Tag Archives: ყაზბეგი

რა მოხდა ყაზბეგში

ორი დღეა სერიოზულად მიშლის ნერვებს ყველა ვინც ინტერესდება რა მოხდა ყაზბეგში ისეთი,რომ ჟურნალისტებს ბლოგერები შეეზიზღათ. ყველაზე სასწაული თინის სტატუსი და ამ სტატუსის კომენტარები იყო.

თუ ეგრე გაინტერესებთ რა მოხდა ყაზბეგში გვკითხეთ ბატონო ვინც იქ ვიყავით, ან იმ ჟურნალისტებს ვისაც 7   30–ისგან ვერ გაურჩევია და წიგნებზე საუბარს არ დაიდარდოს მოსმენას რომ ამჯობინებს.

კიდევ გაინტერესებთ რა მოხდა? მაშინ მისმინეთ და ცალკეული ციტატების დაკოპირებას შეეშვით. ჯობია ლინკი მიუთითოთ ხოლმე, ეს ისე რომ იცოდეთ რა.

 

როგორც იცით სულ ვიყავი შვიდნი და არა ოცდაათნი. მე, გაბო, გიორგი ოხანაშვილი, ლანდიშა, დავით ჩიხლაძე,ნიკა ყოლბაია და ნუ ბირმანიც ბლოგერებში გადიოდა თუ სწორად მახსოვს. მთელი მგზავრობა ვსაუბრობდით წიგნებზე და ლიტერატურაზე. ამ დროს ჩვენი, უკაცრავად თქვენი, სანაქებო ჟურნალისტები გართულები იყვნენ ვიღაცის ჩაცმულობაზე საუბრით, ვიღაცის სიუჟეტის განხილვით, ვიღაცის სკოლის მოსწავლე ქმარზე ჭორაობით და უარეს ვარიანტში არ დაიდარდოს მოსმენით. დარწმუნებული ვარ იმ მწერლების სახელები, რომლებიც ჩვენი საუბრის დროს ითქვა, არც კი გაუგონიათ. წაკითხვაზე აღარაფერს ვამბობ. რამდენიმე მათგანი (მგონი 2) დაინტერესდა თუ რა ხილი იყო ბლოგი და რას წარმოვადგენდით ჩვენ. დათომ და გაბომ არაჩვეულებრივად აუხსნეს რომ მათგან განსხვავებით ჩვენ არავინ და არაფრი არ გვზღუდავს, ვწერთ ყველაფერს და ხშირად მათზე გაცილებით ობიექტურად ვაფასებთ ამა თუ იმ მოვლენას. რადგან არავიზე დამოკიდებულები არ ვართ და სამსახურის დაკარგვის თუ ფულიანი ბიძიის არ გვეშინია. რა თქმა უნდა ამ დროს ჩემს ბლოგს და იქ ნამოღვაწარს და თუნდაც 1 განხილულ მოვლენას უფრო დავაფასებდი ვიდრე მათ წინასწარ შეთხზულ ზღაპრებს და არ მესმის რამ აღაშფოთა თაზო იმდენად რომ ჩემი გასხივოსნებული სახე წარმოიდგინა.

და ბოლოს მივადექი საკითხს რამაც სრულიად ბლოგოსფერო შეაზიზღა ჟურნალისტებს (პატარა კითხვა მაქვს არ გკიდიათ?). ლიტერატურის განხილვისას გიორგიმ და დათომ განიხლის ერთი პატარა ბავშვის ლექსი სადაც ნახსენები იყო სიტყვები მასტურბაცია და სექსი. ჟურნალისტებს გაუფართოვდათ სახეები გადმოყარეს თვალები, ვაიმე ეს რა გავიგეთო და თავკუდმოგლეჯილები გაიქცნენ ავტობუსიდან და სადღაც ვიღაცასთან (მგონი ბირმანს შეშჩივლეს) გამოთქვეს თავიანთი აღშფოთება თუ შეშფოთება. უკაცრავად და ეს ავოტობუსიდან გაქცევა არ იყო უზრდელობა? თუ რამე არ ესიამოვნათ კიბერზომბებად კი არ უნდა შევერაცხდეთ პირდაპირ ეთქვათ.

თქვენ თუ ამის წაკითხვის მერე ისევ იმ აზრზე იქნებით რომ ბლპოგერებმა ყაზბეგში მივქარეთ და ყველას შევაზიზღეთ ეს სახელი მაშინ თქვენი აზრიც არ მაინტერესებს და მომიტოვეთ და სრულიად გაუგებრებად მიმაჩნიხართ ყველა!

