ჩემი მეზობლები

ჩემს ზემოთ მცხოვრები მეზობლები ცოტა ხნის წინ გადმოვიდნენ. ალბათ 7-10 დღე იქნება. წარმოდგენა არ მაქვს ვინ ცხოვრობს, მაგრამ ხმით თუ ვიმსჯელებთ ახალგაზრდა ბიჭი უნდა იყოს და კიდევ გოგო, მგონი თაკო ქვია. სახლში გვიან ბრუნდებიან ხოლმე, ასე 12-ის ნახევრისკენ და ისეთი ხმაურით, რომ მეეჭვება მხოლოდ მე მესმოდეს მათი ლიფტიდან გამოსვლა.  გარდა იმისა რომ ხმაურიანები არიან, მგონი ყრუებიც უნდა იყვნენ. ტელევიზორის ყურება ყოველთვის გვიან ღამით, პირველზე, ორის ნახევარზე უნდებათ. მაშინ, როდესაც მე ჩემს თბილ ლოგინში ვწევარ და დაძინებას ვცდილობ. ტელევიზორს რა თქმა უნდა ბოლომდე აქვს აწეული, ჩამოივლიან ხოლმე ყველა არხს და ბოლოს მაინც რუსთავი 2-ზე აჩერებენ. რეკლამით ვხვდები. ტელევიზორის ხმა იმდენად მაღალია რომ დაძინებაში ყოველთვის ხელს მიშლის. შეიძლება მე მაქვს წიკები, იმიტომ რომ გვერდზე ოთახიდან საათის წიკწიკი თუ მესმის მაშინაც ვერ ვიძინებ და იმ ოთახის კარს ყოველთვის ვხურავ რომ არ შემაწუხოს. საათს აქამდე ყოველთვის ვუმკლავდებოდი, აი ტელევიზორს კი რა მოვუხერხო არ ვიცი. მინდა რომ სადმე შემხვდეს ჩემი მეზობელი და ვთხოვო ტელევიზორს ცოტა ხმადაბლა უსმინეთ-მეთქი. ჯერჯერობით არ მიმართლებს. თან, წარმოდგენა არ მაქვს ვიზუალურად როგორ გამოიყურებიან ჩემი მეზობლები.

images

ჩემს ქვემოთ მოქეიფე ოჯახი ცხოვრობს. მათთან სახლში თითქმის ყოველთვის ქეიფია. რაც ავტომატურად ხმაურს იწვევს. მაღალ ხმაზე იცინიან, მაღალ ხმაზე უსმენენ მუსიკას, რომელიც არ მომწონს და სადღეგრძელოებსაც მაღალ ხმაზე ამბობენ. ესენი ჩემს ზემოთ მეზობლებისგან განსხვავებით დიდი ხანია ცხოვრობენ და მათი ატანა ზაფხულში კიდევ უფრო შეუძლებელია. აივნის კარი ღია მაქვს, მათაც ღია აქვთ და ხმაური ყოველთვის შემოდის. უაზრო სიცილ-ხარხარი და ხმამაღალი საუბარი, ის, რაც მთვრალ/ნასვამ ადამიანებს სჩვევიათ. და ჰო, რა თქმა უნდა ეს ხმაური გვიან ღამემდე გრძელდება. აქამდე ყოველ საღამოს მუსიკასაც ხმამაღლა უსმენდნენ. იმას, რაც არ მომწონს და მეზიზღება, მაგ: რამდენი მალოდინე, ნინო ჩხეიძე და ა.შ. და რა თქმა უნდა გვიან ღამემდე. ერთხელ ვუსაყვედურეთ და მის შემდეგ მუსიკას აღარ შევუწუხებივარ. ეხლა მხოლოდ მათი გამუდმებული ქეიფი, სიცილი, ხარხარი და ხმამაღალი საუბარი მიშლის ხელს.

სხვების არ ვიცი, მაგრამ მე პირველი საათისთვის ყოველთვის ვწევარ ლოგინში და ვცდილობ დავიძინო, მაგრამ ხელს ხმაური მიშლის.

