Tag Archives: ღვინო

Home alone: 1 კვირა

ოფიციალურად მარტო ცხოვრება პარასკევს, 11 ოქტომბერს  დავიწყე.

პარასკევს, დილით 07:45-ზე ჩემი ძველი სახლიდან რომ გამოვედი საღამოს უკვე ჩემს ახალ სახლში ვიყავი. ცოტა მივალაგე, წყალი გადავივლე და მეგობრებთან ერთად ბარში წავედი. სახლში გვიან მივედი, ალბათ 3 ხდებოდა უკვე და გადასარევად მეძინა. არადა, მეგონა პირველ ღამეს მაინც გამიჭირდებოდა დაძინება. ახალი საწოლი, ახალი ბალიში, ახალი ოთახი და სრულიად ცარიელი სახლი. შეიძლება ალკოჰოლის ბრალიც იყო, არ ვიცი.

შაბათს რა თქმა უნდა გვიან გავიღვიძე. სახლის სრულ დალაგებას შევუდექი. შემდეგ საჭმელი გავაკეთე, გრეის ანატომიის და this is us-ის ახალ სერიებს ვუყურე და ამასობაში მოსაღამოვდა. ქეთოსთან წავედი და დედაჩემმაც დამირეკა, ხარჩო გავაკეთე, მოდი ჭამე და ბარემ დარჩიო. დავბრუნდი დიდუბეში და აღმოჩნდა, რომ ჩემი ძმაც არ ყოფილა სახლში, სოფელში წასულა. თავიდან დარჩენას არ ვაპირებდი, მაგრამ ბოლოს მაინც ძველ ოთახში მოვთავსდი და გემრიელადაც მეძინა 🙂

კვირას დაახლოებით 10 საათი იქნებოდა რომ გამეღვიძა, ვისაუზმე და ჩემს სახლში დავბრუნდი. რაღაცები მქონდა გასარეცხი და სანამ ირეცხებოდა მე სერიალს ვუყურებდი. გაირეცხა, დავფინე და ეხლა რა ვაკეთო სახლში-მეთქი და მეც სოფელში წავედი. სახლში რომ დავბრუნდი უკვე ძილის დრო იყო.

ორშაბათს დრო ვერ გავთვალე კარგად და სამსახურში რამდენიმე წუთით დამაგვიანდა. უამრავი შუქნიშანი შემხვდა და გზად იმასაც მივხვდი, რომ ბენზინი იმაზე მეტი დამჭირდება, ვიდრე სხვა თვეებში მჭირდებოდა. შესაბამისად, ჩემი თვიური ხარჯი დაახლოებით 50 ლარით მაინც გაიზარდება. სახლში დაბრუნებული მივხვდი, რომ მიკროტალღური ღუმელი ძალიან კომფორტულია, ძალიან მიჩვეული ვარ და მჭირდება. ალბათ ოდესმე ვიყიდი. მანამდე კი, მომიწევს საჭმელი ტაფაზე გავათბო ხოლმე 🙂 ჩემი სკამები, რომლებიც დიდუბიდან წამოვიღე დაბალი და მოუხერხებელია და გემრიელად ვერც ვსაუზმობ და ვერც ვვახშმობ და ორი სკამიც საყიდელი მაქვს – მაღალი და მოსახერხებელი რომ იყოს.  საღამოს დედაჩემმა დამირეკა, ხომ არ გამოხვალო ნონა და ელგა გამოდიანო, თქვენ გამოიარეთ-მეთქი და გვიან საღამოს პირველი სტუმრებიც მყავდა და მომიწონეს ბინა 🙂

სამშაბათსაც ვერ გავთვალე დრო და ცოტა ადრე მომიწია სახლიდან გამოსვლა. გზად მაღაზია ვიპოვე, რომელიც 24 საათიანია. დიდუბეში ეს პრობლემა ნამდვილად არასდროს ყოფილა. ყველაფერი ლამის სადარბაზოსთან მქონდა და თუ რამის ყიდვა მინდოდა სამსახურისთვის, იქვე იყო. ვერ ვიტან სამშაბათს, დრო არასდროს გადის და მგონია, რომ ყველაზე ბევრი საქმე სწორედ ამ დღეს მაქვს. საღამოსკენ მარიამს გავუარე, ეგვიპტიდან ჩამოვიდა და უსაყვარლესი სანათი და გემრიელი ჩაი მერგო საჩუქრად. დაახლოებით 9 საათი იქნებოდა სახლში რომ დავბრუნდი. ის ის იყო ვიფირე მოსაწყენი ყოფილა მარტო ცხოვრება-მეთქი, რომ გამახსენდა წინა დღეს ახალი სერიალის News Amsterdam-ის ყურება დავიწყე და მომდევნო სერიებს ჩავუჯექი. 12 არ იყო რომ დავიძინე.