მესმის გაღიზიანდე სიტყვა სექსე (ქართველ ქალს როგორ ეკადრეაბა ამის მოსმეა და მითუმეტეს მასზე საუბარი), მაგრამ კეთილი ინებე და ეს გაღიზიანება გამოხატვე იქვე, იმ ადამიანებთან და არა ჩუმათ ჩურჩულით და სადღაც ვიღაცასთან ინტერნეტში!

 

მე ჩემი ვთქვი. ამის მერე მკიდია ყველა ვინც ვერ გამიგებს და თქვენც მკიდიხართ თუ ვერ გაიგებთ!

 

 

 

ბილაინის ტური და ჩემი დაბ.დღე ყაზბეგში

ბილაინი ერთ–ერთი (მგონი ერთადერთი) კომპანიაა, რომელმაც აქტიურად დაიწყო თანამშრომლობა სოციალური მედიის წარმომადგენლებთან, კერძოდ ბლოგერებთან.

ჯერ იყო და სინგულარ ჯგუფს პარტნიორობა მხოლოდ ბილაინმა შესთავაზა ტვიტერთან დაკავშირებით (პოსტი), ტვიტერს ფეისბუქიც მოყვა (პოსტი) და დღეს ბილაინმა უზრუნველყო გასვლითი ტური ყაზბეგში. სადაც გაიხსნა ბილაინის ახალი საბაზო ზონა. დღეიდან ყაზბეგის მოსახლეობას შეუძლია ისარგებლოს ბილაინის მომსახურეობით და სხვადასხვა ტარიფებით.

ბლოგერების შერჩევა რამდენიმე დღით ადრე გამოცხადდა. დაახლოებით 10 ბლოგერი შეირჩა. მაგრამ რაღაც გაურკვეველი პრობლემის გამო ვერ მოხერხდა მათთან დაავშირება. მეც გუშიან გვიან ღამით (3 საათზე) ბირმანისგან შევიტყვე, რომ თურმე სიაში ვარ და რომ არა ჩემი აქტიურობა და გაუთავებელი კითხვა “ვინ მიდის ხვალ ყაზბეგში” ალბათ ვერც გავიგებდი,რომ თურმე მიწვეული ვყოფილვარ. რაღაცნაირად სასიამოვნო გრძნობაა, როდესაც გაფასებენ და ასე თუ ისე შენი აზრით(ბლოგზე პოსტი რომ დაიდებოდა იცოდნენ,  პოსტი კიდევ აზრს ნიშნავს) ინტერესდებიან.

9–საათზე ბილაინის ოფისთან შევიკრიბეთ და ყაზბეგისკენ დავიძარით. გზაში ტრადიციულ (მედია) და ზე–ტრადიციულ (პრესა) ჟურნალისტებთან გვქონდა “სიტყვით გამოსვლა” და ახსნა ბლოგის და ზოგადად სოციალური მედიის მნიშვნელობის და სარგებლობის შესახებ.ამ ლაპარა–ლაპარაკში კიდევ უფრო დავაფასე ჩემი “მოღვაწეობა” ბლოგზე და მთლიანად ჩემი ბლოგი კიდევ უფრო შემიყვარდა. მერე რა რომ დღიურის ჩანაწერებით არის სავსე, ხანდახან საინტერესო მასალებსაც ხომ ვწერ და განვიხილავ ხოლმე?

გზად გუდაურის ხედები და მჟავე წყლები გავიარეთ. უკვე საკმაოდ გაყინული იყო და სრიალ–სრიალით ავდედით და ჩავედით. ყაზბეგში პირველად ბილაინის ბაზას ვესტუმრეთ და ოფიციალურად ჩაირთო (გაბომ ჩართომ) ბილაინის ანძა. როგორც ავღნიშნე, ყაზბეგის მოსახლეობა დღეიდან უპრობლემოდ მოიხმარს ბილაინს და სამომავლოდ მისი დაფარვის ზონა მთლიანად საქართველოში გავრცელდება.

მოვინახულეთ გერგეთის სამებაც. ამ ადგილას როდესაც არ უნდა ახვიდე ყოველთვის თოვლიანი მთები შეგეგებებიან და ღიმილით გადმოგხედავენ სადღაც ზევიდან. ულამაზესი ადგილია. მერე რა რომ ყოველთვის ცივა და ყოველთვის არის შანსი რომ გაიყინო.