ხე, სახელად “სიყვარულოვნა”

სანამ მაღვიძარა დარეკავდა, წვიმის ხმამ გამაღვიძა. შეიძლება სხვა ნებისმიერ შაბათ დღეს გამხარებოდა კიდეც წვიმა, იმიტომ რომ ლოგინიდან არ ავდგებოდი და წიგნს, ჩაის, ყავას და ლეპტოპს მოვიმარჯვებდი. ხან ფილმს ვუყურებდი, ხან სერიალს, ხან წავიკითხავდი და ამ ყველაფერს ხან ჩაის და ხან ყავის თანხლებით შევასრულებდი. სრული იდილია იქნებოდა ჩემნაირი ზარმაცი ადამიანისთვის.

მაგრამ, დღეს ის შაბათი იყო როდესაც არც წვიმა და არც ქარი არ მაწყობდა. ძლივს ავდექი ლოგინიდან, ცოტა ხანი ოთახიდან ოთახში ვიბოდიალე, მერე ცივი წყალი დავლიე და ოდნავ გამოვფხიზლდი. ჯერ კიდევ მქონდა იმედი რომ წვიმა შეწყდებოდა.

კედები ჩავიცვი და სახლიდან ისე გამოვედი. აი მანდ მივქარე. ნორმალური ადამიანი წვიმაში, ტალახში და უბედურებაში კედებს არ ჩაიცვამს. მითუმეტეს, როცა ხის დასარგავად მიდის.

15:50-ზე უკვე ხაშურში ვიყავი.

World Wildlife Fund-ის ინიციატივით და ხელშეწყობით “ტყის კვირეული” იმართება. კვირეულმა სტარტი წინა შაბათს, წავკისში აიღო და თბილისის მერიის გამგებლობაში არსებულ საცდელ სატყეო უბანზე ნერგები დაირგო. დღეს კი ხაშურმა გვიმასპინძლა. უჟმური ამინდის, წვიმის და ტალახის მიუხედავად ტყემდე მაინც მივაღწიეთ. მართალია ტალახში სრიალ-სრიალით და ფეხსაცმელზე აკრული უზარმაზარი ტალახის და ბალახისა, მაგრამ ეგ არაფერი. ნერგები დავინაწილეთ და დარგვას შევუდექით. იმისათვის რომ ნერგი სწორად დაირგოს, საჭიროა ვიცოდეთ რამდენიმე დეტალი:

✿ ხე ირგვება გვიან შემოდგომით ყინვების დადგომამდე, ან ადრე გაზაფხულზე, ყინვების დასრულების შემდეგ;
✿ ორმოს იღებენ ბარით ან სპეციალური ბურღით, რომლის სიღრმე დაახლოებით 20-25 სმ-ია;
✿ დარგვისას ფესვი მთლიანად იფარება მიწით. ორმოს ამოვსებისას ნერგს ოდნავ წამოწევენ, რომ არ დაზიანდეს ფესვი;
✿ დარგული ნერგის გარშემო ნიადაგს ფრთხილად ტკეპნიან ქუსლით. ნერგის გარშემო ქმნიან ოდნავ ჩაღრმავებას, ანუ “ჯამს” ტენის დაგროვებისთვის;
✿ნერგი უნდა იყოს 2-3 წლის ხნოვანების და სიმაღლეში არ უნდა აღემატებოდეს 1 მეტრს (ფესვის ჩათვლით);
✿ ნერგების მწკრივებში დარგვისას მათ შორის დაშორება მწკრივში უნდა იყოს დაახლოებით 1,5 მეტრი, ხოლო მწკრივებს შორის მანძილი – 2 მეტრი.

ორმო უკვე ამოთხრილი დამხვდა, მხოლოდ ის მევალებოდა ნერგი მომეთავსებინა ორმოში, მიწა მიმეყარა და ნერგის გარშემო ცოტა დამეტკეპნა. მგონი ყველაფერი სწორად შევასრულე ツ დარგვის შემდეგ სახელიც დავარქვი და ნერგს პატარა ფურცელი ძაფით შევაბი. ხეს რა თქმა უნდა სიყვარულოვნა ჰქვია.

ჩემი დარგული ხე ^^

ჩემი დარგული ხე ^^

23 წლის მანძილზე პირველი ხეა, რომელიც საკუთარი ხელით დავრგე.

“ტყის კვირეული” 23 ნოემბერს სრულდება და მას ზოოპარკი უმასპინძლებს. გაიმართება “ეკო გაკვეთილი”, რომლის ფარგლებშიც მოხდება ხის დარგვის იმიტირება და სწავლება. მისულ სტუმრებს სპეციალისტი გააცნობს თუ როგორ ხდება ხის ნერგვის დარგვის პროცესი, ასწავლიან როგორ მოუფრთხილდნენ ხეს, მცენარეებს და ტყეს. ზოოპარკში ბავშვების გასართობად მიწვეულები არიან “ქუჩის თეატრის” მსახიობები, ოჩოფეხებიანი კლოუნები და ანიმატორები.