ოთხშაბათს როგორც იქნა დრო სწორად გავთვალე და სამსახურში ზუსტად 8 საათზე გამოვცხადდი. კიარაუშავს რომ დავაგვიანო ან ადრე მოვიდე, მაგრამ მინდა ზუსტად ვიცოდე რომელზე უნდა გამოვიდე სახლიდან და რას შეიძლება ველოდო კონკრეტულ დროს. საღამოსკენ თორნიკე, ანა, ლაშა, გიორგი, მათე და ლილე მესტუმრნენ ❤ მოიწონეს სახლი, უამრავი რაღაც მომიტანეს, “საბატური” ვითამაშეთ და ჩემი სახლში ყოფნის ყველაზე კარგი საღამოც გამოვიდა 🙂 დაახლოებით 10 საათი იყო რომ წავიდნენ, მივალაგე, New Amsterdam-ის ერთ სერიას ვუყურე, ნება-ნება ვსვი ერთი ჭიქა წითელი ღვინო და გადასარევად ჩამეძინა.

ხუთშაბათს უკვე აღმაშენებლის ხეივანში ვიყავი, სენდვიჩებზე და სენდვიჩმეიქერის ყიდვაზე მეფიქრებოდა მარიამმა რომ დამირეკა, ხინკალი გამოვიძახე, ნიკას მეგობრებიც უნდა მოვიდნენ და გამოიარეო. გიჟივით მშიოდა, უარს როგორ ვეტყოდი, ეგრევე მოვტრიალდი და წავედი მარიამთან. კარგ ხინკალს ძალიან ცოტა რამე სჯობს და მიხარია, რომ არ დამეზარა საცობში დგომა 😀 დაახლოებით 9 საათი იყო მგონი სახლში, რომ დავბრუნდი. წინა დღეს მოტანილი უგემრიელესი ღვინოდან ცოტა მქონდა მორჩენილი, ჩამოვისხი ერთი ჭიქა, სერიალი ჩავრთე და სულ მალე ძილიც მომერია. ალბათ, 11-ის ნახევარი იყო რომ დავწექი.

პარასკევი – ადრე რომ ვიძინებ, იმის იმედად ნამდვილად არ ვიძინებ რომ დილით 6 საათზე მეღვიძებოდეს და მერე ვეღარ ვიძინებდე -_-

P.S გადასარევი სასელფე სარკე მაქვს სახლში ^_^

GWS და კახეთი

მაშინ, როდესაც გომბერზე საშინლად წვიმდა, ნისლი მიწამდე იყო ჩამოსული და ხილვადობა საშინლად დაბალი იყო, მე ამაოდ ვცდილობდი მანქანის ფანჯრიდან რაიმე დამენახა. როგორი გასაკვირიც არ უნდა იყოს, კახეთში, გომბორის გზით პირველად ვიყავი. მეტიც, თელავშიც არ ვიყავი ნამყოფი და კვირას სწორედ თელავისკენ მივიწევდი ნელა და დინჯად.

მე რომ თელავში ჩავედი ღრუბლები უკვე გაფანტული იყო, მზეც ნელ-ნელა იკრებდა ძალებს და სითბოც ემატებოდა ჰაერს. GWS-ის ოფისის ეზო მოვიარე. ლამაზად გაკრეჭილი ბალახი, უზარმაზარი მწვანე ეზო, ხეებში ჩაფლული ფანჩატური, ორი გიგანტური და ფუმფულა ძაღლი პატარა ლეკვით და რაც მთავარია – სიმშვიდე.

ეზოშივე იყო მარანი ძალიან ბევრი ქვევრით, მარნისთვის დამახასიათებელი სიგრილით, სუნით და ბუხარით. არ მახსოვს ადრე მოქმედი ქვევრი მინახავს თუ არა.