ტური სასიამოვნოდ და მშვიდოაბიანად დასრულდა. რაც მთავარია ბილაინი აპირებს აქტიურად ითანამშრომლოს ბლოგერებთან და სხვადასხვა კონკურსი შესთავაზოს მას. კარგი იქნება სხვა კომპანიებიც თუ მიბაძავენ. აქამდე არასდროს დავინტერესებულვარ ბილაინით მაგრამ სახლში მოსულმა სატარიფო სქემას გადავავლე თვალი და გულით შემშურდა. ჩემს ნომერს ვერ ველევი, თან 177 წუთი მაქვს დავალიანება და მაინც ვერ ველევი, თორემ კი აიღებდა კაცი ბილაინის ერთ კარგ ნომერს.

ექსკურსიიდან დაბრუნებულებმა მე, გაბომ, დათომ, ლანდიშამ და ხახიტომ GUINNESS–ში შევიარეთ, ლუდი დავლიეთ, სასიამოვნო მუსიკას ვუსმინეთ და დავიშალეთ.

მშვენიერი დღე გამოვიდა და მშვენივრად შევხვდი ახალ მე–19 წელს :))


ჩემი სკოლა და პროექტები

ჩემს სკოლაზე ასე თუ ისე ბევრი პოსტი მაქვს დაწერილი. თუმცა (მგონი) არსად მიხსენებია 22-ე სკოლაში განხორციელებული პროექტები.

პირველი პროექტი, რომლის ავტორი იყო მარინა ზაქარეიშვილი, გახლდათ ”ფიქრები ტაო-კლარჯეთზე”. მონაწილეებმა წარმოადგინეს თავიანთი ნაშრომები თემის სახით (არა უმეტეს 10-გვერდისა). თემებს ასწორებდნენ წინასწარ შერჩეული ჟიურის წევრები. ბავშვებს მონაწილეობის მიღება შეეძლოთ როგორც ინდივიდუალურად ისე ჯგუფის სახითაც (არა უმეტეს 3 ბავშვისა). პრეზენტაცია თემების ჩაბარებიდან რამდენიმე დღეში გაიმართა. გამოვლინდა 6 ინდივიდუალური გამარჯვებული და ერთიც გუნდური. გამარჯვებული ბავშვები სკოლის დაფინანსებით  ხუთი დღით  წავიდნენ ტაო-კლარჯეთში. სკოლის მოსწავლეებს შეეძლოთ გადაეხადათ 340-ლარი და შეერთებოდნენ ამ მოგზაურობას. დამეთანხმებით რომ ასეთი პროექტებით ბევრი (მგონი არც-ერთი საჯარო სკოლა) სკოლის ბავშვები არ არის განებივრებული. მითუმეტეს მათ ჰქონდათ საშუალება მოენახულებინათ ისეთი ადგილი როგორიცაა ტაო-კლარჯეთი. პროექტს მხარს უჭერდა საპატრიარქოც.

მეორე პროექტი, რომელშიც მეც მივიღე მონაწილეობა, იყო ”ფიქრები სამეგრელო-ზემო სვანეთზე”. ამჯერად მონაწილებს შეეძლოთ აერჩიათ ჩამონათვალი თემებიდან რომელიმე და იმაზე წარედგინათ პროექტი. ჩემთვის ჩამოთვლილი ტემებიდან ყველაზე საინტერესო ”სვანური სამართალი” იყო. ბავშვები ამჯერად ვალდებულნი იყვნენ ემუშავათ ჯგუფში (არა უმეტეს 3 ბავშვისა) და პროეტი პრეზენტაციაზე ისე წარედგინათ. გაიმარჯვა ხუთმა გუუნდმა (რომელშიც მე ვერ მოვხვდი = (( ) და 5 დღე იმოგზაურა საქართველოს ამ ორ უმშვენიერეს კუთხეში. ამ პროეტში გამარჯვება მოახერხა ჩემი დის გუნდმაც და მარიამიც დატკბა ამ მხარის სილამაზით.