ამინდის მიუხედავად სახლში გადასარევ განწყობაზე დავრბუნდი. ბოლო-ბოლო, პატარა ამბავი ხომ არაა, ხე დავრგე!

P.S ხაშურში, ტყეში, დიიიდი, ფუუმფულა პანდა გვყავდა :3

Share the good

ეჭვი მაქვს თბილისში უფასო კოკა-კოლას უფრო მეტი ადამიანი აირჩევდა ვიდრე სხვისთვის სიკეთის გაკეთებას. შეიძლება სანამ ვინმე სიკეთის გაკეთებას აირჩევდა იქამდე დაეზიანებინათ და გაეფუჭებინათ აპარატი.

კოკა-კოლას რეკლამები ყოველთვის პოზიტიური და სასიამოვნოა. თითქმის ყოველ ახალ წელს ველოდები მათგან რამე ახალ რეკლამას, და ყოველთვის დარწმუნებული ვარ რომ ყოველი მომდევნო წინაზე უკეთესი იქნება <3

ეს ვიდეო რგოლი ადრეც მაქვს ნანახი და ვგონებ სულაც არ არის კოკაკოლის 2015 წლის საახალწლო/საშობაო რგოლი. მაგრამ, როდინდელიც არ უნდა იყოს საოცრად კარგია და მინდა, რომ თბილისშიც გააკეთონ :/

ნაღმი

ძალიან დიდი ხანი მეზარებოდა “ნაღმზე” პოსტის დაწერა. მაგრამ, ფილმის დასაწყისში ავტორებმა თქვენს ფეისბუქ გვერდზე დაწერეთ “ნაღმზე” რამეო, ან კარგი ან ცუდიო. ხოდა, ფეისბუქზე არა, მაგრამ ჩემს ბლოგზე კი დავწერ.

საერთო ჯამში ფილმი არ მომეწონა.
ყველაზე ცუდი და საშინელი რუსული გახმოვანება იყო. ფილმი ქართულ-ამერიკულია. მონაწილეობას იღებს ქართველი რეჟისორი, პროდუსერი, სცენარისტი, მსახიობი, ფილმი ინგლისურ-ქართულ ენაზეა და კინოთეატრებში გადის რუსულად გახმოვანებული. მესმის რატომაც უშვებენ სხვა ფილმებს რუსულად გახმოვანებულს, იმიტომ რომ მათ იციან, როგორ გაახმოვანონ ფილმი. ჩვენ – არა. მაგრამ, სრულიად გაუგებარი იყო რატომ აღმოჩნდა ქართული ფილმი რუსულად გახმოვანებული, მერე ტიტრებ დადებული და რატომ გაუშვეს ეს ყველაფერი ეკრანებზე. ისმის ინგლისური საუბრები, ახმოვანებენ რუსულად და ადევს ქართული ტიტრები და ეს ყველაფერი საბოლოო ჯამში იმდენად დამაბნეველი და ნერვებმომშმელია რომ ფილმზე ყურადღების გადატანა საკმაოდ რთული და ვიტყოდი შრომატევადი საქმეა.

სიუჟეტი იყო ძალიან მიზერული. ამასწინათ “ნაღმის” ფეიჯზე დაახლოებით ასეთი რამ ეწერა “ყველაზე შემზარავი ქართული თრილერი, მძაფრი შეგრძნებებიო…”. რა შემზარავი, რა თრილერი, რა მძაფრი შეგრძნებები -_- იმდენად მოსაწყენი სიუჟეტი იყო და იმდენად არაფერი არ ხდებოდა, რომ მომბეზრდა. თან ძალიან გაწელილია. 1 საათი და 45 წუთი ძალიან ბევრია. ალბათ, კარგი, საინტერესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი გამოვიდოდა.

the land-mine goes click

მოვლენები ვითარდება ბირთვისში. მონადირეა, რომელიც ამბობს რომ აქ ხშირად ვნადირობო და ფილმის დასრულებისას აღმოჩნდება, რომ ეს მონადირე ფოთში ცხოვრობს. ან აცდენაა ადგილებს შორის, ან ამ მონადირეს არ ეზარება ფოთიდან ბირთვისში სიარული სანადიროდ, თან ხშირად.  მე მაინც მგონია რომ ფილმში სერიოზული ლაფსუსია და აცდენაა გეოგრაფიულ ადგილებს შორის.