სანამ მე ჯივიესის ეზოს ვათვალიერებდი ამასობაში წინანდალში ჭადრაკის ტურნირი სრულდებოდა და იქითკენ წავედი. გამარჯვებულები უნდა დაეჯილდოებინათ. როგორც თქვეს, 3 დღიანი ტურნირი საკმაოდ დაძაბულად მიდიოდა, სხვათაშორის მონაწილეობას ნონა გაფრინდაშვილიც იღებდა. გამარჯვებულები გამოვლინდნენ, თასები, საჩუქრები და GWS-ის ღვინოები გადაეცათ. სხვათაშორის, ჯივიესმა იმ დღეს ხელი მოაწერა მემორანდუმს, რომლის თანახმადაც, 3 წლის განმავლობაში კახეთში ჩატარებული სპორტული ღონისძიებების მთავარი სპონსორი, გულშემატკივარი და მხარდამჭერი იქნება.

მიუხედავად იმისა, რომ ვისმინო facebook-ზე დალაიქებული მყავს, თვალსაც ვადევნებ და პოსტებსაც ვულაიქებ არასოდეს გამისინჯავს. ხოდა, მომეცა საშუალება კახეთში, თელავში, მთლად ჯივიესის ოფისში ვისმინოს რამდენიმე ღვინო გამესინჯა. ყველაზე მეტად ვისმინო მწვანე მომეწონა. მაგრამ ვერც-ერთი ღვინო ვერ შეედრება GWS-ის ღვინის ლიქიორს. არადა, კაცმა რომ მკითხოს ლიქიორების მოყვარული არ ვარ.

მოკლედ, ჩემი ვოიაჟი კახეთში წარმატებით დასრულდა. ღვინოებსაც გეახელით, ფავორიტიც ამოვარჩიე და კმაყოფილმა დავიძინე, მიუხედავად იმისა, რომ მეორე დღეს ორშაბათი იყო 🙂

keep your memories offline

GPC-იმ ცოტა ხნის წინ მობილური ტელეფონებისთვის (Android, IOS) მშვენიერი აპლიკაცია გამოუშვა და ორიგინალური სახელი APPთიაქიც დაარქვა. მისი გადმოწერა Google play-დან შეგიძლიათ ამ ლინკზე.  აღნიშნულ აპლიკაციაში ნახავთ ყველაფერს, რომელი აფთიაქია თქვენთან ახლოს, რომელი წამალი რა ღირს, ნებისმიერ ინფორმაციას მათ პროდუქციაზე და დაგროვებით ბარათზე. მოკლედ, იმ კითხვებზე გაგცემთ პასუხს რომლისთვისაც ან აფთიაქში უნდა წასულიყავით, ან დაგეგუგლათ 🙂

gpc-mobile-app-6-0-s-307x512

ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ფუნქცია ფოტოების ბეჭდვაა. აპლიკაციის საშუალებით ატვირთავთ ფოტოს, მიუთითებთ რომელ აფთიაქში გსურთ რომ დაბეჭდილი ფოტოები მიიღოთ და ერთ სამუშაო დღეში თქვენი ფოტოები დაბეჭდილი დაგხვდებათ თქვენივე მითითებულ აფთიაქში. ორი ზომის, 9X13-ზე და 10X15-ზე ფოტოები იბეჭდება. თქვენივე სურვილით ირჩევთ ზომას და ხარისხს, გლუვი გინდათ თუ პრიალა. მოკლედ, კარგი და სასიამოვნო აპლიკაციაა ვისაც ფოტოების ბეჭდვა დღემდე გიყვართ.

აი, მე მაგალითად, ხშირად არა, მაგრამ წელიწადში რამდენჯერმე ვბეჭდავ ხოლმე. ვაგროვებ ჩემთვის საინტერესო ფოტოებს ფაილში “დასაბეჭდები” და მერე, როცა თავს მოვაბამ, ვბეჭდავ. ალბათ, უფრო ხშირად დავბეჭდავდი მისვლა, დატოვება, ლოდინი, და წამოღება რომ არ მეზარებოდეს. ხოდა, თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ აღნიშნული აპლიკაცია ჩემთვისაა ^_^ GPC-ის აფთიაქი უნივერსიტეტთანაც ახლოს მაქვს და სახლთანაც.

ისე, საინტერესოა რამდენი თქვენგანი ბეჭდავს დღემდე და რამდენი ინახავს ალბომში ბლოკნოტში, ან ბუხრის თავზე ამობეჭდილ ფოტოებს ^_^ საერთოდ, გახსოვთ ბოლოს როდის ამობეჭდეთ ფოტოები?

P.S პოსტის სათაურისთვის მადლობა თამარას.

P.P.S ჯიპისის ფოტო და შატო მუხრანის ღვინო ❤

1377544_559678517415303_1362656331_n