მესამე პროეტი იყო… სიმართლე გითხრათ სახელი არ ვიცი. ვიხსენებდი და ვერ გავიხსენე, ალბათ იმიტომ რომ ეს პროეტი ცოტა არ იყოს და ვერ იყო ნორმალურად მომზადებული. თემათა ჩამონათვალში იყო აფსოლიტურად განსხვავებული შინაარსის პროექტები და საბოლოოდ არეულ-დარეული გამოვიდა ყველაფერი, რასაც პრეზენტაციის დღეს დიდი დაპირისპირება მოჰყვა ბავშვებსა და პედაგოგებს შორის.  ”გამოჟონა” ასე თუ ისე ბევრმა უსიამოვნო ინფორმაციამ (ჩაწყობის,სამადლოდ დაწერილი ქულების შესაბ,არარეგისტრირებული ტემის გამარჯვებამ) და ყველაზე მნიშვნელოვანი მაინც ის იყო, რომ თემებს ამოწმებდა არაკომპეტენტური ჟიური. ანუ ჩემს თავზე მოვიყვან მაგალითს. ჩემი გუნდის თემა ეხებოდა 1921-წლის 25 თებერვალს, სათაურით ”წითელი ტერორი”, რომელსაც რატომღაც ფიზიკის და მათემატიკის მასწავლებლები ამოწმებდნენ. მე პირადად ვთვლი, რომ ეს თემა ან ისტორიის ან ქართულის მასწავლებელს უნდა შეემოწმებინა.  და მიუხედავად ამდენი უსიამოვნებისა ამ პროეტში გამარჯვება ჩემმა გუნდმაც მოახერხა (სამადლოდ დაწერილი ქულები ჩვენ გვეხებოდა). და 3-დღის განმავლობაში ვიყავით ყაზბეგში.

წელს უკვე მეოთხე გუნდურ ინტერეგრირებური პროექტი ”ჩვენი სამცხე- ჯავახეთი”  ტარდება. პრეზენტაცია დღეს უნდა გაიმართოს. სამწუხაროდ მე ვერ შევძელი მონაწილეობის მიღება მაგრამ სამაგიეროდ ჩემი და მონაწილეობს და ვუსურვებ წარმატებებს = ))  იმედი მაქვს ყოველგვარი აყალმაყალის გარეშე ჩაივლის და ბავშვებს (ისე როგორც მე) არ დარCებათ იმის შეგრძნება, რომ რაიმე უსამართლოდ ჩატარდა. სამწუხაროდ არ ვიცი არც ჟიურის შემადგენლობა და არც პირობები.წელს ყველაზე ცოტა მონაწილე ყავს ამ პროექტს. ალბათ იმიტომ რომ წელს ვინც დავამთავრეთ  ყოველთვის აქტიურობით გამოვირჩეოდით. წელს დამთავრებული 2-კლასიდან მინიმუმ 10-თემა მაინც მიიღებდა მონაწილეობას. დღეს კიდევ სულ 12-თემაა და გაიმარჯვებს მხოლოდ 5. კონკურსი ფაქტიურად არ არის და ჩემი დის იმედი მაქვს.

მგონი გასაგებად ავღწერე ჩემი სკოლის დამსახურება გასართობ-შემეცნებით პროექტებით. უკვე მეოთხე წელია ეს ყველაფერი გრძელდება და იმედი მაქვს რომ კიდევ დიდხანს გააგრძელებენ. მოსანახულებელი კიდევ ბევრია. ამ პროეტით ბავშვი მართლაც რომ ძალიან ბევრს გებულობენ თავისდაუნებურად = ))

ბოლო რამდენიმე დღე

უუფ რა სასწაულად იწელება დრო მასწავლებელთან რა.. განსაკუთრებით ახსნის პროცესსში. ეს ბოლო ნახევარი საათი შემომაწვება ხოლმე ძილი და თავს ათასი ხრიკით ვირთობ რომ არ ჩამეძინოს. დღეს სათამაშო არაფერი მქონდა წაღებული და ჩემს თითებს მივადექი. საწყლები =((  არა და რას ვერჩოდი, რა მინდოდა. დავიწყე ძიძგვნა. ჯერ ერთი ფრჩხილი,მეორე. ბოლოს სისხლიც წამომივიდა =(( კიდევ კაი ბამბა სულ თან დამაქვს.  თავს მაინც არ ვანებებდი ამ საცოდავებს, ბოლოს ისე ვქენი, რომ სიმწრისგან ყვრილი მინდოდა. სახლში ძლივს მოვედი და სანტავიკის ყუთი ამოვჩიჩქნე უჯრებში. დავიკარი 3 თითზე და კიდევ ორზე რომ დამეკრა მივხვდი, რომ ძაან ტეხავდა და სამით დავკმაყოფილდი. ციფრულის მოთრევა მეზარება, თორემ განახებდით გასაოდავებულ თითებს. უფრო სწორად,სანტავიკებს 😛