ორი რამე მომეწონა. დასასრული და მსახიობების თამაში. კოტე თოლორდავა ძალიან კარგად ასრულებდა თავის როლს, საკმაოდ ბუნებრივი და დამაჯერებელი იყო. დასასრული კი, ჩემთვის და ალბათ დარბაზში მჯდომი 25 კაცისთვისაც მოულოდნელი იყო.

არადა თრეილერი იმდენად მომეწონა ერთი სული მქონდა მენახა ეს ფილმი :(

ჩემსა და ფამუქს შორის შავმა კატამ გაირბინა

კინგის მოთხრობების კითხვას რომ მოვრჩი, ჩემს თაროს მივადექი და ძებნა დავუწყე ისეთ წიგნს, რომელიც წაკითხული არ მაქვს. ჯევდეთ ბეი აღმოჩნდა ეგეთი.

მას შემდეგ, რაც ფამუქის თითქმის ყველა წიგნი წავიკითხე, რომელიც ქართულად არის ნათარგმნი (ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები დამრჩა), მივხვდი რომ ჩემსა და ფამუქს შორის შავმა კატამ გაირბინა.

თითქმის ყველა წიგნში არაფრით გამორჩეული სიუჯეტები აქვს, უამრავი აღწერა და ღრმა აზრები, რომელსაც ძირითადად ვერ ვიგებ. ხშირ შემთხვევაში ვერ ვხვდები რისი თქმა უნდა, ვერ ვხვდები რატომ იკითხება ასე ნელა და ვერ ვხვდები რატომ აქვს ძალიან ჩვეულებრივი, ფაქტობრივად ბანალური სიუჟეტები. მე მიყვარს წიგნები, სადაც ბევრი თავგადასავალია, სადაც ბევრი მოქმედებაა, სადაც რამე ხდება. ფამუქის წიგნებში ძირითადად არაფერი არ ხდება, უფრო სწორად, ხდება, მაგრამ ეს ამბავია გაწელილია 600-700-800 გვერდზე და ხანდახან ძალიან, ძალიან მოსაბეზრებელი ხდება.

საბოლოო ჯამში მივედი დასკვნამდე, რომ ფამუქის ორად ორ წიგნს არ გადავუსვამდი ხაზზს “უმანკოების მუზეუმს” და “თოვლს”. “უმანკოების მუზეუმში” რომ ბანალური სიუჟეტია, ეგეთი მგონი არც-ერთ წიგნში არაა. სამაგიეროდ მდიდარია სტამბულის აღწერით, რაც ძალიან მომწონს. “თოვლი” კი უბრალოდ მიყვარს. “თოვლში” უამრავ რამეზეა აქცენტი გაკეთებული, თან საინტერესოდ და რაც მთავარია, არ არის ის საშინელი აღწერები, რომლებიც ასე ძალიან მძულს.

საბედნიეროდ თაროზე გოგი გვახარიას “ცრემლიანი სათვალე” ვიპოვე ^_^

“ჯევდეთ ბეის და მის ვაჟიშვილებს” მაინც წავიკითხავ, ოღონდ ჯერ არა. ჯერ ძალიან დამღალა ფამუქმა :/

P.S ამ ყველაფერს სტატუსად ვწერდი ფეისბუქზე. მერე მივხვდი რომ ამ სტატუსების ბრალია ბლოგზე რომ აღარ ვწერ და copy + paste-ით გადმოვიტანე new post-ის ფანჯარაში და ვარ ბედნიერი ^_^
P.P.S ფეისბუქზე სტატუსების წერა იმიტომ არის მარტივი, რომ სათაურზე არ გიწევს ფიქრი -_-

ბევრ ადამიანზე გონიერი ტელეფონები

ხანდახან ვფიქრობ, რომ ბევრი ტელეფონი ბევრ ადამიანზე მეტად გონიერია. მართალია ჩემი ტელეფონი ვერ იქნება ადამიანებზე გონიერი, მაგრამ, ამას წინათ Samsung galaxy note 4-ის და  გალაქსი ალფას  პრეზენტაციაზე ვიყავი და კი, ისინი ნამდვილად არიან გონიერები.

