყოფილიყო?). 15–წუთში ბოდიში მოიხადეს, მინისტრის მოადგილეს ეჩქარება და უნდა წავიდესო. პირველ კურსელები დარჩით და წიგნები აიღეთო. მაგრამ არც ისე ადვილია ეს “დარჩი და აიღე წიგნები”. იმისათვის რომ “კუთვნილი” 4 წიგნი მიიღო, საჭიროა ბიბლიოთეკაში რეგისტრაცია.

გრინ მარის ველოდებოდი, თავისუფალი 10–წუთი მქონდა და ბარემ გადავიღე ის საძაგელი 3X4–ზე სურათი, გავაკეთე პირადობის მოწმობის ასლი, ვიპოვე გრინ მარი და მივედი ბიბლიოთეკაში. თურმე, წიგნების გაცემა არ შეიძლება დღეს 🙂 ესე უთხრეს და ბიბლიოთეკარს რა ექნა? მაგრამ ჩემთვის გამონაკლისი დაუშვეს. ჩაიბარეს საბუთები, ხელი მომაწერინეს და ოთხივე წიგნი გამომატანეს, თანაც წარმატება მისურვეს და წლის ბოლოს წიგნები დააბრუნეო დააყოლეს.

მაგრამ, ყველაზე უარესი რაც დღეს გავიგე ის არის, რომ მაკროეკონომიკის სწავლა მომიწევს. ვერ ვიტან ვერაფერს რაც ეკონომიკასთან და მათემატიკასთან კავშირშია. თუნდაც სულ ოდნავ! პროტესტი გამოვთქვი რად მინდა მაკროეკონომიკა, ან პროგრამებითქო მაგრამ ვინ გისმენს.

საბოლოოდ ისიც გაირკვა რომ ხელშეკრულებები დღეს არ გაფორმდებოდა, რადგან ბევრი ხალხი იყო და არ ეცალათ. რაც თავისთავად კიდევ ერთი, პატარა მაგრამ მაინც, მინუსია. როდესაც იბარებ პირველ კურსელს რაღაცისთვის (ამ შემთხვევაში ხელშეკრულების გასაფორმებლად) კეთილი უნდა ინებო და “დაპირებული” გააკეთო.

2 დღე დამრჩა სანამ შევუდგები სწავლას. უკვე 2–ჯერ ვიყავი უნივერსიტეტში და ჯერ ისეთი არაფერი/არავინ მინახავს რაც უფრო შემმატებდა სტიმულს და განმაწყობდა დადებითად თეუსუს მიმართ 🙂

იმედია მომავალში გამოსწორდება.

პ.ს რაღაც ამ პოსტის მერე მგონია რომ ჰექსეს ვემსგავსები, რომელიც ყოველ ხუთშაბათს თიკო სადუნიშვილს უთვლის “მოკითხვებს”.