გუშინ ჩემი ძმის ოთახში მოვხვდი შემთხვევით. მაგიდაზე ჰარი პოტერის წიგნი ედო. მეორე ნაწილი. ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი ჰქვია. უსაქმოდ ვიყავი, მოვკიდე ხელი წიგნს და ჩემს ოთახში მოვკალათდი და კითხვას შევუდექი. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან დავიღალე,თვალები და თავი საშინლად ამტკივდა და ინგლისურზე მაგვიანდებოდა, ეს ნაწილი მაინც ბოლომდე ჩავამთავრე.საღამოს მოვლასლასდი სახლში, ვჭამე,დავისვენე და განახსენდა, რომ ჰარი პოტერის პირველი ნაწილიც მომეპოვებოდა სახლში. ჩავუჯექი იმასაც და ბოლომდე ალბთ დღეს დავამთავრებ, თუ არ დამეზარა. ხო და ეხლა ახალი თავსატეხი გამიჩნდა მესამე ნაწილი სად ვიშოვო. ფულის ამაში გადაყრა მენანება (ეგრეც არ გამიბერია), ვისაც ვკითხე არ გვაქო. მგონი ზოგმა ისიც არ იცოდა წიგნიც, რომ არსებობდა ამ ”გენიალური” ნაწარმოების.(ვინმეს თუ გაქვთ მათხოვეთ რაა. შვიდივე ნაწილი მინდა :P) არა და ნორმალური წიგნები დაილია კაცო? მაინც და მაინც ამ სისულელეს ვკითხულობ და ტყუილად ვიტანჯავ თავს.

ხოო… კიდე რაზე შეიძლება დავწერო???

აა უი ხო გამახსენდა…

ხუთშაბათს, 22 აპრილს, ჩემი სკოლის, 22-ე სკოლის, იუბილეა. 60წლის გახდა თქვენ კი ნუ ეხუმრებით. ხო დაა ბატონმა განათლების მინისტრნა, შაშკინმა უნდა მოვიდეოოო. დაფაცურდა სკოლის პედაგოგთა,შობლეთა საბჭო. დირექტორი ცალკე აფუსფუსდა და მოგვაკითხეს მეთორმეტე კლასელებსაც.თქვენზე უკეთესი ვინ უნდა დავახვედროო და მონაწილეობა უნდა მიიღოთ ღონისძიებაშიოო… იქ, რომ ყოფილიყავით და ჩვენი სახეები გენახათ უეჭველად შეგეცოდებოდი. თავი დავიძვინე 😛 მაგრამ ჩემი ბედნიერება დიდხანს არ გაგრძელებულა =(( დირექტორს გადავწყდი შემთხვევით და ისეთი ღიმილით მომესალმა მივხვდი რაღაც უნდა ეთხოვა =((  ”ყაზბეგში ძალიან კარგად იღებდი და ამ ღონისძიებასაც ხომ არ გადაიღებდიო?” ვიდეო დავკარგეთქო სიხარულით მივახალე, მაგრამ ”არაუშავს, ეგ პრობლემა არ იქნება, ხუთშაბათს 1-ზე აქ იყავიოო”. ხო და ბოლოს თავისებური იუმორი დააყოლა ”მარტო შენს მეგობრებს კი არ გადაუღო, ყველას. მეე, მასწავლებლებს და რა თქმა უნდა სტუმრებსოო”. გავუღიმე და წამოვედი. სულ ბუზღუნ ბუზღუნით მოვედი სახლში რა ჯანდაბა მინდოდა სკოლაშითქო.

უი კინაღამ დამავიწყდა. იმ დღეს როცა ოპერატორობა შემომთავაზეს სკოლაში გაისმა ზარი მაგდონალდიდან. ბოლო ზარი როდის გვქონდა დაინტერესდნენ. როგორც ჩანს მოსვლას აპირებენ და სიმბოლური საჩუქრები უნდა დაგვირიგონ. ”გაგალამაზებენო” – დირექტორნა გვახარა. ამ მაგდონალდს მოყვება ერთი-ორი ტელევიზია რეკლამის პონტში და ასე ყველა ერთად ვიზეიმებთ სკოლის დამთავრებაას =))

p.s პოსტი თავიდან აღარ გადამიკითხავს და ტექსტსში არსებულ ხარვეზებს არ ვიმჩნევთ =))