8 ოქტომბერს სამსუნგის ბრენდ შოფში სამსუგნის ორი ახალი ტელეფონის პრეზენტაციას დავესწარი. მიყვარს ჩემი ტელეფონი, თუმცა დაუფიქრებლად გავცვლიდი გალაქსი ალფაზე ^_^

ნოუთ 4-ის და ალფას პრეზენტაცია

გალაქსი ალფა ბევრს აგონებს დიზაინით აიფონს, ხშირად ხუმრობენ, ის ერთი ღილაკი დაუმრგვალონ და ეგ იქნებაო. თუმცა, გალაქსი ალფა თუნდაც იმიტომ მირჩევნია, რომ ანდროიდია. დახვეწილი, გემოვნებიანი და რაც მთავარია, იდეალური ზომების ტელეფონია. არც ისეთი დიდია რომ  მავანმა ტაფას შეადარონ და არც ისეთი პატარა უწინ რომ მქონდა და თავისუფლად შემეძლო ხელში დამემალა. მოკლედ, ჩემთვის იდეალური ზომისაა.  თანაც, Super AMOLED დისპლეისა და ლამაზი კიდეების კომბინაცია ქმნის შესანიშნავ ეფექტს. 4.7 ინჩის ზომის ეკრანი კი ყველაზე კარგი ზომის ეკრანია სმარტფონისათვის. მოკლედ, პრეზენტაციის შემდეგ ნამდვილად დავფიქრდი ჩემი კუნძი ტელეფონი ხომ არ გამოვცვალო-მეთქი.

Galaxy Alpha-ს შეძენა უკვე შეგიძლიათ სამსუნგის ბრენდ მაღაზიებში.

სამსუნგ გალაქსი ალფა

Samsung Galaxy Note 4 ცოტა დიდია ჩემთვის. თუმცა, არ შემიძლია თვალი დავხუჭო მის უამრავ სასარგებლო ფუნციაზე. მაგალითად, Galaxy Note 4-ის Ultra Power Saving Mode-ის საშუალებით შესაძლებელია 10%-ით დამუხტული ელემენტით მთელი დღე გაატაროთ ისე, რომ “ვაიმე ტელეფონი მიჯდება, რა მეშველება” არ გაიფიქროთ. მარტო ის რად ღირს, კამერა 16 მეგაფიქსელიანია, ხოლო შიდა კამერა 3.7 მეგაფიქსელი, იცით რა სელფები გამოდის? – იდეალური!

Note 4 აღჭურვილი იქნება 5.7 ინჩიანი Quad HD ეკრანით. ახალ Note-ი აგრეთვე ექნება ახალი თაობის ელემენტით, რომელიც ძალიან სწრაფად იმუხტება და რთულად ჯდება, პროცესორი იქნება ოთხ ბირთვიანი Krait 450 2.7 GHz, RAM 3 GB, შიდა მეხსიერება 32 GB, ხოლო ვიდეო ბარათი კი იქნება Qualcomm Snapdragon 805.

Samsung Galaxy Note 4-ის წინასწარი შეკვეთა 9 ოქტომბრიდან დაიწყო.
თქვენ უკვე შეგიძლიათ გამოსცადოთ მისი შესაძლებლობები და შეუკვეთოთ წინასწარ სამსუნგის ბრენდ მაღაზიებში თბილისში, რუსთავსა და თელავში.
ამასთანავე, მომხმარებელს, რომელიც წინასწარ შეუკვეთავს Note 4-ს, საჩუქრად გადაეცემა ინოვაციური ყურსასმენი – Galaxy Circles.
Galaxy Note 4-ის ოფიციალურად შეძენა მთელ საქართველოში შესაძლებელი იქნება 22 ოქტომბრიდან.

note 4

თქვენ იცით სამსუნგის დევიზი? – “დიდი ეკრანი – დიდი წარმატება” :)

სამსუნგ გალაქსი ნოუთ 4-ისა და გალაქსი ალფას პრეზენტაცია სამსუნგის ბრენდ მაღაზიაში, ჭავჭავაძის 48 ნომერში ჩატარდა. ამავე მაღაზიაში შეგიძლიათ იხილოთ ორივე ტელეფონი და დატკბეთ მათი შესაძლებლობებით ^_^ სურვილის შემთხვევაში კონსულტანტები გაგარკვევენ ყველა აუცილებლ ფუნციაში.

10625084_831566666881619_2682334459261418041_n

P.S სამსუნგ გალახი ნოუთ 3-ისა და სამსუნგ გალაქსი ნოუთ 4-ის შედარება შეგიძლიათ იხილოთ ამ ბმულზე

 

დრეზდენი, გერმანია

პრაღაში 6 დღე გვიწევდა ყოფნა, რაც საკმაოდ ბევრია. სწორედ ამიტომ გადავწყვიტეთ, რომ შორიახლოს არსებულ რომელიმე ქალაქში წავსულიყავით. ბევრი მსჯელობის შემდეგ დრეზდენზე შევჩერდით.

პრაღადან დრეზდენში დაახლოებით 2 საათის სავალი გზაა, ცოტა მეტი და დაახლოებით 990 კრონა (85 ლარი) ღირს პრაღა-დრეზდენი-პრაღა. ბილეთების ყიდვა სადგურ  Florenc Praha-ში შეგიძლიათ. ავტობუსი დილის 7 საათზე გავიდა და 10-ის წუთებზე უკვე დრეზდენში ვიყავით.
წინა ღამით სახელდახელოდ მოვძებნეთ მასთ სი ადგილები, ამოვიწერეთ და იმით ვხელმძღვანელობდით. სანახავი ადგილები ძირითადად ერთ ადგილასაა თავმოყრილი.

ცვინგერის სასახლე

„ცვინგერი“ 1711 – 1722 წლებში ბაროკოს სტილში ააშენეს. თუმცა მეორე მსოფლიო ომის დროს საგრძნობლად დაზიანდა. 1963 წელს დასრულდა სასახლის რესტავრაცია და დღეს თითქმის იმ ფორმაშია აღდგენილი, როგორიც ომამდე ოყო. ცვინგერის სასახლე გერმანიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კულტურულ-ისტორიულ ძეგლს წარმოადგენს.

ცვინგერის შენობებში საქსონიის მნიშვნელოვანი საგანძური ინახება: ფაიფურის კოლექცია, მათემატიკურ-ფიზიკური სალონი, იარაღის გამოფენა, მინერალოგიის და გეოლოგიის მუზეუმი, ასევე წარმოდგენელია ძველი ფერწერული ტილოების გამოფენა.

ცვინგერის სასახლე

ფრაუენკირხე

დრეზდენის ღვთისმშობლის ტაძარი, ფრაუენკირხე, ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი შენობაა დრეზდენში. დრეზდენის ფრაუენკირხე თითქმის სრულიად განადგურდა მეორე მსოფლიო ომში საჰაერო დაბომბვის დროს და აღდგენილ იქნა როგორც ყოფილი მტრების შერიგების ისტორიული სიმბოლო. ტაძრის ფასადის რეკონსტრუქცია დასრულდა 2004 წელს, ინტერიერისა კი – 2005-ში და 13 წლის ინტენსიური აღდგენა-მშენებლობის შემდეგ 2005 წლის 30 ოქტომბერს  ტაძარი საზეიმოდ აკურთხეს.

ფრაუენკირხე

kunsthofpassage

kunsthofpassage ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი უბანია მთელს დრეზდენში. საცხოვრებელი სახლის კორპუსის საწვიმარი მილები მუსიკალური ინსტრუმენტებითაა გაკეთებული და წვიმის დროს სასიამოვნო ხმას გამოსცემს. ცენტრიდან ცოტა მოშორებითაა და კითხვა კითხვით მივაგენით.

kunsthofpassage

kunsthofpassage kunsthofpassage-ს დათვალიერების შემდეგ ერთ-ერთ პარკში ვისვენებდით. აღფრთოვანებული ვიყავი სიმწვანით და სისუფთავით. იქვე ახლოს ერთ-ერთი ეკლესია იყო, სახელი აღარ მახსოვს :/ ძალიან დიდი და ძალიან ლამაზი.

IMG_8544

 

ძალიან ლამაზია  Procession of Princes  რომელიც 1870 – 1876 წლებში დაიხატა.

Procession of Princes

ლამაზი ქალაქია დრეზდენი. ერთი დღე ვიყავით, უფრო სწორად 11 საათი. უმეტესი მასთ სი ადგილების ნახვა მოვასწარით. თუმცა, ალბათ 2 დღე მაინც გინდა, რომ დრეზდენი თავიდან ბოლომდე დაათვალიერო.

drezden